บทที่ 2 พวกเราแจ้งตำรวจดีไหม?

ภายในห้องอีกห้องหนึ่งในโรงแรมแห่งเดียวกัน จู่ ๆ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น

นีรายกมุมปากขึ้นมา ก่อนจะรับสาย“คุณสิงห์ พอใจไหมคะ?”

คนคนนั้นก็พูดด่าทอออกมา“พอใจบ้าอะไร?!ฉันแทบจะระเบิดออกอยู่แล้ว ผู้หญิงที่เธอบอกว่าจะส่งมาให้กับฉันล่ะ?!”

นีราสีหน้าเปลี่ยนไป“ส่งไปให้ที่ห้องของท่านตั้งแต่ครึ่งชั่วโมงก่อนหน้านี้แล้วนี่คะ”

“แล้ววิ่งหนีไปไหนแล้ว??”

“เป็นไปไม่ได้หรอกนะคะ ฤทธิ์ยามันออกผลต่อเนื่องกันหลายชั่วโมงนะคะ”

“นี่เธอเลี้ยงพวกคนโง่อะไรเอาไว้กัน? ส่งไปผิดห้องหรือเปล่า?!”

นีราใจเต้นตึกตัก สีหน้าไม่นิ่งเฉยอีกต่อไปแล้ว……

ภายในห้องหรูหราของโรงแรม มีผู้หญิงคนหนึ่งกำลังนอนอยู่บนพรมที่อยู่ด้านใต้เตียงขนาดใหญ่ด้วยเสื้อผ้าที่ยุ่งเหยิงยับเยิน

ตอนที่ผู้ชายคนนั้นรู้ว่านี่เป็นครั้งแรกของพันดาว ก็เข้าใจได้ว่าตัวเองเข้าใจเธอผิดแล้วก่อนหน้านี้

ค่ำคืนที่เงียบสงบข้างนอกหน้าต่าง ภายในห้องกลับพลิกกันไปพลิกกันมา ไม่อาจหยุดได้อยู่นานแสนนาน……

ในยามรุ่งอรุณ สีท้องฟ้าเริ่มสว่างขึ้นเล็กน้อย พันดาวขยับเขยื้อนร่างกาย ขมวดคิ้วเนื่องจากความเจ็บปวดที่ร่างกาย

“ตื่นแล้วเหรอ?”

พอได้ยินเสียงของผู้ชาย พันดาวก็ลืมตาลุกขึ้นมานั่งบนเตียงทันที เอาผ้าห่มมาห่อตัวเองเอาไว้แน่น มองผู้ชายที่กำลังยืนจัดระเบียบแขนเสื้ออยู่ข้างเตียงด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความระแวดระวัง

“ต้องให้โทรศัพท์ไปเรียกให้สามีของคุณมารับคุณไหม?”