ตอนที่ 5 ถูกจับคู่กับขอทานเหรอ (2)

กฎของระบบนั้นชัดเจน ถ้าฝ่ายชายต้องการยกเลิกการจับคู่ ระบบจะลงโทษทันที หักเงินห้าล้านสตาร์คอยน์ออกจากบัญชีโดยอัตโนมัติ และขึ้นบัญชีดำห้ามจับคู่ใหม่ตลอดหนึ่งร้อยปี

ไม่มีสิทธิ์แก้ตัว

ไม่มีโอกาสครั้งที่สอง

แต่สำหรับฝ่ายหญิง? กฎนี้ไม่บังคับใช้เลยสักข้อ

นั่นจึงเป็นเหตุผลว่าทำไมชายส่วนใหญ่ถึงต้องยอมก้มหน้าอ้อนวอน หวังให้ฝ่ายหญิงเป็นคนยกเลิกพันธะแทน

เอ็มมานึกถึงสิ่งที่ลอราเคยเตือนเธอไว้ว่า บางคนไม่มีปัญญาจ่ายค่าปรับ พอเป็นแบบนั้น พวกเขาก็จะหาทุกวิธีหลอกเอาเงินจากฝ่ายหญิงก่อน พอรวบรวมเงินได้ห้าล้านเมื่อไร ก็จะหายไปทันทีโดยไม่เหลียวหลัง

หรือว่าเดเมียนจะเป็นแบบที่ลอราเตือนฉันไว้?ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าใช่

ไม่มีทางที่ชายระดับ 5 ขึ้นไปจะจนได้ขนาดนั้น แม้จะบาดเจ็บปางตาย แต่แค่ล่าสัตว์อสูรระดับกลางตัวเดียว ก็ได้เงินเป็นแสนสตาร์คอยน์ในเวลาไม่กี่นาทีจนเหรอ? ตลกแล้ว ฉันไม่เชื่อหรอก

เอ็มมาเลือกไม่ตกหลุมพราง เธอตอบกลับอย่างใจเย็นราวกับไม่ได้จับผิดอะไรเลย

“ไม่เป็นไร เดเมียน ฉันไม่รีบหรอก จัดการเรื่องเงินให้เรียบร้อยแล้วค่อยนั่งสตาร์เรลมาก็ได้ ขอแค่ถึงที่นี่ภายในสามเดือนก็พอ”

สตาร์คอยน์ทุกเหรียญของฉัน ฉันต้องเสี่ยงชีวิตถึงจะได้มา นั่นไม่ใช่แค่ตัวเลขในบัญชี แต่มันคือเลือดและเหงื่อของฉัน

ถ้าฉันยื่นให้เขา แล้วเขาหมดรักทันทีหลังจากนั้นล่ะ ? จบ แน่ ๆ

ฉันไม่หวงเงินถ้าชายคนนั้นเป็นของฉันจริง ๆ แต่ตอนนี้ พวกเขาเป็นแค่รายชื่อเก้าชื่อในระบบ ยังไม่มีคำมั่น ไม่มีหลักประกันอะไรทั้งนั้น

แม้แต่ ลอ รา หญิงที่สวยสง่าราวนางฟ้า อ่อนโยน และเป็นแบบที่ชายทุกคนใฝ่ฝัน ยังเคยโดนคู่หมายบางคนตัดสินว่าไม่คุ้ม แล้วให้เธอเป็นฝ่ายยกเลิกพันธะเอง แล้วฉันล่ะ จะเหลืออะไร ?

เอ็มมารู้ตัวดีว่าเธอไม่สวยเท่าลอรา และระดับก็ไม่สูงเท่า มันสมเหตุสมผลดีถ้ามีชายบางคนไม่ต้องการเธอ และเธอก็ยอมรับเรื่องนั้นได้

อีกฟากของกาแล็กซี เดเมียนเบิกตากว้างมองข้อความตอบกลับ จริงดิ ? ผู้หญิงอะไรกันเนี่ย เคี่ยว กว่าเซฟทั้งจักรวาลอีก แค่ห้าแสนยังไม่ยอมจ่าย ? น่าสมเพชจริง ๆ

กรามของเขาขบแน่นจนเส้นเลือดปูด เขาพิมพ์กลับด้วยความหงุดหงิด

“คุณทิบาร์น ผมอยากเจอคุณจริงๆ นะครับ!”

พร้อมแนบสติกเกอร์ใบหน้าเศร้า ตาแป๋ววาวเหมือนลูกหมาน้อยกำลังวิงวอน

เอ็มมาถอนหายใจ พิมพ์ตอบด้วยรอยยิ้มบางๆ “ฉันก็อยากเจอคุณเหมือนกัน เดเมียน ฉันจะรอนะ”