ตอนที่ 202 เรียกลมเรียกฝนและโล หิตเทพเจ้าปีศาจ

Sign in Buddha’s palm 202 เรียกลมเรียกฝนและโล หิตเทพเจ้าปีศาจ

วังหลวง

ด้านหน้าจัตุรัสหยกขาว

ซูฉินเต็มไปด้วยความสุข

เขาลงชื่อเข้าใช้มาหลายสิบปี และได้รับทิพยอํานาจมาเพียงสองประเภทเท่านั้น อย่างแรกคือดวงตาแห่งสัจจะ และอย่างที่สองคือกายเนื้อกําเนิดใหม่

ทิพยอํานาจทั้งสองชนิดช่วยซูฉินเอาไว้อย่างมาก อย่างแรกช่วยให้ซูฉินเข้าใจกลไกของพลังในทุกๆสิ่งได้อย่างง่ายดาย อย่างหลังช่วยให้ซูฉินสร้างร่างจําแลงเพื่อเข้าไปภายในโลกถ้ําปีศาจได้

โดยเฉพาะอย่างหลัง ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ด้วยร่างจําแลงที่สร้างขึ้นไม่รู้ว่าซูฉินเก็บเกี่ยวสินทรัพย์ได้มากเท่าไหร่ในโลกถ้ําปีศาจ จนกระทั่งซูฉินเก็บเกี่ยวจากกิ่งก้านต้นไม้โบราณที่ว่ากันว่ามาจากส่วนลึกของโลกแห่งนี้จนหมดสิ้น แน่นอนว่าสิ่งที่เก็บเกี่ยวมาได้นั้นน่าพึงใจมิน้อย

และในตอนนี้ ในที่สุดซูฉินก็ลงชื่อเข้าใช้และได้รับทิพยอํานาจอย่างที่สาม

เมื่อคิดเรื่องราวทั้งหมดนี้จบ ซูฉินก็กลับไปยังโถงพระราชวังใต้ดินอันสูงตระหง่าน

“อย่างไรก็ตาม คราวนี้ชื่อของทิพยอํานาจมันฟังดูจืดชืดไปสักหน่อย…”

ซูฉินนั่งขัดสมาธิ ครุ่นคิดอยู่ภายในใจเงียบๆ

ทิพยอํานาจที่เขาลงชื่อได้รับมาจากจัตุรัสหยกขาวคือ “เรียกลมเรียกฝน” สําหรับคนธรรมดาหรือแม้แต่ในขอบเขตวิทยายุทธทั้งเก้าระดับชั้น ความสามารถในการเรียกลม เรียกฝนนั้นราวกับเทพเซียน ถ้าไม่ใช่เทพเซียนแล้วจะเป็นอะไรได้?

แต่เมื่อมาถึงขอบเขตตํานานยุทธแล้ว การเรียกลมเรียกฝนก็ราวกับเป็นเรื่องตลก

ตัวอย่างเช่น ซูฉินที่ฝึกหมัดสายฟ้าเทพเจ้าเข้าอาบทะเลแห่งสายฟ้า แม้ตํานานยุทธคนอื่นอาจจะไม่สามารถทําเช่นซูฉินได้ แต่ก็เป็นไปไม่ได้ที่พวกเขาจะกลัวของอย่างพวก “การเรียกลมเรียกฝน”

ใบหน้าอันสุขสันต์ของซูฉินค่อยๆจากหายไป และกําหนดจิตเข้าไตร่ตรอง “เรียกลมเรียกฝน” ทิพยอํานาจชนิดใหม่ภายในใจของตนเอง

หลังจากผ่านไปสักพัก

ซูฉินก็เปิดเปลือกตาขึ้นทันที

“ทิพยอํานาจนี้ หาใช่ธรรมดาไม่…”

ดวงตาของซุฉินเป็นประกาย เห็นได้ชัดว่าประหลาดใจเล็กน้อย

ซุฉินเริ่มศึกษาทิพยอํานาจ เรียกลมเรียกฝน” เขาก็ค้นพบว่า การเรียกสายลม” ในทิพยอํานาจชนิดนี้มิใช่ลมธรรมดาสามัญ แต่เป็นลมสวรรค์เก้าชั้นฟ้า

ลมสวรรค์เก้าชั้นฟ้าคืออะไร?

เป็นลมพายุอันน่าสะพรึงกลัวที่กั้นระหว่างโลกและมิติอวกาศเหนือท้องฟ้าอันเวิ้งว้างไร้ที่สิ้นสุด

เพื่อที่จะรับรู้สึกกระแสปราณฉีที่ฟื้นคืนและการเปลี่ยนแปลงของพลังในโลกหล้า ซูฉินเคยลอยตัวขึ้นไปสูงจนเกือบจะถึงเขตลมสวรรค์เก้าชั้นฟ้า เพื่อจ้องมองพื้นแผ่นดินอันกว้างใหญ่

ในเวลานั้น ซูฉินทราบดีถึงความน่ากลัวของลมสวรรค์เก้าชั้นฟ้า

ด้วยความแข็งแกร่งของซุฉินในตอนนั้น แม้ว่าเขาจะสามารถผ่าข้ามลมสวรรค์เก้าชั้นฟ้านี้ไปได้ แต่ก็ต้องได้รับบาดเจ็บเช่นกัน

ไม่ต้องกล่าวถึงว่าลมที่ซูฉินเห็นนั้นเป็นเพียงเขต แดนลมสวรรค์เก้าชั้นฟ้าในระดับที่ตื้นเขิน ยิ่งระดับสูงขึ้นไป ลมสวรรค์เก้าชั้นฟ้าก็ยิ่งน่ากลัวมากขึ้นเป็นเท่าทวี และลมสวรรค์เก้าชั้นฟ้าที่จุดสูงสุดสามารถพัดทําลายฝูงชนได้เลยทีเดียว

และผลอันน่าสยดสยองของมันคือดับดวงไฟแห่งชีวิตจนมอด

ตํานานยุทธทั้งหลายท่องยุทธภพไปทั่ว เย่อหยิ่งไม่เกรงกลัวสิ่งใด แม้จะเป็นพลังธรรมชาติอันยิ่งใหญ่อย่างหิมะถล่ม ก็ไม่สามารถคุกคามตํานานยุทธได้

แต่ลมสวรรค์เก้าชั้นฟ้านั้นต่างออกไป

สําหรับตํานานยุทธระดับสูงคงจะไม่เป็นอะไรมากเพราะสามารถสกัดกั้นเอาไว้ด้วยแก่นแท้แห่งพลังและร่างกายที่แข็งแกร่ง แต่ถ้าเป็นตํานานยุทธระดับนภาชั้นที่หนึ่งหรือชั้นที่สองถูกลมสวรรค์เก้าชั้นฟ้าพัดเข้าใส่ แม้จะไม่ตายในทันที แต่ก็คงมีสภาพอเนจอนาถอย่างยิ่ง

อาจกล่าวได้ว่าความสามารถในการเรียกสายลม” เป็นดาวข่มตํานานยุทธได้อย่างสิ้นเชิง

หากซูฉินสามารถเรียกลมสวรรค์เก้าชั้นฟ้าออกมาได้ถึงระดับสูงสุดก็เพียงพอที่จะกวาดล้างตํานานยุทธ และทําได้แม้แต่คุกคามเซียนเทพปฐพี

แน่นอนว่าเพื่อเรียกลมสวรรค์เก้าชั้นฟ้าระดับสูงสุดออกมาได้ ซูฉินจะต้องก้าวไปถึงขอบเขตยอดอรหันต์เป็นอย่างน้อยจึงจะกระทําได้

ไม่ว่าจะเป็นทิพยอํานาจชนิดใด จะเป็นดวงตาแห่งสัจจะหรือกายเนื้อกําเนิดใหม่ ทุกชนิดจะเพิ่มพูนพลังอํานาจยิ่งขึ้นไปตามความแข็งแกร่งของผู้ใช้ที่เพิ่มมากขึ้น

“ไม่เลว”

ซูฉินดูพึงพอใจ

ในตอนแรก เขาคิดว่าความสามารถในการเรียกลม จะเป็นเพียงการเรียกลมธรรมดาๆ ไม่ได้คาดหวังว่ามัน จะเป็นลมสวรรค์เก้าชั้นฟ้าเช่นนี้

“เรียกฝน……”

ซูฉินหันเหความคิดอีกครั้ง เข้าไปอยู่ในภวังค์

ถ้ากล่าวว่าซูฉินเข้าใจความสามารถในการ “เรียกลม” บ้างแล้ว ส่วนที่เกี่ยวกับความสามารถในการ “เรียกฝน” นั้น ซูฉินยังสับสนอยู่เล็กน้อย

“ทิพยอํานาจชนิดนี้ ในส่วนความสามารถของการ “เรียกฝน” เป็นการชักนําจิตสังหารความอาฆาตพยาบาทใต้ผืน ฟ้าเหนือผืนดิน ควบแน่นเป็นเม็ดฝน ส่งลงไปทําลายล้างทุกสิ่ง

ใบหน้าของซูฉินมีแววครุ่นคิด

ในช่วงเวลาต่อมา

ซูฉินก็กล่าวคําออกมาเบาๆ

“เรียกฝน!”

หวิ่ง!!!

ที่อากาศด้านหน้าของซูฉินค่อยๆ ควบแน่นกลายเป็นเม็ดฝนเม็ดหนึ่งที่ดูเหมือนกับอัญมณีปรากฏขึ้น

เม็ดฝนหยดนี้สีแดงดั่งเลือด ปลดปล่อยเจตนาฆ่าออกมาอย่างรุนแรง

“ฝนหยดนี้เพียงพอที่จะสังหารยอดปรมาจารย์ระดับชั้นที่หนึ่ง รวมถึงคุกคามตํานานยุทธได้” ซูฉินจ้องมองไปที่เม็ดฝนที่ลอยอยู่ตรงหน้า และประเมินมันอยู่ภายในใจ

ทําลายยอดปรมาจารย์ระดับชั้นที่หนึ่ง คุกคามตํานานยุทธ

ดูเหมือนจะไม่เท่าไหร่เมื่อเทียบกับตัวตนเช่นซูฉิน แต่ต้องรู้ว่าความสามารถในการเรียกฝนที่แท้จริงสามารถเรียกได้มากกว่าฝนแค่หยดเดียว

แต่กลับไร้ที่สิ้นสุด เม็ดฝนบนท้องฟ้าก็เหมือนกับพายุฝนที่ตกกระหน่ํา

ด้วยความสามารถในการเรียกฝน” แม้จะเป็นตํานานยุทธระดับสูง ก็เกรงว่าจะเหมือนติดอยู่ในหลุม เป็นการยากที่จะก้าวเดินต่อไปข้างหน้าได้

“ไม่เลว”

ซูฉินพยักหน้าเล็กน้อย และใช้จิตสั่งการให้เม็ดฝนที่อัดแน่นไปด้วยจิตสังหารเม็ดนี้ค่อยๆกระจายหายไป

“ในที่สุดข้าก็มีทิพยอํานาจที่สามารถใช้ในการต่อสู้ได้จริงๆเสียที…”

ซูฉินถอนหายใจออกมา

ไม่ว่าจะเป็นดวงตาแห่งสัจจะหรือกายเนื้อกําเนิดใหม่ พวกมันล้วนเป็นทิพยอํานาจสายสนับสนุน เป็นสิ่งที่อยู่ของมันแบบนั้น” ไม่ได้ช่วยเพิ่มพูนความสามารถในการต่อสู้ตรงๆ