ตอนที่ 204 (II) ทิพยอํานาจ เรียก สายลม! — เข้าสู่ระบบ ‘ฝ่ามือยูไล’ [Sign in Buddha’s palm]

ราชาปีศาจมากกว่าสิบตนที่ยืนอยู่ด้านข้างเจ้าเมืองอินจี๋ เมื่อเห็นกองทัพจักรกลนับสิบล้านตัวออกมามากมายนับไม่ถ้วน พวกเขาก็กลืนน้ำลายลงคอไปอย่างยากลําบาก

ในระดับของพวกเขา เป็นปกติที่ไม่อาจล่วงรู้ถึงความลับเบื้องลึกของโลกถ้ำปีศาจได้

“กองทัพ?”

ด้านบนเมืองเมฆาปีศาจ

โม๋จีถอนหายใจด้วยความโล่งอก

แม้ว่ากองทัพปีศาจนับล้านจะดูน่าตกใจกลัว แต่ในมุมของโม๋จี มันก็ไม่เป็นอะไรตราบใดที่เจ้าเมืองอินจไม่ได้ลงมือเอง

โม๋จีรู้ว่าซูฉินไม่ได้ควบคุมค่ายกลขนาดใหญ่ภายในเมืองเมฆาปีศาจเอาไว้ ดังนั้นค่ายกลในเมืองเมฆาปีศาจในขณะนี้จึงไม่อาจหยุดยั้งเจ้าเมืองอินจี๋ได้

แต่สําหรับกองทัพ…

แม้ว่าจะมีกองทัพเป็นสิบล้าน แต่ขอบเขตราชาปีศาจสามารถมองข้ามยุทธวิธีล้อมกรอบด้วยกองทัพไปได้

“เจ้าเมืองอินจี๋ต้องการทําสิ่งใด?”

โม๋จีมองดูกองทัพสิบล้านนายด้วยความระมัดระวัง ในที่สุดก็พบสิ่งผิดปกติ “กองกําลังเหล่านี้ไม่ใช่ปีศาจ แต่เป็นจักรกล”

โม๋จีพึมพํากับตนเอง งุนงงมากยิ่งขึ้น

ไม่ว่าจะเป็นกองทัพปีศาจหรือกองทัพจักรกล เมื่อเผชิญหน้ากับตัวตนขอบเขตราชาปีศาจแล้วก็ไม่ยากที่จะกวาดล้าง

และในขณะที่โม๋จีกําลังคิดถึงเรื่องนี้อยู่นั้น กองทัพกว่าสิบล้านนายก็เคลื่อนพลเข้ามาใกล้เมืองเมฆาปีศาจอย่างช้าๆ

“พวกเจ้าลงมือได้”

โม๋จีสงบใจลง มองไปที่ราชาปีศาจที่อยู่ข้างกาย

“ขอรับ”

ราชาปีศาจเหล่านี้ถูกซูฉินฝังจิตสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ไว้แล้ว ไม่กล้าที่จะขัดคําสั่งแน่ นับประสาอะไรกับกองทัพสิบล้านนาย แม้จะสั่งให้โจมตีเจ้าเมืองอินจี๋ พวกเขาก็ทําได้เพียงกัดฟันทําตาม

“กองทัพสิบล้าน?”

“ต่อให้มีเป็นร้อยล้าน ในสายตาของราชาปีศาจอย่างข้า พวกมันก็ไม่มีค่าให้กล่าวถึง”

ราชาปีศาจเหล่านั้นทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า แผ่รัศมี พลังออกไปโจมตีกองทัพจักรกลทั้งสิบล้านเบื้องล่าง

ฉับพลัน

พลังฟ้าดินก็ผันผวน กลายเป็นแรงระเบิดอันรุนแรง บดขยี้กองทัพทั้งสิบล้าน

ขณะที่รอยยิ้มแห่งชัยชนะกําลังปรากฏขึ้นบนใบหน้าของราชาปีศาจเหล่านั้น ทันใดนั้นแสงสีดําก็โผล่ขึ้นมาจากกองทัพทั้งสิบล้าน

แสงสีดํานั้นกระจายแรงโจมตีของเหล่าราชาปีศาจออกเป็นหลายล้านส่วนแยกออกไปตกลงบนตัวจักรกลสงครามแต่ละตัว

“นี่คือ?”

ราชาปีศาจแห่งเมืองเมฆาปีศาจเบิกตากว้างอย่างเหลือเชื่อ

เมื่อครู่พวกเขาโจมตีสุดกําลังเข้าใส่กองทัพทั้งสิบล้านนาย แต่ฆ่าพวกมันไม่ได้แม้แต่ตัวเดียว

“แย่แล้ว!”

ในเวลานี้ ใบหน้าของราชาปีศาจแห่งเมืองเมฆาปีศาจก็เปลี่ยนสี และชั้นแสงสีดําก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง มาจากกองทัพจักรกลทั้งสิบล้าน แรงกดดันของมันราวกับท้องฟ้าถล่มลงมาใส่

“อัก”

ราชาปีศาจทั้งหลายต่างกระอักเลือกออกมาและกระเด็นกลับเข้าไปในเมืองเมฆาปีศาจ

“เกิดอะไรขึ้นกับพวกเจ้า?”

โม๋จีก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วและเอ่ยถามด้วยเสียงต่ำ

“เรียนรองเจ้าเมือง กองทัพเหล่านี้ กองทัพเหล่านี้มีปัญหา” ใบหน้าของราชาปีศาจตนหนึ่งซีดเซียว ขณะที่พูดก็อาเจียนออกมาเป็นเลือด

“มีปัญหา”

โม๋จีมองดูกองทัพทั้งสิบล้านอีกครั้ง

ในตอนนี้หากโม๋จียังไม่รู้ว่ามันมีปัญหา นางคงโง่จริงๆ แล้ว

“กระจายตัว”

“การโจมตีของเหล่าราชาปีศาจถูกกระจายออกไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุด”

โม๋จีเห็นแสงสีดําโผล่ออกมาจากกองทัพจักรกลปีศาจทั้งสิบล้านตัว

ด้วยชั้นของแสงสีดํานั้นสามารถกระจายพลังโจมตีของราชาปีศาจออกไปนับไม่ถ้วน ส่งผลให้ไม่อาจฆ่าจักรกลได้แม้แต่ตัวเดียว

ในตอนนั้น

มีเสียงหัวเราะดังมาจากเจ้าเมืองอินจี๋

ความคิดเห็น