ตอนที่ 216 .1(1) ตาน้ําพุจิตวิญญาณ!

Sign in Buddha’s palm 216 (1) ตาน้ําพุจิตวิญญาณ!

[ขอแสดงความยินดี โฮสต์ลงชื่อเข้าใช้สําเร็จ ได้รับ โอสถเพลิงเทพปฏิปักษ์]

เสียงเย็นชาราวกับเครื่องจักรดังขึ้นในหูของซูฉิน

“โอสถเพลิงเทพปฏิปักษ์?”

จิตใจซูฉินเข้าไปยังพื้นคลังของระบบ และพบเม็ดโอสถที่ลุกไหม้ท่วมทั่วไปด้วยเปลวไฟวางอยู่ที่มุมหนึ่ง

เม็ดโอสถนี้มีขนาดเท่ากับกําปั้นของผู้ใหญ่ แผ่ความร้อนอันน่าสะพรึงออกมา

“นี่คือโอสถเพลิงเทพปฏิปักษ์?”

ตอนที่ซูฉินได้เห็นเม็ดโอสถเม็ดนี้ ไม่รู้ว่าทําไม กลับมีความโหยหาอยู่ลึกๆภายในใจ

“ดูเหมือนว่าโอสถเพลิงเทพปฏิปักษ์จะมีประโยชน์กับข้าอย่างมากในการพัฒนาวิชาในภาพดวงตะวันขนาดมหึมา” ซูฉินพยักหน้าเล็กน้อย ใบหน้าของเขาแสดงความพึงพอใจ

ก่อนหน้านี้เขากังวลเกี่ยวกับทรัพยากรในการฝึกฝนภาพดวงตะวันขนาดมหึมา และตอนนี้เขาก็ลงชื่อได้รับโอสถเพลิง เทพปฏิปักษ์นับว่าโชคดีมาก

แต่พอซูฉินคิดว่าถ้ําเซียนแห่งนี้คือเคหาสน์ลับของจ้าวทะเลบูรพา และจ้าวทะเลบูรพาก็คือเซียนเทพปฐพีที่เชี่ยวชาญในธาตุไฟ

ถ้ําเซียนที่เขาปิดตายตัวเองอยู่ภายในมายาวนานหลายปี เช่นนี้ แม้ว่าจะไม่ได้ลงชื่อเข้าใช้แล้วได้รับโอสถเพลิงเทพปฏิปักษ์ แต่ก็ย่อมได้รับโอสถจิตวิญญาณธาตุไฟประเภทอื่นๆ ที่คล้ายคลึงกับโอสถเพลิงเทพปฏิปักษ์อยู่ดี ซึ่งทุกอย่างเป็นที่เข้าใจได้ไม่ยาก

ซูฉินสงบใจลง ระงับความปรารถนาที่จะกลืนกินโอสถเพลิงเทพปฏิปักษ์ลงไปในทันที จากนั้นจึงหันไปมองชิงชิวเฉียนเฉี่ยนที่ยืนอยู่ด้านข้าง

“ตั้งแต่เจ้าพาข้ามาที่นี่ด้วยความซื่อตรงและไม่มีเล่ห์เหลี่ยมใดๆ ข้าจะให้โอกาสเจ้า”

ซูฉินพูดออกมาเบาๆ ด้วยสายตาอันสงบนิ่ง

“ตราบใดที่ผู้อาวุโสเต็มใจจะไว้ชีวิตข้า เฉียนเฉี่ยนก็สามารถทําทุกสิ่งเพื่อผู้อาวุโสได้” ชิงชิวเฉียนเฉี่ยนกล่าวออกโดยไม่ลังเล

“โอ้?”

“ข้าสังหารจิ้งจอกตระกูลชิงชิวไปทั้งตระกูล เจ้าไม่โกรธเกลียดข้าหรอกหรือ?”

ซูฉินมองไปที่ชิงชิวเฉียนเฉี่ยนด้วยความสนใจ

“ผู้อาวุโส จิ้งจอกตระกูลชิงชิวของข้านั้นสนับสนุนผู้แข็งแกร่งอยู่เสมอ ท่านผู้นํามิรู้จักรักตัวกลัวตาย กล้าล่อลวงสังหารท่านผู้อาวุโส เรื่องราวจบลงเช่นนี้นับว่าเป็นเรื่องที่สมควรยิงแล้ว”

ชิงชิวเฉียนเฉี่ยนกล่าวคําในทันทีดี

รอยยิ้มของซูฉินค่อยๆจางไป ก่อนจะเปิดปากพูดขึ้นว่า “เมื่อเป็นเช่นนี้ ในระหว่างการปิดด่านฝึกตนของข้า หน้าที่ดูแลเกาะหยิงโจวแห่งนี้จะถูกส่งมอบให้แก่เจ้า”

เหตุผลที่ซูฉินไว้ชีวิตชิงชิวเฉียนเฉี่ยนอยู่ตนหนึ่งนั้นไม่ใช่ทําไปตามอารมณ์แต่อย่างใด บนเกาะหยิงโจวนั้น แม้จะถูกปกคลุมด้วยค่ายกลฟ้าดิน แต่ค่ายกลฟ้าดินขนาดใหญ่เหล่านี้ได้เชื่อมต่อกับโลกภายนอก ซึ่งเป็นช่วงกระแสปราณฉีผันผวน มีโอกาสอย่างยิ่งที่จะส่งผลกระทบต่อการทํางานของค่ายกลฟ้าดินขนาดใหญ่

ก่อนหน้านี้ตอนที่ซูฉินอยู่ในเมืองฉางอัน เขารับรู้ถึงไอพลังที่รั่วไหลออกมาจากค่ายกลฟ้าดินขนาดใหญ่