ตอนที่ 251.2ดับชีวิต

เข้าสู่ระบบ ฝ่ามือยูไล [Sign in Buddha’s palm]

Sign in Buddha’s palm 251 (II)

Sign in Buddha’s palm 251 (I) ดับชีวิต

“มันจบแล้ว”

“มันจบสิ้นแล้ว”

เมื่อนักพรตเฒ่าเห็นฉากนี้ มือและเท้าของเขาก็เย็นเยียบ

ตํานานยุทธขั้นสูงสุดที่ควบแน่นอาณาเขตได้ถึงสองคนต่อสู้กันแม้ว่าจะเป็นในต่างดินแดน เหตุการณ์เช่นนี้ก็ยังหาได้ยากยิ่ง หลายร้อยปีอาจจะมีสักครั้งสําหรับขุมพลังระดับนี้ด้วยการต่อสู้น้ํานั่นเต็มรูปแบบเพียงแค่การปะทะกันของอาณาเขตก็อาจเปลี่ยนพื้นที่หลายสิบล้ําให้กลายเป็นดินแดนแห่งความตายได้เลย

หากเป็นช่วงก่อนที่บรรพบุรุษชีหยวนและซูฉินจะต่อสู้กัน นักพรตเฒ่าค่อนข้างมั่นใจว่าจะพาจักรพรรดิถังและตระกูลซูฉินออกจากเมืองฉางอันเพื่อหลีกเลี่ยงภัยพิบัติได้ แต่ในตอนที่การต่อสู้เริ่มรุนแรงขึ้นแล้ว นับประสาอะไรกับการที่นักพรตเฒ่าจะพาผู้คนออกไปด้วย แค่การรักษาตนเองให้รอดไปได้ก็เป็นปัญหายิ่งแล้ว

และในครั้งนี้

ท่ามกลางสายตาของผู้คนนับไม่ถ้วน แววดูถูกก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของซูฉิน

“ถ้าเจ้ามีกําลังวังชาเต็มเปี่ยม มีความแข็งแกร่งเหมือนตอนอยู่ในยุครุ่งเรืองข้าก็พอจะสนใจอยู่ ทว่าตอนนี้ ”

ซูฉินสายศีรษะ

ในสายตาของซูฉิน ไม่ว่าจะเป็นบรรพบุรุษชีหยวน บรรพบุรุษเฉวซินหรือบรรพชนพรรคหมื่นดาบ พวกเขาไม่นับเป็นตัวอะไรเลยนอกเสียจากหนอนน้อยที่น่าสงสารพยายามมีชีวิตรอดต่อไปด้วยวิธีลับจนเลือดเนื้อและพลังชีวิตของมันเสื่อมสลาย ความแข็งแกร่งเองก็ลดลง

“สารเลว!”

บรรพบุรุษชีหยวนโกรธจัด เขาจะไม่สังเกตเห็นการดูถูกที่แฝงอยู่ในคําพูดของซูฉินได้อย่างไร?

ในสายตาของบรรพบุรุษชีหยวน การที่ซูฉินฟันอาณาเขตของเขาจนกระจุยมันจะต้องใช้พลังออกไปอย่างเต็มที่ และด้วยกระบวนท่าที่เขากําลังจะใช้ออกในยามนี้เป็นพลังจากการสั่งสมมาอย่างยาวนาน จะต้องทําให้อีกฝ่ายเตรียมรับมือด้วยทุกอย่างที่มี ไฉนเลยยังจะมาหัวเราะเยาะตัวเขาที่พลังชีวิตเสื่อมถอยลงเช่นนี้ได้?

“จงมอบชีวิตมาให้ข้า!”

บรรพบุรุษชีหยวนลืมตาขึ้น วิญญาณสีดําชั่วร้ายก็พลันปรากฏขึ้นบนร่างของเขา

หมอกสีดําอันมิรู้ประมาณพุ่งออกมาจากแขนเสื้อของบรรพบุรุษชีหยวน และรวมตัวกันอย่างต่อเนื่องเหมือนกับเป็นก้อนเมฆสีดําขนาดใหญ่หากมองดูจากระยะไกล เมฆกลุ่มนี้มีขนาดใหญ่มากจริงๆ ครอบคลุมแผ่นฟ้าได้ถึงครึ่งหนึ่ง

บูมม

เมฆสีดํากว้างใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ และเริ่มเคลื่อนตัวเข้าไปปกคลุม

เมฆสีดําเหล่านี้เต็มไปด้วยพลังแห่งความตายอันไม่สิ้นสุดซึ่งเป็นผลมาจากความพยายามหลายต่อหลายปีของบรรพบุรุษชีหยวน ไม่รู้ว่ามีสิ่งมีชีวิตมากมายเท่าไหร่ที่ถูกสังหารและดูดซึมพลังงานความตายทั้งหมดเอาไว้ หากตํานานยุทธธรรมดาเจอเข้ากับสิ่งนี้จะต้องกลายเป็นปีศาจที่บ้าคลั่งอย่างแน่นอน แม้จะเป็นตํานานยุทธระดับ นภาชั้นที่เก้าเมื่อเมฆหมอกแห่งความตายลอยมาเบื้องหน้าก็ต้อง ยอมถอยหนีออกไปหลายพันลี้ ไม่กล้าเผชิญหน้าโดยตรง

เมื่อรวมกับความแข็งแกร่งของบรรพบุรุษชีหยวน อาจจะกล่าวได้ว่าแม้ตัวซูฉินจะเป็นตํานานยุทธขั้นสูงสุดที่ควบแน่นอาณาเขตได้แล้วก็ยังตกอยู่ในอันตรายเมื่อเจอสถานการณ์เช่นนี้

พริบตาต่อมา

เมฆสีดําอันไร้ที่สิ้นสุดก็พัดพาไปทั่วอย่างรวดเร็ว ซูฉินจมหายเข้าไปในทันที เมื่อมองจากเบื้องล่าง ร่างกายของซูฉินดูเหมือนจะถูกเมฆสีดํากลืนเข้าไปทั้งร่าง

“บรรพบุรุษชีหยวนชนะแล้ว”

นอกเมืองฉางอัน ชายผมหงอกปรากฏรอยยิ้มขึ้นบนใบหน้า“เมฆสีดํากลุ่มนี้เป็นกระบวนท่าไม้ตายของบรรพบุรุษชีหยวนมีตํานานยุทธขั้นสูงสุดมากกว่าหนึ่งคนที่ถูกฝังกลบด้วยวิชาลับอันนี้”

“ตํานานยุทธเมืองฉางอันน่ะ แม้จะสามารถเจาะทะลวงอาณาเขตด้วยการโจมตีเดียว แต่เมื่อตกอยู่ในกลุ่มเมฆมรณะสีดํานี่ เกรงว่าคงจะต้องดิ้นรนอยู่ในภายใน ออกมือออกเท้าลําบากแล้วหากไม่ระวังก็มีโอกาสสูงมากที่จะตายด้วยน้ํามือของบรรพบุรุษซี่หยวน”

ชายผมหงอกดูเหมือนจะรู้จักบรรพบุรุษชีหยวนเป็นอย่างดีและพูดคุยออกมาอย่างสบายๆ

“เป็นเช่นนี้นี่เอง”

ตํานานยุทธที่เหลือพยักหน้าตามที่ละคน มองดูบรรพบุรุษที่หยวนขยับมือควบคุมก้อนเมฆสีดําด้วยสีหน้าหวาดกลัว