ตอนที่ 317 (1)

ซูฉิน : แข็งแกร่งไม่เลว ถึงกับผลักดันร่างอวตารของข้าให้จนมุม

เปรี้ยง

พลังฟ้าดินระเบิดออก เหลยเฉียนจือถือดาบสายฟ้าเอาไว้มั่น รอบดาบสายฟ้านั่นบิดเบี้ยวไปหมด ปลดปล่อยสายฟ้าสีม่วงสดใส ส่งเสียงร้องครวญอย่างต่อเนื่อง ฉายพลังแห่งการทําลายล้างออกมา

แม้แต่เซียนเทพปฐพี่ที่ฝึกฝนวิถีสายฟ้าก็ไม่สามารถควบคุมสายฟ้าสวรรค์เก้าชั้นฟ้าได้ แต่ด้วยดาบสายฟ้าเล่มนี้ที่สร้างขึ้นโดยผู้ทรงพลังถึงขีดสุด เหลยเฉียนจือจึงสามารถใช้พลังสายฟ้าสวรรค์เก้าชั้นฟ้าที่สะสมอยู่ภายในได้โดยตรง

บรรพชนทั้งหลายที่รับชมการต่อสู้อยู่รอบๆ เมื่อได้เห็นฉากนี้พวกเขาต่างก็ครั่นคร้ามหวั่นเกรง

เมื่อเทียบกับเหลยเฉียนจือแล้ว เหล่าครึ่งก้าวเข้าสู่ขอบเขตเซียนเทพปฐพี่ทั้งเจ็ดที่รวมกําลังปิดล้อมสังหารซูฉินเป็นเหมือนเพียงอากาศธาตุ แม้ครึ่งก้าวเข้าสู่ขอบเขตเซียนเทพปฐพี่ทั้งเจ็ดจะอาศัยทักษะโจมตีประสาน แต่พลังของมันก็เพียงแค่แตะขอบประตูของขอบเขตเซียนเทพปฐพีเท่านั้น พลังก็ไม่มั่นคง จะมาเปรียบเทียบกับเซียนเทพปฐพี่ที่มีพลังเต็มเปี่ยมได้อย่างไร?

“มนุษย์สวรรค์แห่งอาณาจักรถังต้องการจะจับดาบสายฟ้าของเหลยเฉียนจือด้วยกายเนื้ออย่างนั้นหรือ?”

“พวกเจ้ารู้สึกว่ากลิ่นอายของมนุษย์สวรรค์แห่งอาณาจักรถังแปลกๆไปหรือไม่ มันเหมือนว่าอ่อนแอกว่าครั้งที่แล้ว?”

“บางทีอาจจะเป็นกลวิธีบางอย่างของเหลยเฉียนจือหรือเปล่า?”

จิตสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ของเหล่าบรรพชนกวาดเข้าไปอย่างต่อเนื่อง จ้องมองไปยังสนามประลองอย่างใกล้ชิด

การต่อสู้ระหว่างเซียนเทพปฐพี่ทั้งสอง สถานการณ์กําลังเปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว ขนาดที่บรรพชนนิกายใหญ่ยังแทบจะจับตาดูไม่ทัน พวกเขาจึงไม่กล้าละสายตาไปแม้แต่นิดเดียว

ต่ง!!!

เสียงประหนึ่งระฆังทองสัมฤทธิ์ เลือดเนื้อของซูฉินเดือนพล่าน ราวกับมีดวงอาทิตย์แผดเผาภายในดวงตา หมัดที่ปล่อยออกไปก็กระแทกเข้าใส่คมดาบสายฟ้าที่เหลยเฉียนจือได้ฟันออกมา

ช่วงเวลาต่อมา

ท่ามกลางสายตาที่จ้องมองมาของทุกคน ดาบสายฟ้าที่เลื้อยมาเหมือนงูสายฟ้าสีม่วง ก็ถูกสะกดข่ม หดตัวลงในทันที กลับกลายเป็นรูปร่างดาบสายฟ้าอีกครั้ง และเหลยเฉียนจือถึงกับต้องถอยกลับไปหลายก้าวเพราะสิ่งนี้

อย่างไรก็ตาม เมื่อเทียบกับเหลยเฉียนจือ ซูฉินถอยหลังไปถึงห้าก้าว ลมหายใจของเขาดูไม่คงที่ แม้ว่ามันจะสงบลงในทันที แต่ก็ไม่สามารถหลุดรอดไปจากการสังเกตของบรรพชนที่อยู่รอบนอก

ลมหายใจของเซียนเทพปฐพีนั้นกว้างใหญ่เพียงใด? ถึงแม้จะเป็นเพียงระลอกคลื่นจากลมหายใจ บรรพชนเหล่านี้ก็แทบจะรู้สึกเหมือนโลกได้พังทลายลงมา แต่ลมหายใจของซูฉินนั้นกลับไม่มั่นคงเลยสักนิด?

“ไม่ดีแล้ว”

“มนุษย์สวรรค์แห่งอาณาจักรถังเสียเปรียบจริงๆ หรือนี่?”

“เหลยเฉียนจือแข็งแกร่งเกินไป ด้วยการโจมตีครั้งแรกก็สามารถปราบปรามตัวตนอย่างมนุษย์สวรรค์อาณาจักรถังไว้ได้ สมควรแล้วที่เป็นเซียนเทพปฐพีในวิถีสายฟ้า!”

บรรพชนหลายคนเบิกตากว้าง ร่ําร้องภายในใจ

ตั้งแต่ที่ซูฉินโผล่ขึ้นมา เขาก็วางตัวยิ่งใหญ่เสมอ แม้จะเป็นครึ่งก้าวเข้าสู่ขอบเขตเซียนเทพปฐพีเจ็ดคนที่รวมพลังกัน ซูฉินก็ยังสงบนิ่ง ใช้มือเดียวเข้าปราบปรามได้ ใครจะไปคิดว่าเหตุการณ์ดังกล่าวจะเกิดขึ้น?

เพียงแต่ว่าเมื่อเหล่าบรรพชนเห็นฉากนี้ พวกเขาก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

เมื่อเทียบกับการที่ซูฉินครองโลก พวกเขาเอนเอียงไปทางเหลยเฉียนจือมากกว่า ท้ายที่สุด เหลยเฉียนจือก็เป็นสมาชิกของนิกายเทพเจ้าสายฟ้าถือว่ามีมิตรภาพอันดีกับเหล่านิกายใหญ่