บทที่ 121 ฝีมือดี

“ข้างคุณทำไมอุ่นขนาดนี้？”เหยาเสินเหมือนกับสาววัยรุ่นแรกแย้ม ใบหน้าแดงก่ำ ภายใต้แสงระเรื่อของไฟนีออนในระยะไกลเธอมีเสน่ห์เป็นพิเศษ

“เพราะว่าผมเคยฝึกบู๊ คุณก็เคยเห็น”เซียวชุ่นตอบ

“คุณกำลังหลอกฉัน”

“นี่คุณมองออกด้วย？”เซียวชุ่นพูดล้อเล่น

เหยาเสินหยิกไปที่แขนเขาเบาๆ

“เกี่ยวกับการฝึกบู๊จริงๆ ผมสามารถควบคุมอุณหภูมิในร่างกายได้”เซียวชุ่นพูดอย่างจริงจัง

“เชื่อก็บ้าแล้ว”

ทั้งสองคนเล่นอยู่ที่สวนสาธารณะสักพัก ประมาณสามทุ่มจึงกลับไปที่รถเพื่อกลับบ้าน

ในรถอุ่นมาก เปิดเพลงเบาๆ เคลื่อนรถไปช้าๆ

“หัวหน้า คุณว่าเดทของพวกเราเมื่อกี๊ขาดอะไรไปไหม？”เซียวชุ่นถามอย่างอารมณ์ค้าง

“ขาด……ขาดอะไร？”จนตอนนี้อารมณ์ของเหยาเสินยังไม่สงบลง เธอพึมพำเสียงเบา

“คุณดูสิ พวกเรากอดกันแล้ว จูงมือแล้ว ต่อจากนี้ก็ยังมีกระบวนการอีกอย่างที่ยังทำไม่เสร็จ ไม่งั้นคุณก็จอดรถ แล้วเราก็ดำเนินการให้เสร็จสิ้นเป็นไง？”เขาพูดอย่างเคร่งขรึม

เอี๊ยด！

เหยาเสินหยุดรถทันที หันมามองเขา ยิ้มเล็กน้อย

ทันใดนั้นข้างในใจเขาก็ดีใจมาก ที่จริงเขาแค่พูดลอยๆ ไม่คิดจริงๆว่าจะมีโอกาสถึงขั้นนี้ และยังเป็นในรถด้วย ตื่นเต้นมาก

“แบบนี้ไม่สะดวก ไปที่เบาะหลัง”แววตาเหยาเสินเต็มไปด้วยความอ่อนโยน

เซียวชุ่นกลืนน้ำลายดัง“อึก”รีบเปิดประตูรถกระโดดลงไป วิ่งลงไปที่ประตูหลังเหมือนเด็กน้อยเดิน แล้วเปิดประตู

ประตูล็อกเสียแล้ว

“หัวหน้า เปิดประตู”

“เปิดบ้าอะไรไอ้ผีหัวโต”เหยาเสินสบถ ไอ้ระยำนี่ได้คืบจะเอาศอก

“คุณเรียกรถกลับไปเองละกัน！”

เหยาเสินสตาร์ทรถขับออกไป ทิ้งเซียวชุ่นตะลึงงันอยู่ตรงนั้น

จนรถขับออกไปไหล เขาจึงได้สติคืนมา ตบหน้าผาก ถอนหายใจยาวๆ สุดท้ายก็ร้อนใจ

เขามองซ้ายขวา ถนนเส้นนี้ค่อนข้างห่างไกล เรียกรถได้ยาก ให้แต่เดินไปที่สี่แยกต่อไป

“คุณโม่ ตัวคุณหอมมาก ให้ผมดมหน่อยสิ”

“นักพรต คุณอย่าทำแบบนี้ ฉันรับปากคุณ ฉันจะนัดสาวๆ มาอยู่กับคุณตอนนี้เลย”

“ไม่ ผมชอบคุณ คุณแข็งแกร่งกว่าสาวๆ บนเขาของผมเป็นหมื่นเท่า ผมเห็นคุณก็หลงคุณทันที คืนนี้เอาคุณเนี่ยแหละ ไม่ต้องห่วง ผมจะทำให้มันเป็นคืนที่ไม่มีวันลืมเลย！”

“ถ้าคุณทำแบบนี้อีกฉันจะแจ้งความ”

“แจ้งความ？เชื่อผมนะ นั่นมีแต่จะทำให้คุณตายเร็วขึ้น！”

“……”

เซียวชุ่นมีประสาทสัมผัสทั้งห้า เพิ่งเดินออกไปได้ห้าร้อยเมตรก็ได้ยินบทสนทนาแบบนี้มาจากรถตู้สีดำที่อยู่ฝั่งตรงข้ามของถนน เขาลังเลอยู่แป๊บหนึ่ง เดินเข้าไปอย่างรวดเร็ว แล้วตบไปที่หน้าต่าง

“ใครน่ะ？อย่ารบกวนอารมณ์อันสุนทรีย์ของฉันสิ”

จากนั้นก็ได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือของผู้หญิงที่ฟังไม่ชัด