บทที่ 172 ไป๋โร่วหนิง

แต่หลังจากนั้นก็ได้ยินเหยาเสินกล่าวว่า “โอเค ในเมื่อคุณโม่มาเชิญพวกเราด้วยตนเอง พวกเราจะต้องไปร่วมงานอย่างแน่นอน”

โม่ยี่ไป๋กล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “โอเค เจอกันคืนพรุ่งนี้ ฉันไม่รบกวนเวลาของพวกคุณแล้ว ลาก่อน”

“เธอเป็นถึงดาราดังแต่ยังลดตัวมาขอโทษพวกเรา แล้วยังเชิญพวกเราไปร่วมงานเลี้ยงอีก พวกเขาควรจะให้เกียรติเธอ ยิ่งไปกว่านั้นพวกเขาล้วนพักอาศัยอยู่ในชุมชนเดียวกัน ได้เจอหน้ากันบ่อย การที่คุณปฏิเสธแบบนั้น มันจะทำให้เธอเสียหน้ามาก”

หลังจากขับรถออกไปจากจิ่นซิ่วกั๋วจี้แล้ว เหยาเสินเหลือบมองเซียวชุ่นด้วยความสงสัย

“ไม่มีอะไรหรอก ผมแค่ไม่ชอบงานเลี้ยงเท่านั้น” เซียวชุ่นกล่าวด้วยรอยยิ้ม

เหยาเสินไม่พูดอะไรอีก

เมื่อก่อนเซียวชุ่นไปร่วมงานเลี้ยงต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นการประชุมประจำปีของตระกูลเหยา หรือการรวมญาติในช่วงวันตรุษจีน คนอื่นมักจะมองเขาเป็นเหมือนอากาศธาตุหรือเป็นเป้าหมายของการเยาะเย้ย ซึ่งอาจจะทิ้งเงามืดไว้ในใจของเขา

เซียวชุ่นอยู่ในบริษัทจนถึงเวลาประมาณบ่ายสอง จากนั้นเขาก็นั่งแท็กซี่ไปที่สนามบินนานาชาติเจียงห่าย เพื่อไปรับเหยาเจี้ยนกั๋วและภรรยา

เมื่อเหยาเจี้ยนกั๋วและภรรยามาถึงอาคารผู้โดยสารตรงทางออกของเที่ยวบิน พวกเขาพบว่าทางออกเต็มไปด้วยผู้คน มีหนุ่มสาวกลุ่มใหญ่ถือป้ายไฟและถือป้ายต่าง ๆ เฝ้าอยู่ที่นั่น

เขาเหลือบมองแวบหนึ่ง เหมือนว่าแฟนคลับจะมารับดาราที่สนามบิน ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ได้ไปยืนฝั่งโน้น โดยยืนรออยู่ใกล้ทางออกอย่างเงียบ ๆ

ถึงแม้ว่าเมืองเจียงไห่จะเป็นเมืองอันดับสอง และมีดาราดังมาที่นี่ค่อนข้างน้อย ซึ่งถือว่าไม่ค่อยได้พบเห็นบ่อย และแน่นอนว่าอาจเป็นเพราะปกติเซียวชุ่นไม่ได้สนใจมากนัก

“นึกไม่ถึงว่าไป๋โร่วหนิงจะมาเมืองเจียงไห่ของพวกเรา โอ้สวรรค์ ฉันไม่กล้าจินตนาการ คุณรู้หรือไม่ว่าฉันชอบเธอมากแค่ไหน?

ตอนที่เธอไปร่วมรายการ Starry Road ฉันโหวตให้เธอทั้งหมดเลย และฉันยังให้คุณพ่อคุณแม่ เพื่อนร่วมชั้น และเพื่อน ๆ โหวตให้เธออีกด้วย อีกสักครู่ก็จะได้เห็นตัวจริงแล้ว ฉันรู้สึกตื่นเต้นมาก คราวนี้ฉันต้องถ่ายรูปสวย ๆ เก็บไว้”

“ได้ยินว่าเธอเพิ่งได้รับคำเชิญให้เป็นพรีเซนเตอร์โฆษณาผลิตภัณฑ์บำรุงผิวโดยผู้ผลิตในท้องถิ่นของเมืองเจียงไห่ เพื่อตรวจสอบแทนผู้บริโภค และเพื่อไม่ให้ตนเองเป็นสาเหตุที่ทำให้ผู้บริโภคถูกหลอกลวง เธอจึงมาดูโรงงานแห่งนี้ด้วยตนเอง และวางแผนที่จะทดลองใช้เอง”

“ถ้าพิสูจน์แล้วว่าได้ผลจริง เธอถึงจะรับเป็นพรีเซนเตอร์ เป็นผู้หญิงที่จิตใจดีมาก เหมือนนางฟ้าเลย”

แต่ไม่รู้ทำไม เมื่อเซียวชุ่นได้ยินคำพูดของแฟนคลับที่คลั่งไคล้เหล่านี้แล้ว รู้สึกเหน็บหนาวอย่างอธิบายไม่ถูก และอดไม่ได้ที่จะสะอึก

ไป๋โร่วหนิง ชื่อนี้ฟังแล้วคุ้นหู เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นนึกขึ้นได้ทันที

ดูเหมือนว่าจะเป็นพรีเซนเตอร์ที่เหอกวงจี๋แนะนำให้ตนเองก่อนหน้านั้น

และขณะนี้ เหยาเจี้ยนกั๋วและภรรยาเดินออกมาแล้ว

“คุณพ่อ คุณแม่” เซียวชุ่นเดินเข้าไปทักทาย จากนั้นรับสัมภาระจากพวกเขา “การท่องเที่ยวทริปนี้ราบรื่นไหม?”

“ราบรื่น ทุกอย่างเรียบร้อยดี ลำบากลูกแล้ว”

เหยาเจี้ยนกั๋วดูเหนื่อยเล็กน้อย แต่ยังคงกล่าวด้วยรอยยิ้ม

หลิวหยุนเซียงมองไปรอบ ๆ ด้วยสีหน้าไม่พอใจเล็กน้อย “เหยาเสินไม่มาเหรอ?”

“ตอนบ่ายเหยาเสินมีธุระ และเธอได้จองร้านอาหารไว้สำหรับเลี้ยงต้อนรับพวกท่านสองคน” เซียวชุ่นกล่าวด้วยรอยยิ้ม

“เลี้ยงต้อนรับอะไร? ลูกอย่าแก้ตัวแทนเธอ วันนี้กลับไปถึงแล้วแม่จะถามเธอ แค่ให้เธอไปเที่ยวเป็นเพื่อนพ่อแม่ เธอก็ไม่เต็มใจขนาดนั้นเชียวเหรอ? พวกเราหรือว่างานของเธอสำคัญกว่า?” หลิวหยุนเซียงกล่าว

“ช่วงหลายวันก่อนผมได้ตำหนิเธอไปแล้ว คราวหน้าพวกเราจะไปเที่ยวพร้อมกัน พวกเราจะวางแผนอย่างดี........”

ก่อนที่เซียวชุ่นจะกล่าวจบ เขาถูกเสียงกรีดร้องขัดจังหวะ

เขาขมวดคิ้วแล้วมองไปยังทิศทางของเสียง หญิงสาวรูปร่างสูงเพรียวเดินออกไปท่ามกลางเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยและผู้ช่วย

เธอสวมชุดสูทสีดำ จมูกเป็นสันตรง ริมฝีปากสีแดงเพลิง และสวมแว่นกันแดดขนาดใหญ่เพื่อปกปิดใบหน้าส่วนใหญ่เอาไว้ ถึงแม้จะเป็นเช่นนี้ ก็ยังสามารถจินตนาการถึงใบหน้าที่สวยงามและมีเสน่ห์ของเธอได้

หนุ่มสาวที่คลั่งไคล้ดาราพวกนั้นเดินเข้าไป ตะโกนเสียงดังลั่น จนเกือบจะทำให้หลังคาของอาคารผู้โดยสารพัง