บทที่ 190 เกิดขัดข้อง?

ไม่เพียงแต่ประชาชนทั่วไปเท่านั้นที่สนใจเรื่องนี้ แต่ยังมีผลิตภัณฑ์ที่คล้ายกัน โดยเฉพาะกลุ่มผลิตภัณฑ์บำรุงผิวของบริษัทยักษ์ใหญ่อย่างคุนหลุนกรุ๊ป ด้วยมูลค่าตลาดนับหมื่นล้าน ซึ่งเป็นบริษัทชั้นนำอย่างแท้จริง

สถานที่รุ่งเรืองที่สุดของเมืองหลวง มีอาคารสำนักงานสูงตระหง่าน

หญิงสาวหน้าตาดี ผมสีน้ำตาลยาว สวมสูททรงสลิม เอามือกอดอก เอนกายอยู่บนโซฟาแล้วหลับตา

เธอชื่อ หลินเจียอินเป็นผู้อำนวยการฝ่ายเทคโนโลยีของคุนหลุนกรุ๊ป

ตึก ๆ ๆ!

ด้วยเสียงรองเท้ากระทบพื้น หญิงสาวอายุไล่เลี่ยกันเคาะประตูสองครั้งแล้วเดินเข้ามา

“ประธานหลิน นี่คือผลการประเมินของผลิตภัณฑ์บำรุงใหม่ของช่วงนี้ คุณลองดูก่อน”

คนที่พูดคือเจี่ยงหมินผู้จัดการแผนกประเมินผล

งานประจำวันของพวกเขาคือทดสอบและประเมินผลิตภัณฑ์แบบเดียวกันทั้งหมดในตลาด เพื่อให้สามารถเข้าใจผลิตภัณฑ์แบบเดียวกันได้อย่างรวดเร็ว ที่สามารถคุกคามผลิตภัณฑ์ตอนนี้ของคุนหลุนกรุ๊ปได้

ตลาดกำลังเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว พวกเขาต้องระมัดระวังอยู่ตลอดเวลา

อย่างไรก็ตาม นับตั้งแต่เปิดตัวยาน้ำคังอานของคุนหลุนกรุ๊ปสู่ตลาดแล้ว ก็ไม่เคยมีผลิตภัณฑ์ใดที่สามารถคุกคามพวกเขาได้

หลินเจียอินไม่ได้ลืมตา และกล่าวอย่างไม่ใส่ใจว่า “วางบนโต๊ะเถอะ”

เจี่ยงหมินกล่าวด้วยท่าทางที่ซับซ้อน “ประธานหลินไม่ดูหน่อยเหรอ?”

“มีอะไรน่าดู? ตอนนี้ผลิตภัณฑ์ที่มีชื่อในตลาดล้วนไร้ประโยชน์ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงบริษัท เล็ก ๆ เหล่านั้นที่ไม่ประสบความสำเร็จ ซึ่งไม่สามารถสร้างกระแสอะไรได้” หลินเจียอินกล่าวอย่างเกียจคร้าน

เจี่ยงหมินเม้มปาก คำพูดนี้ราวกับว่าแผนกประเมินของเธอไร้ประโยชน์

“เมื่อเร็ว ๆ นี้สตาร์ไลท์บีโอได้เปิดตัวผลิตภัณฑ์ชื่อหุ้ยเชิงหยวน ซึ่งทำให้เกิดการวิพากษ์วิจารณ์บนโลกโซเชียลมากมาย หลังจากพวกเราทำการประเมินแล้ว นอกเหนือจากผลิตภัณฑ์ที่ไร้ประโยชน์ที่คุณกล่าวถึงแล้ว พวกเราได้ตรวจพบว่าผลิตภัณฑ์ของพวกเขามีส่วนผสมของยาจีนโบราณหลายอย่าง ฉันคิดว่าบริษัทต้องให้ความสำคัญกับเรื่องนี้หน่อยแล้ว”

หลินเจียอินค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ดวงตามีเสน่ห์คู่นั้นของเธอเหลือบมองรายงานการประเมินที่อยู่บนโต๊ะ

เธอยืดตัวขึ้น เปิดมันและอ่านอย่างรวดเร็ว โดยเน้นที่ผลการประเมินของหุ้ยเชิงหยวน

หลังจากนั้น เธอเปิดคอมพิวเตอร์แล้วหาคลิปวิดีโอการตลาดความยาวยี่สิบนาทีของหุ้ยเชิงหยวนที่โพสต์บนโลกโซเชียล

เธอค่อย ๆ ขมวดคิ้ว มองไปที่เจี่ยงหมินและกล่าวว่า “คุณทดสอบหรือยัง?”

“ยังค่ะ”

“รีบดำเนินการทดสอบจริงทันที” หลินเจียอินกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

“ได้ค่ะ”

……

สตาร์ไลท์บีโอ สำนักงานของประธาน

รอยยิ้มที่ควบคุมไม่ได้ปรากฏอยู่บนใบหน้าของม่ายหย่าฉิน ดูเหมือนว่าความเหนื่อยล้าในช่วงสามเดือนที่ผ่านมาจะหายไปหมดในชั่วพริบตา

“ประธานเหยา ลองเดาผลประกอบการของพวกเราในเดือนนี้สิ?”

“เห็นคุณมีความสุขขนาดนี้ การขาดทุนน่าจะลดลงมากใช่ไหม?”

เหยาเสินในฐานะผู้นำหลักของบริษัท มีขอบเขตอยู่ในใจคร่าว ๆ ถึงแม้ว่าฝ่ายส่งเสริมการตลาดของบริษัทจะพยายามขายผลิตภัณฑ์ผ่านออนไลน์ แต่โดยรวมแล้ว น่าจะยังคงขาดทุนอยู่

“ประธานเหยา ยอดขายห้าล้าน! พวกเราขายได้สี่ล้านกว่าในเวลาเพียงสิบวัน ถ้าคำนวณแล้ว เดือนนี้พวกเราก็สามารถคุ้มทุนแล้ว ถ้ายังคงดำเนินเช่นนี้ต่อไป ในเดือนตรุษจีน พวกเราจะมีกำไรมหาศาล!”

ม่ายหย่าฉินเกือบจะกระโดดขึ้น และกล่าวอย่างมีความสุข

เหยาเสินตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง ยอดขายสี่ล้านภายในสิบวัน อัตรากำไรของหุ้ยเชิงหยวนไม่น้อย และกำไรสุทธิอยู่ระหว่าง 15 ถึง 20 เปอร์เซ็นต์

ถ้าเป็นจริงอย่างที่ม่ายหย่าฉินพูด และถ้ายังคงดำเนินเช่นนี้ต่อไป จะมีกำไรประมาณสองล้านต่อเดือน......

เมื่อคิดเช่นนี้ รู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย

แต่ไม่ช้าเธอก็คิดถึงเรื่องที่เซียวชุ่นมอบเช็คมูลค่าสองพันล้านให้ตนเอง ความดีใจนี้ลดลงไปมากทันที ดูเหมือนว่าการมีเงินไม่จำเป็นต้องเป็นเรื่องดีเสมอไป