บทที่ 245 หายตัวไป

งานเลี้ยงน้ำชาตามคำกล่าวของติงเยว่เป็นโอกาสสำหรับผู้รับผิดชอบกิจการหรือตัวแทนที่มาประชุมได้มาทำความรู้จักกัน

อย่างไรก็ตามขณะที่ใกล้ถึงเวลา กลับไม่สามารถติดต่อเธอได้อยู่นั่น

“ได้ยินพนักงานของประชาสัมพันธ์บอกว่า ดูเหมือนว่าจะออกไปช่วงเช้าก็ไม่เห็นกลับมา โทรศัพท์ก็โทรไม่ติดตลอด” ต้วนเจียกล่าว

“ว่ากันว่าแม่หนูคนนี้จัดการธุระได้รอบคอบ ไม่น่าจะจำเวลาผิดได้นะ” เซียวชุ่นกล่าวด้วยความงุนงง

“ไมงั้นก็แจ้งตำรวจเถอะ？”

“คนหายไปหลังจาก24ชั่วโมงถึงจะสามารถเป็นคดีได้ ช่างเถอะ พวกเราไปกันก่อน รอให้หลังจากที่โทรศัพท์ของเธอติดต่อได้แล้วก็ให้เธอไปหาผมที่สถานที่ประชุมเลยโดยตรงเถอะ”

"ตอนนี้ก็ทำได้เพียงเท่านี้แล้ว"

ภายใต้ความไร้หนทาง เซียวชุ่นกับต้วนเจียทำได้เพียงล่วงหน้าไปก่อน

ต้วนเจียยังไม่เข้าไปในสถานที่จัดงานดังเดิม และรออยู่ด้านนอกเพื่อรอข่าวคราวจากติงเยว่

เซียวชุ่นเดินหน้าไปเพียงลำพัง สถานที่จัดงานในวันนี้ดูเหมือนว่าจะไม่มากเท่าเมื่อวาน มีเพียงแค่ประมาณยี่สิบสามสิบโต๊ะ มากที่สุดก็นั่งได้สองสามร้อยคน

แต่ละโต๊ะมีป้ายชื่อของตัวเองวางอยู่ แต่ดูเหมือนว่าจะไม่มีกฎเกณฑ์ว่าใครจะต้องนั่งที่ไหน แน่นอนว่าที่นั่งใกล้ใจกลางแถวหน้าเหว้ยเหวินตงนั้นเกรงว่าไม่ใช่ว่าใครที่จะสามารถนั่งได้

เซียวชุ่นหาป้ายชื่อของตัวเองพบแล้วนั่งลง ซึ่งยังคงเป็นมุมที่ไม่โดดเด่นดังเดิม

ท้ายที่สุดสตาร์ไลท์บีโอในตอนนี้ยังไม่ได้เข้าสู่ขอบเขตการมองเห็นของผู้คนที่แท้จริง ส่วนจินสีกรุ๊ปถูกควบคุมโดยผ่านบริษัทคงเก๋อ เทรดดิ้งอย่างแท้จริง หากว่าไม่ไปตรวจสอบตัวควบคุมที่แท้จริงของมันโดยเฉพาะจะไม่สังเกตเห็นว่าคนที่อยู่เบื้องหลังก็คือเขา

ยิ่งไปกว่านั้นจินสีกรุ๊ปอยู่ที่เจียงไห่ถือได้ว่าเป็นธุรกิจกิจการต้นๆ ไปอยู่ในทั่วทั้งหนิงโจวแทบจะจัดอันดับไม่ได้ นับได้แค่เป็นธุรกิจระดับสองระดับสามเท่านั้นเอง

แบรนด์ส่วนใหญ่ที่สว่างไสวของธุรกิจล้วนเลือกเหลยหยางเพื่อตั้งรกราก อย่างไรก็ตามเป็นการประชุมของมณฑลนี่นา

ตามเวลาที่ผ่านพ้นไป ผู้ประกอบการของธุรกิจเป็นระลอกๆและผู้ช่วยก็ทยอยเข้างาน การพูดคุยกันนั้นทำให้แก้วหูปั่นป่วน ในสถานการณ์แบบนี้เซียวชุ่นพอใจที่จะเป็นคนที่โปร่งแสงอยู่เสมอ

จนกระทั่งถางชือชือปรากฏตัว

วันนี้เธอมาเป็นตัวแทนของสาขาย่อยคุนหลุนกรุ๊ป

สาวสวยไม่ว่าจะปรากฏตัวที่ไหนก็จะกลายเป็นจุดสนใจของทุกคนทั้งนั้น ยิ่งไม่ต้องพูดถึงถางชือชือชั้นยอดประเภทนี้

ในไม่ช้าเสี่ยวชุ่นก็ตระหนักถึงความหมายที่แท้จริงของนารีเป็นเหตุสี่คำนี้

ถางชือชือเดินไปที่ด้านข้างของเขาอย่างเปิดเผยเลยโดยตรงแล้วก็นั่งลง ชั่วขณะหนึ่งสายตาจำนวนเป็นสิบเป็นร้อยได้จ้องมองมา ทำให้เซียวชุ่นมีภาพลวงตาว่าถูกเปลื้องผ้าจนเปลือยและแขวนอยู่ในที่นั้นแบบหนึ่งขึ้น

คนส่วนใหญ่ที่เข้าร่วมการประชุมเป็นผู้ที่มีหน้ามีตาและอยู่บ้าง แม้ว่าน้ำลายสอแต่ก็ไม่ถึงกับเข้ามาจีบอย่างเปิดเผย เพียงแค่ชำเลืองมองเธอทั้งโดยตั้งใจและไม่ตั้งใจก็เท่านั้น

ใครใช้ให้ถางชือชือเตะตาเกินไปอย่างแท้จริงกันล่ะ

ผมหยักราบเรียบละมุนทั้งศีรษะ ผิวพรรณขาวเนียนเปล่งปลั่ง หน้าตางดงามราวดอกท้อ เรียวปากที่มีเสน่ห์และดวงตาสีดอกท้อคู่ที่มีเสน่ห์เพียงพอที่จะดูดดูดทุกชีวิต ที่สำคัญคือความรู้สึกอันสง่างามที่เปล่งประกายออกมาจากตัว ไม่มีที่จะไม่ทำให้ผู้คนปรารถนา

สายตาของคนส่วนใหญ่ในเวลาเดียวกับที่จ้องมองอยู่บนตัวของถางชือชือก็จะเหลือบมองเซียวชุ่นโดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว นอกจากความอิจฉา ก็ไม่มีความประทับใจอะไรมากนัก

นอกจากทั้งสองคนแล้ว คนหนึ่งคือเหอกวงจี๋ของเล่อซางมีเดีย อีกคนหนึ่งก็คือโค่วเจิ้งชิงประธานกรรมการของจินหลิงกรุ๊ป

เดิมทีมีคนจำนวนมากเข้าร่วมการประชุม เซียวชุ่นก็เป็นคนที่โปร่งแสงคนหนึ่ง หากไม่ใช่ว่าเป็นคนที่คุ้นเคยกับเขาก็ยากที่จะรู้สึกได้ถึงการดำรงอยู่ของบุคคลนี้

ถางชือชือนั่งลงที่ข้างกายเขาถึงได้ทำให้เขารู้สึกร้อนขึ้นมาเล็กน้อยอย่างโชคร้าย เลยทำให้เหอกวงจี๋และโค่วเจิ้งชิงสังเกตเห็นเขาไปด้วย

เหอกวงจี้รีบละทิ้งผู้คนหลายคนที่กำลังสนทนากับเขาในทันใด แล้ววิ่งเข้ามาทักทายโดยเฉพาะ