บทที่ 253 ปัดเศษจำนวนเต็ม

“ยี่สิบล้าน!”

ในตอนที่ทุกคนยังคงลังเลใจ เซียวชุ่นอดไม่ได้และยกมือขึ้นเพื่อเสนอราคาประมูลแล้ว

เดิมทีโค่วเจิ้งชิงอยากจะยื่นราคา แต่เสียงของเซียวชุ่นทำให้เขาหยุดทันที

เขารู้ว่าเซียวชุ่นในตอนนี้มีสิทธิ์ที่จะระดมพลสมาคมบู๊โบราณ นี่เป็นสิทธิพิเศษที่ผู้บริหารระดับสูงของสมาคมบู๊โบราณมอบให้เซียวชุ่น และไม่เคยมีแบบอย่างมาก่อนในอดีต

ดังนั้น ถ้าเขาอยากจะประมูลแข่งกับเซียวชุ่น ก็เห็นได้ชัดเลยว่าเขากำลังเอาไข่ไปตีกับหิน เขาจึงไม่ไปร่วมสนุกด้วยแล้ว

อย่างไรก็ตาม เมื่อเซียวชุ่นเปิดปากพูด ตระกูลเหว้ยที่เงียบไปนานก็เริ่มสนใจในทันใด

“ห้าสิบล้าน!” เหว้ยหลุนมองไปทางเด็กที่เยาะเย้ยเซียวชุ่นเมื่อกี้ และเขาก็ยกมือในทันที

“โถ่ๆ ความปะทะจะเกิดขึ้นแล้ว กล้าที่จะสู้กับตระกูลเหว้ย จะคอยดูว่าเด็กที่มาจากนอกเมืองจะตายในวันนี้ได้อย่างไร”

“เมื่อวานนี้เขาเอาเงิน500 ล้านจากตระกูลเหว้ยไป ตอนนี้เขามีเงินแล้ว”

"หนึ่งร้อยล้าน!"

ตระกูลเหว้ย: "1.5 พันล้าน!"

ทุกคนในที่นี้ต่างก็ตกใจ ในเวลาไม่ถึงครึ่งนาที หินก้อนหนึ่งจาก 2,000 พุ่งขึ้นเป็น 1.5 พันล้าน ตระกูลเหว้ยไม่ได้เอาเงินมาเป็นเงินจริงๆ แม้ว่าหินก้อนนี้จะพิเศษจริงๆ แต่ก็ไม่ได้ทำให้เห็นจะมีคุณค่าเงินมากมายมหาศาลได้เช่นนี้

“หนึ่งร้อยห้าสิบล้านครั้งที่หนึ่ง!”

“หนึ่งร้อยห้าสิบล้านครั้งที่สอง!”

“สามร้อยล้าน!”

เมื่อทุกคนคิดว่าเซียวชุ่นกำลังจะยอมแพ้ เขาก็ตะโกนอีกครั้ง

ทันใดนั้นก็เกิดความโกลาหล 20 ล้านไม่รู้เพิ่มขึ้นเป็นกี่เท่าและแตกต่างจาก 150 ล้านอย่างสิ้นเชิงเลยรู้ไหม?

เซียวชุ่นเหลือบมองเหยาเสินข้างๆ เห็นท่าทางสงบของเธอ เห็นได้ชัดว่าเธอได้รับการกระตุ้นมากจนเพียงพอแล้ว และตอนนี้เธอก็ชินกับมันแล้ว

รอยยิ้มปรากฏขึ้นที่มุมปากของเขา: "ทำไมคุณไม่หยุดฉันล่ะ"

“หยุดได้ไหม” เหยาเสินพูดอย่างเฉยเมย สงบมาก

“วันนี้หยุดไม่ได้ ฉันจะต้องได้ของนั้นมา ต่อให้เองเงินของเราทั้งหมดมา ฉันก็จะเอามันมา”

เหยาเสินตกตะลึงครู่หนึ่ง มองดูดวงตาที่แน่วแน่ของเขา พยักหน้าและกล่าวว่า "เงินหมดสามารถหาใหม่ได้"

ตรงกันข้าม เหว้ยหลุนเริ่มลังเลในครั้งนี้ เมื่อวานจ่ายไปเงิน 500 ล้าน และหากวันนี้ออกอีกหลายร้อยล้าน แม้ว่าตระกูลเหว้ยจะมีธุรกิจใหญ่โตแต่ใช้เงินหลายร้อยล้านเพื่อซื้อหินก้อนหนึ่ง ค่อนข้างจะรู้สึกเจ็บปวด

แต่นี่คือเหลยหยางสถานที่ของตระกูลเหว้ยหากพวกเขาแพ้ในรอบนี้ ตระกูลเหว้ยจะต้องอับอายจริงๆแล้ว เขากัดฟันและพยักหน้า

“สามร้อยห้าสิบล้าน!” ผู้น้อยตระกูลเหว้ยตะโกน

เมื่อเทียบกับวิธีการเพิ่มเป็นหนึ่งเท่าตัวของเซียวชุ่นความมั่นใจของพวกเขาก็น้อยลงแล้ว

“เจ้าหนู หยุดได้แล้ว จำเป็นมากเลยเหรอ จะเอาเงิน500 ล้านที่ที่ได้มาจากตระกูลเหว้ยเมื่อวานคืนไปหมดเหรอ?”

“ใช่ เอาเงิน 500 ล้านของคุณกลับไป ใช้ชีวิตดีๆที่เจียงไห่เถอะ ทำไมคุณถึงลุยน้ำโคลนนี้ล่ะ?”

“คนในตระกูลเหว้ยไม่ถือสาเขา ถ้าเป็นฉัน ฉันจะไม่จ่ายเงินให้เขา 500 ล้านหรอก ฉันยังจะบอกด้วยว่าเลขาของเด็กคนนี้จงใจหลอกฉัน”

ในเวลานี้ ถางชือชือก็เริ่มไม่เข้าใจแล้ว เพื่อหินก้อนเดียว จำเป็นด้วยเหรอ?

“ประธานเซียว คุณคงไม่อยากใช้เงินหลายร้อยล้านเพื่อซื้อหินก้อนนี้จริงๆใช่ไหม ถ้าเป็นอย่างนั้นคุณจะถูกคนอื่นหัวเราะเยาะว่าคุณไม่มีรสนิยมนะ และคุณจะโดนเอาเปรียบ ฉันคิดว่านี่คือตระกูลเหว้ย กำลังเจาะจงคุณ ให้คุณเอาเงินที่คุณได้มาเมื่อวานออกมาให้หมด” ถางชือชือกล่าวด้วยเสียงต่ำๆ

เซียวชุ่นเมินเธอและพูดด้วยรอยยิ้มจาง ๆ “ในเมื่อเป็นการทำบุญ ดังนั้นก็ไม่ควรขี้งกเกินไป มาทำเป็นจำนวนเต็มเถอะ หนึ่งพันล้าน!”

ทั่วทั้งสถานที่เงียบสงัด

ทุกคนตกตะลึง