บทที่ 52 เข้ามาติดกับเอง

เมื่อคิดถึงสถานการณ์เมื่อวาน ทำให้ไป๋เคอคิดได้ข้อสรุป

คงเป็นเพราะว่าเหยาจินอยากจะกู้หน้าคืนถึงให้เซียวชุ่นนั้นจงใจแกล้งทำเป็นคนรวย อีกทั้งรถคนนั้นเหยาเสินก็เป็นคนยืมมาจากเพื่อน ดังนั้นจึงทำให้เธอนั้นเกลียดเหยาเสินและเซียวชุ่นเป็นอย่างมาก

ตอนแรกว่าจะเก็บไปคิดบัญชีตอนแต่งงาน ไม่คิดว่าจะมาเจอเร็วขนาดนี้

ฟางเชี่ยนหันไปมองที่ฮู๋เสว่ซงกับไป๋เคอก่อนจะเปลี่ยนเป็นใบหน้ายิ้ม“คุณชายฮู๋ คุณมาแล้วหรือ?ไม่ทราบว่าวันนี้คุณจะมาทำธุรกรรมอะไรคะ?”

ฮู๋เสว่ซงคือลูกค้าระดับVIPของธนาคารนี้ ในทุกๆปีจะมียอดเงินหมุนเวียนมากกว่าสิบล้าน แน่นอนว่าต้องดูแลเป็นอย่างดี

“วันนี้ฉันอยากจะถอนเงินไปให้ภรรยาในอนาคตของฉันซื้อของสักหน่อย แต่ว่าฉันไม่รีบหรอก ฉันอยากจะเห็นนายคนนี้เขาทำการโอนเงินสิบล้านกว่าบาทของเขาก่อนว่าจะโอนยังไง”

ฮู้เสว่ซงมองไปที่เซียวชุ่นราวกับตอนนี้มีอะไรสนุกๆให้ดูแล้ว

“ตอนนี้ก็แกล้งจนเปิดเผยเองแล้วมั้ง? พวกคนสมัยนี้เขาพูดไม่กลัวจะกลับไปกัดลิ้นตัวเองหรอ”

“น่าขายขี้หน้าจริงๆ ถ้าเป็นฉันล่ะก็คงจะหาซอกดินที่แตกๆมุดลงไปหลบแล้ว”

“มองดูการแต่งตัวแล้ว สิบล้าน? ถ้าในบัตรของเขามีถึงหนึ่งพัน ผมยังไม่อยากจะเชื่อ? ”

ผู้คนที่นั่งอยู่รอบข้างต่างก็อดไม่ได้ที่จะมองอย่างสนใจ เพื่อรอดูเรื่องสนุก และก็ต่างซุบซิบนินทากันไป

ฟางเชี่ยนก็พอจะมองออกแล้ว ว่าฮู๋เสว่ซงกับเขาเบื้องหน้านี้ต้องมีปัญหากันมาก่อนแน่ๆ

เธอกลอกตาไปมา ถ้าหากเธอทำให้เจ้าคนยากจนคนนี้ขายหน้าล่ะก็ ไม่แน่ฮู๋เสว่ซงอาจจะดีใจ จนอยากจะฝากเงินหลายสิบล้าน เธอคงจะได้โบนัสดีๆแน่นอน

เมื่อคิดดังนี้ เธอเหลือบตามองไงที่เซียวชุ่นแวบหนึ่ง เพื่อยืนยันให้แน่ใจภายในใจ

เมื่อมองไปที่คนยากจนนี้ไม่ผิดแน่ ที่มีกลิ่นตัวเปรี้ยวท่วมท้นทั้งตัวกระจายออกมา ก่อนที่จะแสดงใบหน้าขยะแขยง ก่อนจะพูดประจบ“คุณชายฮู๋ เมื่ออิงจากคนระดับท่านแล้ว ทำไมต้องสนใจ คนที่ยากจนเช่นนี้ด้วยล่ะ…”

“เซียวชุ่น ถ้าหากเจ้าสามารถโอนเงินจากบัญชีเจ้าออกมาได้สิบล้านล่ะก็ ข้าจะเปลี่ยนไปใช้นามสกุลเดียวกับเจ้าเลย”

ไป๋เคอพยักหน้าและคอด้วยความดีใจก่อนจะเอ่ย

“ฉันไม่เคยคิดจะว่าจะมีทายาทแบบนี้”

เซียวชุ่นแอบเหลือบมองไปที่ไป๋เคอ ก่อนจะยิ้มที่มุมปาก พร้อมเอ่ย

“เจ้าพูดห่าอะไรเนี่ย” ฮู๋เสว่ซงพูดเสียงดัง

“คุณชายฮู๋ ท่านอย่าโกรธไปเลยค่ะ ให้ฉันเรียก รปภ มาจัดการลากเขาออกไป เพื่อจะได้ไม่รบกวนสายตาของคุณนะคะ ”ฟางเชี่ยนรีบพูด

“ไม่ต้องหรอก วันนี้ข้าก็อยากจะเห็นเขาโอนเงินสิบล้านจริงๆ”

ฮู่เสว่ซงบิดไหล่ไป ก่อนจะยิ้มอย่าเยือกเย็น

“เซียวชุ่น ถ้าหากในบัตรของเจ้าไม่มีเงินล่ะก็ เจ้าจะตอบยอมรับโดยดีต่อหน้าผู้คนว่า เจ้านั้นมันก็แค่ไอ้คนจน ที่ทำไปก็แค่ให้คนหัวเราะเยาะ ไม่ได้มีเรื่องใหญ่อะไร ไม่ต้องมาเสแสร้งแกล้งทำเป็นคนมีเงินได้แล้ว และนี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่เจ้าจะขายหน้า เพราะปกติแล้วเจ้ามันก็คือคนไม่มีหน้า！ ”

“วันนี้ข้าไม่มีอารมณ์แล้ว ไว้โอนวันอื่นก็แล้วกัน”

เซียวชุ่นพูดอย่างขี้เกียจ ก่อนจะบิดตัวพร้อมเดินออกไปทางหน้าประตูทางออก

ความโกรธภายในใจของเขาก็มากขึ้น ปกติแล้วเขาแค่อยากจะมาโอนเงินเฉยๆกลับไม่คิดว่าจะมาพบไอ้งี่เง่า ที่อยากจะเอาหน้าตัวเองมาให้คนตี ถ้าเป็นอย่างงั้นล่ะก็ เขาก็จะไม่เกรงใจก็แล้วกัน ไม่เพียงแต่จะตีหน้าเขา อีกทั้งยังจะให้เขาเสียค่าสินไหมให้อีกด้วย！

ตอนนี้เขาเล่นเกมปล่อยให้พวกเขาตายใจ ก่อนที่จะปล่อยให้เจ้าปลาโง่มาติดเบ็ดเอง！

“ฮ่าฮ่า ทุกคนได้ยินหรือยัง? ตอนนี้เขากลับพูดว่าวันนี้ไม่มีอารมณ์ในการโอนเงิน คำพูดหลอกลวงเช่นนี้เขากลับพูดมันออกมา”

ฮู่เสว่ซงรีบกระโดดสองก้าวไปข้างหน้า เพื่อไปขวางเซียวชุ่นก่อนจะพูดเยาะเย้ย

เขาคิดแน่ใจแล้วว่า ยังไงสะเซียวชุ่นก็ไม่มีเงินแน่นอน ไม่งั้นจะรีบหนีไปไหนกัน? ถ้าหากจะปล่อยเขาไปง่ายๆล่ะก็มันจะง่ายไปหน่อยมั้ง

ฮู๋เสว่ซงด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มอย่างพอใจ