บทที่ 541 การร่วมมือ ?

หลังจากวางสายเหอกวงจี๋ไป เซียวชุ่นกลับไปที่ห้องของตัวเอง

เขาไม่ได้นอนอยู่บนเตียงทำงานสร้างความอบอุ่นให้บนเตียงของตัวเองตามปกติแบบนั้นเหมือนอย่างเคยแล้ว แต่เปลี่ยนเสื้อผ้า ออกไปจากที่พักอย่างเงียบเชียบ

……

ท่ามกลางการโอบล้อมของแสงจันทร์ เงาหนึ่งปรากฏอยู่ที่ยอดตึกใหญ่ถานซื่อกรุ๊ปอย่างเงียบ ๆ ส่วนคนคนนี้ขึ้นมาอย่างไรนั้น ไม่มีใครสามารถรู้ได้เลย

พูดแบบนี้อาจจะไม่ถูกต้องนัก เพราะเซียวชุ่นได้ยินเสียงของเด็กคนหนึ่งในระหว่างกระบวนการที่ตัวเองเคลื่อนไหวได้อย่างชัดเจน : “คุณแม่มาดูเร็ว สไปเดอร์แมน !”

หัวเราะด้วยราบเรียบ แล้วเซียวชุ่นที่สวมชุดคล่องแคล่วมาถึงที่หน้าประตูเหล็กบานหนึ่ง เห็นประตูเหล็กล็อกเอาไว้แล้ว จึงหัวเราะดังก้องเป็นพักหนึ่งอีกครั้ง

“แคร่ก !”

เข็มเงินหนึ่งเล่มยิงเข้าในที่แม่กุญแจภายในพริบตา ประตูใหญ่เปิดกว้างทันที

ไม่พูดจาตลอดทาง พริบตาเดียวเซียวชุ่นก็มาถึงชั้น 88

จากนั้น เขาผลักประตูกระจกได้อย่างปลอดโปร่งไร้สิ่งกีดขวาง เดินเข้าไปอย่างเฉื่อย ๆ

แม้สีหน้าจะสบาย ๆ แต่เงาที่เขาแทรกซึมไม่ได้ถูกกล้องตัวใดจับเอาไว้เลย

“หืม ?”

ตอนที่เซียวชุ่นเดินไปถึงปากประตูห้องทำงานประธานกรรมการ จู่ ๆ ก็พบว่ามีเสียงผิดปกติดังมาจากด้านใน เหมือนมีคนกำลังรื้อหาของอยู่

แปลกล่ะ ตอนนี้เวลาสามทุ่มกว่าแล้ว ตึกชั้นนี้น่าจะไม่มีพนักงานประจำสำนักงานสิ !

ด้วยความคิดแบบนี้ เซียวชุ่นกลั้นลมหายใจสมาธิตั้งมั่น ตั้งใจจะรอจังหวะบุกโจมตีอยู่ไปก่อน ลองดูว่าคนด้านในกำลังทำอะไรอยู่กันแน่

ในขณะเดียวกัน เสียงผิดปกติที่ดังมาที่ข้างหูอย่างไม่ชัดเจนนั่น จู่ ๆ ก็หายไปจากข้างหูของเขา

หรือว่าจะพบฉันแล้ว ?

อึ้งไปเล็กน้อย เซียวชุ่นแสยะยิ้ม

ในเมื่อถูกพบแล้ว งั้นเขาก็ขี้เกียจที่จะใช้ความเงียบต่อสถานการณ์อันยุ่งเหยิงแล้ว

ผ่านการวิเคราะห์สั้น ๆ เขามีเหตุผลคิดว่าไอ้คนที่อยู่ด้านในมีจุดประสงค์เดียวกับตัวเองถึงครึ่งหนึ่งเลย !

ในขณะที่เขาอยากจะผลักประตูเข้าไปข้างในนั้น ประตูห้องทำงานก็ถูกคนเปิดออกมาก่อน

โอ๊ะ ไอ้หมอนี่นิสัยฉุนเฉียวน่าดูเลย !

ในระหว่างที่ชีวิตแขวนอยู่บนเส้นด้าย เขาถึงขนาดที่ยังมีกะจิตกะใจวิจารณ์อยู่ในใจอยู่อีก จากนั้นแขนยาวที่ผ่อนคลาย สบาย ๆ รับแขนข้างนั้นที่ลงมาเอาไว้ด้วยมือเดียว

ต่อจากนั้น เขาตบไปที่แผงอกของอีกฝ่ายด้วยฝ่ามือเดียวในทันที !

xxxแม่ง ความรู้สึกที่สัมผัสด้วยมือนี้……

รู้สึกถึงความอ่อนนุ่มนั่นที่ใต้ฝ่ามือ สีหน้าเซียวชุ่นจึงเปลี่ยนไปในชั่วพริบตา

“ฮ่า !”

เสียงตะโกนดังขึ้น ขัดจังหวะความประหลาดใจของเซียวชุ่น

ในความมืด คู่ต่อสู้ถึงกับเปิดเผยคมมีดของตัวเองอีกครั้งหนึ่ง

เพียงแต่ทิศทางที่คมมีดเล็งเป้าไปครั้งนี้นั้น เป็นคอของเซียวชุ่น !

เมื่อเห็นสถานการณ์ เซียวชุ่นโมโหในทันที พูดฉีกหน้าเบา ๆ : “คุณแม่งจะจบได้แล้วหรือยัง ?”

พูดไม่ทันขาดคำ นิ้วดาบของเขารวมเข้าด้วยกัน ชั่วพริบตาเดียวลำแสงที่แผ่ปกคลุมหนาทึบก็เต็มไปที่สองนิ้วมือ ยกมือโบกในทันที ผ่าดาบสั้นที่ทิ่มแทงมาอย่างจังนั่นออก

“ปั๊ง !”

ด้วยการโจมตี ถึงกับส่งเสียงเหล็กชั้นเยี่ยมที่โจมตีกัน จนทำให้คู่ต่อสู้ที่ซ่อนตัวอยู่ในความมืดสะดุ้งตกใจ !

นิ้วมือของใครกัน ถึงกับแข็งแกร่งได้ยิ่งกว่าคมมีดเสียอีก ?

ทว่าเธอในตอนนี้ไม่ทันได้คิดให้ละเอียด กระบวนดาบสั้นก็ถูกทำให้พังทลายไปแล้ว สถานการณ์ในตอนนี้เห็นท่าว่าจะไม่ดีต่อตัวเองแล้ว