บทที่ 773 คนลึกลับเมื่อยี่สิบปีก่อน

ในบ้าน ตอนนี้เหลือแค่เซียวชุ่นและม้งซิวหยุนสองคน

“จ้าวสหเซียว ตามผมมา！”

ทันใดนั้น ม้งซิวหยุนก็มองเซียวชุ่นอย่างลึกซึ้ง ยืนขึ้นมาแล้วเดินไปที่ห้องทิศตะวันออกตรงชั้นหนึ่ง

เซียวชุ่นเห็นแบบนี้ ก็ยิ้มบางๆ แล้วเดินตามไปช้าๆ

ทั้งสองเดินตามกันไปในห้อง

ห้องนี้มีขนาดประมาณ 10 ตารางเมตร แสงไฟข้างในสลัวมาก ผนังมีไหนับไม่ถ้วน ซึ่งดูมีอายุหลายปี

มองดูขวดโหลเหล่านั้น ม้งซิวหยุนก็ถอนหายใจ

“ไหบนกำแพงเหล่านั้น ล้วนแต่เป็นกู่ที่ผมเคยเลี้ยง ในทุกไหจะใส่กู่พิษที่สู้แล้วตายเพื่อผมไหละตัว！”

เขาพูดพึมพำกับตัวเอง แล้วก้าวเท้าเดินไปตรงกำแพงจากนั้นหยิบกล่องไม้สีดำเข้มออกมา

วินาทีที่เห็นกล่องนี้ เปลือกตาเซียวชุ่นก็กระตุกอย่างรุนแรง

วัสดุของกล่องนั้นดูเหมือนกับ กล่องก่อนหน้านี้ที่ใส่“หินทิพย์อัคคี”เลย

หรือว่ามันจะ……

พอนึกถึงตรงนี้ เซียวชุ่นก็เห็นม้งซิวหยุนเปิดกล่องในมือ ตรงหน้าตัวเอง

ทันใดนั้น ลำแสงจ้าสองดวงก็พุ่งออกมาจากกล่อง

สีทองและสีน้ำตาลสองสีช่วยเสริมกันและกันในห้องนี้ ทำให้ห้องขนาด 10 ตารางเมตรนี้สะท้อนแสงอันเจิดจ้า

หัวใจของเซียวชุ่นก็เต้นเร็วขึ้นมา หายใจแรงเล็กน้อย

ยังไงแล้ว นั่นก็เป็นถึง“หินทิพย์ทอง”และ“หินทิพย์ดิน”ของแท้！

มองเซียวชุ่นที่ดูตื่นตาตื่นใจและไม่อาจยับยั้งตัวเองได้ ม้งซิวหยุนหัวเราะเบาๆ

“ของสองสิ่งนี้คืออะไร คาดว่าคงไม่ต้องให้ผมแนะนำอะไรหรอกมั้ง？”

พอรู้ว่ายับยั้งสติไม่อยู่ เซียวชุ่นก็เก็บอารมณ์ทันที พยักหน้าแรงๆ

ม้งซิวหยุนเห็นแบบนี้ ก็ค่อยๆ ปิดกล่องไม้อย่างช้าๆ เดินไปตรงด้านข้างเซียวชุ่นทันที ยื่นของในมือไปอย่างเคร่งขรึม

“จ้าวสหเซียวพูดจามีน้ำหนักและน่าเชื่อถือ ขจัดพิษกู่ที่รังควานผมมาหลายปีนี้จนหมดสิ้น เพื่อเป็นการตอบแทน จะมอบของสองสิ่งนี้ให้คุณ！”

หินทิพย์สองอันนี้มีความหมายต่อผู้บำเพ็ญตนสำคัญมากแค่ไหน ม้งซิวหยุนเข้าใจอย่างดี

แต่เขาก็ยังพูดอะไรก็ทำตามนั้น เอาของสิ่งนี้ออกมา

เซียวชุ่นไม่ได้เกรงใจอะไรเขา เพราะว่านี่เป็นสิ่งที่ทั้งสองฝ่ายตกลงกันไว้อยู่แล้ว

เขาเอื้อมมือไปหยิบกล่องนั้นมา เปิดออกเล็กน้อย แล้วแสงสองดวงก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

หลังจากจ้องมองในระยะใกล้สักพัก เซียวชุ่นจึงปิดฝาลง พยักหน้าให้ม้งซิวหยุนที่อยู่ด้านข้าง

“หัวหน้าเผ่าม้งวางใจได้เลย ‘วิชากู่ต้องห้าม’ของเผ่าม้งขาว ผมจะช่วยเผ่าม้งขาวกำจัดให้สิ้นซาก！”

พอได้ยิน ม้งซิวหยุนก็หัวเราะ：“เหอะๆ นิสัยของจ้าวสหเซียวผมไม่กังวลหรอก แบบนี้ก็คงไม่เอาของให้คุณในตอนนี้หรอก หินทิพย์นี้ไม่ได้ช่วยเหลือผู้ฝึกกู่อย่างผมมากนัก แต่สำหรับคุณแล้ว กลับเป็นทรัพยากรบำเพ็ญตนอันล้ำค่าสุดๆ”

มากกว่าทรัพยากรบำเพ็ญตนอันล้ำค่า เป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้เลย！

ในใจคิดอย่างตื่นเต้นเล็กน้อย จากนั้นเซียวชุ่นและม้งซิวหยุนก็กลับไปที่ห้องรับแขก

หลังจากที่ทั้งสองฝ่ายนั่งลงแล้ว ก็ไม่มีใครพูดกัน ต่างคนต่างคิดเรื่องในใจ

เมื่อครู่นี้ เซียวชุ่นก็รู้สึกได้ว่าในกล่องนี้ซ่อน“หินน้ำทิพย์”อันหนึ่งไว้ด้วย การค้นพบนี้ทำให้เขาตกใจเป็นอย่างมาก

นับสินแร่ที่มีคุณสมบัติของน้ำและไฟสองอันในงานประมูลสินแร่ก่อนหน้านี้ บวกกับสองชิ้นนี้ที่ม้งซิวหยุนเพิ่งให้ ก็จะมีหินทิพย์สี่ชิ้นในระยะเวลาอันสั้นแล้ว

ต้องรู้ว่า นี่ยังไม่ได้นับ“หินน้ำทิพย์”สองอันนั้นในกล่องไม้ ไม่อย่างนั้นก็เป็นหินทิพย์ห้าอันแล้ว！

เซียวชุ่นก็ไม่รู้ว่าตัวเองโชคดีมากเกินหรือเปล่า ถึงได้รับทรัพยากรบำเพ็ญตนขั้นสูงแบบนี้ง่ายๆ ทำให้เขามีความสุขเหลือเกิน