บทที่ 821 การพัฒนาอย่างไม่หุนหันพลันแล่นคือราชธรรม

นานมาแล้ว ซ่งชิงโจถือแนวคิดเอื้อประโยชน์ต่อกัน จึงเสนอว่าต้องการจะก่อตั้งสหพันธ์บู๊กับเซียวชุ่น ด้วยเหตุนี้จึงเริ่มต่อต้านสมาคมบู๊มาตลอด

แต่หลังจากผ่านการสังเกตมาระยะหนึ่ง เขาพบว่าตนเองก็แค่คนโง่เขลาเท่านั้น

เซียวชุ่นเพียงคนเดียวก็สามารถนำสหพันธ์บู๊มาเล่นได้ด้วยตนเอง ยกเว้นตอนที่เปิดงานโรงเรียนบู๊ เขาเข้ามายืนอยู่นอกแท่น และหลังจากการเกิดเรื่องทั้งหมดเขาแทบจะไม่มีส่วนร่วมเลย นี่ทำให้ซ่งชิงโจอับอายอย่างไม่ต้องสงสัย

เมื่อนึกถึงตรงนี้ เขาก็เหลือบมองเซียวชุ่นอย่างจนใจ และกล่าวอย่างสูญเสียความมั่นใจเล็กน้อย : "เสี่ยวเซียว ฉันคิดว่าถึงแม้จะไม่มีอำนาจของฝ่ายราชการสนับสนุน คุณก็จะสามารถจัดการปัญหาส่วนใหญ่ในอนาคตด้วยตัวคนเดียวได้!"

หลังจากได้ฟัง บนใบหน้าเซียวชุ่นก็ไม่ได้มีความทะนงตัวใดๆ เพียงกล่าวเรียบๆ ว่า

"เมื่อกำลังคนน้อย เรารู้ตั้งแต่เริ่มแผนการแล้วว่าสหพันธ์บู๊รู้คิดว่าไม่ใช่กองกำลังที่มีปัญหาเล็กๆ ภายใต้ความปรารถนาเดิมที่จะยิ่งใหญ่และแข็งแกร่งขึ้น ในอนาคตขอบเขตของอิทธิพลจะขยายตัวอย่างรวดเร็ว ถึงเวลานั้นยังมีอีกมากที่ต้องอาศัยความช่วยเหลือจากคุณ!"

กองกำลังทหารที่แข็งแกร่ง ก็ไม่มีทางที่จะทำทุกอย่างได้ อย่างไรเสียการจัดการกลุ่มคนที่ใหญ่โตเช่นนั้น การสร้างเงื่อนไขที่ได้รับการศรัทธานับถือเดิมทีไม่ใช่ตัวชี้ขาดในการแพ้ชนะ

เพราะเหตุนี้ จึงจำเป็นจะต้องมีคนที่สามารถมาบริหารและกำกับดูแลได้

และคนคนนี้ หากเป็นซ่งชิงโจ แน่นอนว่าจะเหมาะสมเป็นอย่างมาก

"ตลอดชีวิตของฉันไม่ค่อยได้ชื่นชมใครสักเท่าไหร่ แต่วันนี้สำหรับคุณแล้ว ฉันรู้สึกอัศจรรย์จริงๆ

ใช่แล้ว เขาในเวลานี้ ทำได้เพียงอธิบายมุมมองของเซียวชุ่นว่าน่าอัศจรรย์เท่านั้น นอกจากนี้แล้วก็หาคำศัพท์ที่เหมาะสมไม่ได้

หลังจากแอบทอดถอนใจแล้ว เขาก็เก็บสีหน้ากลับมา กล่าวด้วยสีหน้าปกติว่า : "ฉันไม่ค่อยสนใจเรื่องอื่นๆ เท่าไหร่ แต่ตอนนี้สิ่งที่ฉันไม่เข้าใจเลยก็คือ คุณจะจัดหายาจำนวนมากขนาดนั้นจามความต้องการตลาดได้ยังไง?"

แหล่งทรัพยากรในการบำเพ็ญตนนั้นขาดตลาดอย่างมาก และยาก็เป็นสิ่งที่ประสบปัญหาอย่างหนัก และสมาคมบู๊ก็เป็นสาเหตุส่วนใหญ่ เนื่องจากทรัพยากรยาต่างๆ กลายเป็นสินค้าประเภทหนึ่ง จึงกำหนดราคาใหม่ และนำออกสู่ตลาด

ถึงแม้ว่าจะพอเข้าใจได้ แต่มันก็ทำให้คนรู้สึกโกรธขอแค่ให้เป็นผลิตภัณฑ์ของสมาคมบู๊เท่านั้น ไม่ว่าจะดีหรือไม่ดี ราคาแพงกลับเป็นหลักของคุณภาพสูง เพียงแค่ยาเม็ดคุณภาพต่ำ ก็สามารถขายออกไปในราคาที่สูงเสียดฟ้า อีกทั้งยังมีแค่ราคาแต่ไม่สามารถซื้อขายได้จริงในตลาด

แต่เซียวชุ่นกลับทำตรงกันข้าม ริเริ่มที่จะทำลายตลาด ใช้ประโยชน์จากสิ่งที่ยิ่งใหญ่นี้ดึงดูดความสนใจและทำให้คนไม่สามารถปฏิเสธได้ ทำหน้าที่เป็นฟางเส้นสุดท้ายเพื่อบดขยี้สมาคมบู๊

ด้วยเหตุนี้ ถึงแม้ว่าจะมีผู้มีอิทธิพลฝ่ายราชการสนับสนุนสมาคมบู๊อยู่อีก แต่ก็จะเปลี่ยนแปลงผลลัพธ์สุดท้ายไม่ได้

"โจวเทียนเหิงกับหนิงจื้อหยวนสองปรมาจารย์การกลั่นยาคล้อยตามสหพันธ์บู๊ มีพวกเขาทั้งสองคนเข้าร่วมด้วย การผลิตยาระดับกลางจำนวนมากก็ไม่ใช่เรื่องยากอีกต่อไป

ยิ่งไปกว่านั้นการกลั่นยาระดับนี้ก็ไม่ได้ยากลำบากอย่างที่จินตนาการ นี่เป็นเพียงกลเม็ดเล็กๆ น้อยๆ ที่สมาคมบู๊เล่นเพื่อรวบรวมอิทธิพลให้แข็งแกร่งในเวลานั้น!"

"ของหายากกักตุนเอาไว้เกร็งกำไร!"

ซ่งชิงโจกล่าวอย่างทอดถอนใจ : "เดิมทีแล้วสมาคมบู๊ก่อตั้งขึ้นเพื่อเสนอสถานการณ์ที่ความมั่นคงและเจริญรุ่งเรืองให้กับบรรดาผู้บำเพ็ญตนอย่างกว้างขวาง แต่คิดไม่ถึงเลยว่าเพราะยึดติดกับผลประโยชน์และเงินทอง จะเดินบนเส้นทางที่ไม่ชอบธรรมเช่นนี้!"

"ไม่เกี่ยวกับไม่ชอบธรรมหรอก ถอนออกแล้วปลูกใหม่ก็ใช้ได้แล้ว ตราบใดที่พื้นดินไม่เสียหาย ไม่ช้าก็เร็วมันจะต้องผลิดอกออกผลเข้าสักวันหนึ่ง!"

"เมื่อเทียบกับความผลีผลามในวัยหนุ่มของคุณแล้ว ในเวลานั้นฉันยังคงห่างไกลมาก"

ซ่งชิงโจหัวเราะเยาะตัวเอง หลังจากนั้นก็กล่าวอำลาเซียวชุ่นและจากไป

เขามาที่นี่ ด้วยความรู้สึกที่มีความกังวลปะปนอยู่ แต่กลับไปด้วยอารมณ์ฮึกเหิม!

ด้วยพันธมิตรที่แข็งแกร่งเช่นนี้ ในอนาคตบนแพลตฟอร์มของตนเองนั้น จะต้องได้รับสิทธิ์ในการพูดมากขึ้นอย่างแน่นอน ถึงเวลานั้นจึงจะสามารถแสดงการแก้แค้นทั้งชีวิตออกมาได้

การใช้วลีที่ว่า"การพัฒนาอย่างไม่หุนหันพลันแล่นคือราชธรรม"มาบรรยายการต่อสู้นี้ ไม่ใช่ประโยคที่ล้อเล่นเลย แต่คือคติพจน์ที่เป็นความจริง!