บทที่ 827 แผนการสองอย่าง

กู้ไป๋อีบอกว่าไม่มีแรงจะสู้กลับแม้แต่น้อย และแน่นอนว่าเนี่ยจิ่งฉงก็รวมอยู่ในนั้นด้วย

ข่าวเหล่านี้เกิดขึ้นหลังจากที่เขาขังตัวเองไว้ แต่คนที่เกิดเหตุในเขาหวง กลับเหล่าฉากเดิมในตอนนั้นให้เขาฟังไม่หลุดแม้แต่คำเดียว

เมื่อเขาได้ยินข้อความที่ซ่อนอยู่เหล่านี้ เขาก็รู้สึกไม่คาดฝันและตกใจพอๆ กับสีหน้าของชิวจ้านและคนอื่นๆ ในขณะนั้น

เรื่องอื้อฉาวต่างๆ เกิดขึ้นทีละนิด ซึ่งทำให้หวงหยางหมิงและคุณหญิงยินที่เป็นเจ้าสังเวียน ซึ่งเคยรู้สึกว่าไม่เกี่ยวอะไรกับพวกเขา ในที่สุดก็เลือกให้ความสนใจกับกองกำลังศัตรูของสหพันธ์

“ตามที่พวกนายพูดไป ดินแดนของเซียวชุ่นควรจะอยู่ที่ระดับห้าหรือแข็งแกร่งกว่านี้!” คุณหญิงยินกล่าวด้วยความกังวล

ตอนนี้เธออยู่แค่พรสวรรค์ขั้นที่สี่ แต่กำเนิดเท่านั้น และนี่เป็นผลมาจากการบำเพ็ญตนกว่า 40 ปีที่แสนลำบากของเธอ

และเซียวชุ่นนั้นได้รับการปลูกฝังในครรภ์มารดาเพียง 20 กว่าปี แต่อย่างน้อยเขาก็เก่งกว่าเธออีก การเปรียบเทียบนี้ช่างเจ็บปวดยิ่งนัก!

เช่นเดียวกับคุณหญิงยินที่เศร้าอย่างยิ่ง หวงหยางหมิงที่ด้านข้างพูดอะไรบางอย่างที่ทำให้โลกแตก "การบำเพ็ญตนของเขาอย่างน้อยก็เหนือระดับที่เจ็ดของนักสู้โดยกำเนิดและหากไม่มีความแข็งแกร่งแบบนี้ เขาจะหยุด 'สามท่านใหญ่' ได้อย่างไร!"

พรสวรรค์ขั้นเจ็ด!

สี่คำนี้ทำให้ชิวจ้านใจเต้นอย่างแรง!

ดินแดนแบบนี้ เขารู้สึกว่าชาตินี้เกรงว่าตัวเองจะคลุมเครือ ต่อให้ใช้แรงทั้งหมดที่มี ก็คงไม่สามารถบรรลุได้

ตอนนั้นที่อยู่ซงเจียง ก็ได้เห็นเซียวชุ่นลงมือกับตา ชิวจ้าวยังนึกว่าความสามารถของอีกฝ่ายแกร่งว่าตัวเองไปหนึ่งขั้น แต่วันนี้ดูเหมือนว่านี่แค่ตัวเองรู้สึกดีเท่านั้น

กู้ไป๋อีกำหมัดแน่น คิ้วคมทั้งสองข้างขมวดเป็นปมเพราะคำพูดของหวงหยางหมิง

ตอนนี้เขารู้สึกซับซ้อนในใจ

ตั้งแต่ที่เก็บตัวในเขาลึก เขาก็ได้รับโอกาสและโชคครั้งใหญ่ พึ่งพาการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้ การบำเพ็ญตนก็เหมือนไม้ไผ่หลังฝนที่ยื่นสูงเป็นท่อนๆ แต่ก็รู้สึกคาดคิดไม่ถึงในความแข็งแกร่งของเซียวซุ่น

ยิ่งทำให้กู้ไป๋อีรับไม่ได้ หรือว่านี่เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อหนึ่งเดือนกว่าก่อน

เวลาหนึ่งเดือนกว่า เซียวชุ่นสามารถเติบโตได้ถึงขั้นไหน เขาไม่กล้าตัดสินไปเรื่อยเปื่อย แต่ตามการคาดเดาต่างๆ นาๆ ที่ผ่านมา หัวใจของกู้ไป๋เหมือนถูกคนบีบอย่างรุนแรง ลมหายใจกลายเป็นกดดันอย่างมาก

ความกดดันที่ไม่มีรูปธรรม กำลังคืบคลานเข้ามา กดดันจนกู้ไป๋อีเกือบจะหายใจไม่ออก แต่ที่มาของความกดดันนี้ก็คือเซียวชุ่น!

ตั้งแต่เด็กเขาได้รับการยกย่องว่าเป็นอัจฉริยะในอัจฉริยะ ไปถึงไหนก็มักจะถูกคนให้ความสำคัญ แต่วันนี้การเผชิญกับเซียวชุ่น กลับทำให้กู้ไป๋อีรู้สึกด้อยค่า นี่เป็นความรู้สึกที่ผิดหวังและไร้ที่พึ่งพิงอย่างมาก!

หลังจากปล่อยหมัดที่กำแน่น กู้ไป๋อีก็มองเจ้าสังเวียนสามคนที่เหลือไม่พูดไม่จาใดๆ ปราดเดียวอย่างลุ่มลึก “ทุกท่าน ยังไม่ต้องพูดถึงว่าเซียวชุ่นจะบำเพ็ญตนยังไง ตอนนี้พวกเราต้องร่วมมือกัน ถ้าถูกจู่โจมจริงๆ แค่กลัวว่ารอให้ศูนน์เจ้าสังเวียนออกโรง สมาคมบู๊คงจะไม่ดำรงอยู่ไปนานแล้ว!”

คำพูดนี้ฟังเหมือนจะทำให้คนอดกลั้นไม่ได้ แต่กลับเป็นความจริงที่เห็นล่วงหน้าได้

ตามความสามารถทางบู๊ของเซียวชุ่น รวมไปถึงอำนาจที่ยิ่งอยู่ยิ่งใหญ่โตของสหพันธ์ ถ้าทางนี้ไม่พัฒนาร่วมมือกัน การล่มสลายเป็นเรื่องที่จะเกิดขึ้นไม่ช้าก็เร็ว!

คนที่อยู่ในเหตุการณ์ไม่มีใครคือคนโง่ ต่างก็รู้ว่านี่เป็นทางออกทางเดียว

สมาคมตอนเหนือและตะวันออกเฉียงเหนือสมาคมบู๊เหตุเพราะขัดแย้งกันในก่อนหน้านี้ ฉะนั้นสำหรับสหพันธ์และเรื่องของเซียวชุ่น จึงรู้กันน้อยมาก ยิ่งไม่ได้คิดเห็นด้วยกับสิ่งนี้