บทที่ 829 ไม่สงบสุข

ตอนกลางคืน ลมกลางคืนค่อนข้างเย็น

เวลาเซียวชุ่นกลับไม่รู้ว่าทางสมาคมบู๊กำลังวางแผนเอาเรื่องตัวเอง เมื่อกี้เพิ่งจะเกลี้ยกล่อมให้เสือน้อยเชื่อสนิทใจ ตกลงว่าจะมุ่งหน้าไปเซียงเจียงกับตัวเอง นี่เป็นข่าวดีที่ไร้ข้อสงสัย

หลังจากเกลี้ยกล่อมให้เสือน้อยหลับไปแล้ว เห็นได้ชัดว่าเขาค่อนข้างคิดถึงเรื่องมากมาย

นั่งอยู่ในสวนบ้านพักตากอาศตามลำพัง เซียวชุ่นเริ่มนึกถึงเรื่องราวมากมายที่ผ่านมา

นิ่งเงียบไปสักพัก จู่ๆ เขาก็ถอนหายใจหนึ่งที

“เฮ้ ก็ไม่รู้ว่าทางฝั่งเหยาเจิ้นชูเป็นยังไงบ้าง ตอนนี้นึกถึงเวลา ก็น่าจะเดินทางไปที่เซียงเจียงแล้วมั้ง”

และในเวลานี้ จู่ๆ มือถือของเขาก็ดังขึ้น

พอเอามือถือมาดู เห็นว่ากลับเป็นไอ่อ้วนหวางโทรมา เซียวชุ่นรู้ว่าตอนนี้อีกฝ่ายกำลังหาตัวเอง ส่วนมากก็จะมีเรื่องเร่งด่วนอะไร ทันใดนั้นจึงรีบรับสาย

“ลูกพี่ เกิดเรื่องแล้ว!”

เสียงของไอ่อ้วนในสายเห็นได้ชัดว่าค่อนข้างกระวนกระวาย

ตั้งแต่รู้จักอีกฝ่ายมา นี่เป็นครั้งแรกที่เขาใช้น้ำเสียงแบบนี้คุยกับตัวเอง ฉะนั้นรู้ว่าเรื่องนี้ต้องไม่ใช่เรื่องเล็ก

ไอ่อ้วนหวางตอบกลับ “ครั้งที่แล้วพี่สะใภ้ใหญ่ให้ผมผลิตภัณ์ทั้งออนไลน์และออฟไลน์ ผมเลยไปหาร้านสองสามร้าน แต่กลับโดนคนกลุ่มหนึ่งทุบทำลาย!”

แม้สหพันธ์จะเจริญรุ่งเรืองดุจดั่งพระอาทิตย์กลางท้องฟ้าที่เหลยหยาง แต่เหยาซื่อกรุ๊ปและสมาคมชิงจุนไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกันใดๆ หนึ่งเพื่อที่จะหลีกเลี่ยงสิ่งอันตราย สำหรับการพูดคุยเชิงลึก เหยาเจิ้นชูก็ไม่ค่อนข้างพึ่งพาอำนาจพวกนี้มาพัฒนา

หลังจากได้ยินคำพูดของไอ่อ้วน เซียวชุ่นที่เบื่อมานานก็รู้สึกว่าตัวเองถึงเวลาขยับร่างกายหน่อยแล้ว ไม่อย่างงั้นก็คงไม่รู้ว่าจะผ่านคืนนี้ไปได้ยังไง

พอนึกถึงแบบนี้ เขาก็เอ่ยถามขึ้น “นายอยู่ไหน ฉันจะไปดูสถานการณ์ก่อน!”

ไอ่อ้วนหวางพูดบอกที่อยู่ออกมา จากนั้นก็วางสายไป

เรื่องของทางบริษัท ที่ผ่านมาเหยาเจิ้นชูไม่ยอมให้คนของสมาคมยุ่งเกี่ยว ดังนั้นไอ่อ้วนหวางก็ไม่ได้บอกเรื่องนี้กับพวกเสี่ยวเตา ครุ่นคิดว่าไหนๆ ลูกพี่ก็อยู่ที่นี่ งั้นก็ให้ลูกพี่ออกหน้าออกตาจัดการเรื่องนี้ให้สงบจะดีกว่า

ตามที่อยู่ที่ไอ่อ้วนหวางพูดออกมา ไม่นานเซียวชุ่นก็ไปถึงจุดหมายปลายทางทันที

พอเห็นร้านที่โดนทุบทำลายจนเละ เขาก็รู้สึกค่อนข้างโกรธในใจขึ้นมา

ตามหลักแล้ว ถ้าเป็นในพื้นที่เหลยหยางนี้ ไม่มีใครหน้าไหนกล้ามีเรื่องกับเหยาซื่อกรุ๊ป แต่บางคนที่มีอำนาจเล็กๆ ในท้องถิ่นกลับไม่กลัวอย่างมาก เพื่อผลประโยชน์หลายๆ อย่าง ยอมเสี่ยงมาท้าทายผู้ที่มีอำนาจยิ่งใหญ่

พาเซียวชุ่นไปที่ร้านใหม่ ไอ่อ้วนหวางก็โมโหเดือดพล่าน “ลูกพี่ สองสามวันมานี้กร้านออฟไลน์ของพวกเราเกิดเรื่อง วันนี้ร้านนี้ของพวกเรายังอยู่ในช่วงตกแต่ง ผ่านไปไม่นานก็มีคนเริ่มโวยวายแล้ว”

ได้ยินแบบนี้ เซียวชุ่นพยักหน้า แล้วถามขึ้น “รู้ว่าใครทำไหม?”

ไอ่อ้วนหวางพูดขึ้น “แล้วจะมีใครได้ ก็ไอ่พวกที่ติดตามถานห้าวฮั่นก่อนหน้านี้แหละ ตอนนี้พวกเขาเห็นพวกเราได้รายได้มหาศาลในตลาดใหญ่ทางฝั่งเหลยหยาง แต่ละคนเลยอิจฉาตาร้อน!”

ได้ยินแบบนี้ เซียวชุ่นเหลือบมองดูสมาชิกในครอบครัวของพนักงานที่มาขอคำอธิบาย และรีบเข้าไปคุยกับพวกเขาทันที

หลังจากที่เซียวชุ่นปลอบใจครอบครัวของพนักงานพวกนั้น แล้วโอนเงินให้พวกเขาคนละหนึ่งหมื่นหยวน ถือว่าเป็นค่ารักษาพยาบาล

ต้องพูดว่าถ้าถึงเวลาไม่พอใช้ งั้นก็ค่อยเอาใบเสร็จรักษามาเบิกเพิ่มก็พอ

“ลูกพี่ แล้วจะทำยังไงดี!”

หลังจากเหล่าสมาชิกครอบครัวจากไป ไอ่อ้วนหวางก็เดินเข้ามาจากด้านนอก