บทที่ 831 ที่มีคือคน

หวางเปียวไม่ใช่คนดี แต่เขาเป็นสามีที่ดี เมื่อเขาปฏิบัติต่อภรรยาของเขา ยังไงเป็นผู้หญิงที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกับเขามา 20 ปี จากไม่มีอะไรมาจนถึงตอนนี้ อีกฝ่ายอยู่กับเขามาโดยตลอด ไม่เคยทิ้งเขาไปเลย!

“รุ่งโรจน์ไม่รุ่งโรจน์อะไรกัน ตอนนี้ครอบครัวเราก็มีเงินพอแล้ว! ทำงานหนักไปทำไม!” ผู้หญิงคนนั้นพูดขึ้น

หวางเปียวพูดพร้อมกับหัวเราะใหญ่ "ฮ่าฮ่า! ไม่ต้องกังวลตอนนี้สามีของคุณหรอก ผมได้ปีนต้นไม้ใหญ่ที่เป็นท่านชายฉินและผมก็จะไม่ต้องทำงานหนักในอนาคตแล้ว!"

“นั่นไม่ใช่สิ่งที่คุณพูดในตอนนั้น สุดท้ายคุณก็ออกไปดื่มข้างนอกทุกวันเหมือนเดิมไม่ใช่เหรอ!” ผู้หญิงคนนั้นกลอกตาไปที่หวางเปียวเพียงปราดเดียว

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ เธอก็นึกขึ้นได้ว่ายังมีเซียวชุ่นนั่งอยู่ในห้องทำงาน ดังนั้นเธอจึงรีบเตือนสามีของเธอว่า “ยังไงก็เถอะ มีชายหนุ่มคนหนึ่งมาคุยเรื่องบางอย่างกับคุณ!”

“ชายหนุ่ม คุยไรกัน?”

หวางเปียวตกตะลึง เขาจำไม่ได้ว่าเขาขอให้ใครมาคุยธุระเมื่อไหร่!

แต่เมื่อนึกขึ้นได้อีกครั้ง เขารู้สึกว่าลูกน้องส่วนใหญ่ประสบปัญหาบางอย่าง ดังนั้นจึงมาขอความช่วยเหลือจากตัวเอง!

“กลับไปที่ห้องเถอะ ฉันจะไปดูที่นั่นหน่อย!” เขาผลักภรรยาแล้วลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วเดินไปที่ออฟฟิศ

หวางเปียวไม่เคยให้ภรรยาของเขารู้ว่าเขาทำอะไรในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา เพราะอีกฝ่ายเป็นคนค่อนข้างดั้งเดิม ถ้าปล่อยให้เธอรู้ว่าสามีของเธอไปอยู่ร่วมกับแก๊งแบบนั้น เธอคงจะผิดหวังมาก!

ดังนั้นทุกครั้งที่เขาโทรหาลูกน้องของเขา หวางเปียวจะขอให้ภรรยาของเขากลับไปก่อน เพื่อไม่ให้อีกฝ่ายรู้เรื่องเขามากเกินไป

“ลึกลับทุกครั้ง เหมือนตัวเองทำงานใต้ดินนั่นแหละ!”

ผู้หญิงคนนั้นกลอกตาไปที่สามีของเธอ แล้วกลับมาที่ห้องนอนของเธออย่างเชื่อฟัง

หวางเปียว เดินไปที่ประตูที่ทำงานอย่างใจเย็น จากนั้นหมุนลูกบิดประตูแล้วเดินเข้าไปพูดว่า “ดึกขนาดนี้แล้ว มาหาฉันมีความอะไรเหรอ!”

“ฮิฮิ แน่นอนว่ามาหาเรื่องเฮียเปียวน่ะสิ!”

ทันใดนั้นเสียงอันเย็นชาก็ดังขึ้น ส่วนหวางเปียวที่มึนเมาอยู่นั้นก็ตื่นขึ้นมามากกว่าครึ่ง พอมองไปที่คนแปลกหน้าแล้ว!

เขากวาดมองไปโซฟา เซียวชุ่นนั่งไขว่ห้างและคีบบุหรี่อยู่ในปาก ท่าทางดูสบายๆ มาก

คนๆ นี้หวางเปียวคุ้นเคยมาก อย่างไร ก่อนหน้านี้เขาก็เคยอยู่กับถานห้าวฮั่นมานานขนาดนั้น ถ้าเซียวชุ่นทนก็ยังไม่รู้จัก ก็พูดยากจริงๆ แล้ว

หวางเปียวได้สติกลับมาทันที ถอยหลังสองก้าวและพูดด้วยความตกใจ “นายเข้ามาได้ยังไง!”

“แน่นอนว่าภรรยาของคุณเปิดประตูให้ฉันเข้ามาน่ะสิ!”

เซียวชุ่นยักไหล่ รู้สึกว่าคำถามของอีกฝ่ายค่อนข้างซ้ำซาก

แม้ว่าเขาจะปีนข้ามกำแพง ยังถือว่าเป็นเรื่องง่าย แต่ถ้าเขาไปเปิดล็อค เขาคงไม่มีความสามารถแบบนั้น

เมื่อมองไปที่หวางเปียวที่ดูประหม่าเล็กน้อยและเริ่มหายใจเร็ว เซียวชุ่นยิ้มเล็กน้อย

“ไม่ต้องประหม่า วันนี้ฉันมาที่นี่เพื่อจุดประสงค์อื่น แค่อยากคุยเหตุผลกับแก!”

ท้ายที่สุด เขาลุกขึ้นเดินไปข้างหน้าหวางเปียว แล้วลากเขาไปที่โซฟาเพื่อนั่งลง ในช่วงเวลานี้หวางเปียวไม่กล้าขัดขืนแม้แต่น้อย

อย่าเห็นว่าร่างของเขาที่มากกว่าสองร้อยปอนด์ในตอนนี้เลย แต่สำหรับเซียวชุ่นที่หนึ่งร้อยยี่สิบสามปอนด์ ก็ยังไม่มีทางที่จะชนะได้จริงๆ!