บทที่ 836 ทั้งตระกูลคุณเป็นคนจน

หวางชงเดินไปถึงตรงหน้าโม่ยี่ไป๋ด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม เมื่อเห็นหน้าเซียวชุ่นและเสือน้อย เขาก็หยุดชะงักลงไปเล็กน้อย อย่างไรเสียนี่ก็เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นโม่ยี่ไป๋ดินเนอร์กับผู้ชายคนหนึ่ง ดังนั้นเขาจึงรู้สึกไม่พอใจอย่างมาก!

ตนเองตามจีบมาอย่างยากลำบาก เทพธิดากลับไม่สนใจใยดีมาโดยตลอด แต่ตอนนี้เธอกลับกำลังดินเนอร์กับผู้ชายที่ใส่เสื้อผ้าราคาถูกแถมยังพาเด็กผู้หญิงคนหนึ่งมาอีกด้วย เขารู้สึกว่าตอนนี้เรื่องสำคัญที่ตัวเองต้องเร่งจัดการโดยด่วนก็คือสืบทราบประวัติความเป็นมาของฝ่ายตรงข้ามให้ได้ก่อน!

เมื่อคิดเช่นนี้ได้ หวางชงจึงยิ้มพลางสอบถาม: “เอ่อ คนนี้คือ……”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ เซียวชุ่นจึงวางส้อมมีดที่อยู่ในมือลง แล้วต่อบทสนทนา: “เซียวชุ่น!”

ยังไม่ทันสิ้นเสียง เสือน้อยที่อยู่ข้าง ๆ ก็โยนไก่เทอริยากิที่อยู่ในมือไว้ข้าง ๆ ด้วยใบหน้าที่เปี่ยมล้นไปด้วยความรังเกียจ

“คุณอาคะ ไก่เทอริยากิของร้านนี้ไม่อร่อยเอาซะเลย ไม่อร่อยกว่าที่เรากินในร้านข้างทางนั่นเลย เจ้โม่คะเดี๋ยวเราไปกินอาหารมื้อดึกที่ร้านข้างทางเถอะนะคะ!”

คำพูดนี้ทำให้หวางชงได้ยินเนื้อหาส่วนมากที่เขาอยากได้ยินอย่างอดใจรอไม่ไหว

สิ่งที่สามารถยืนยันได้อย่างแรกคือ เด็กคนนี้ไม่มีความเกี่ยวข้องใด ๆ กับโม่ยี่ไป๋

รองลงมาคือไอ้หมอนั่นที่ชื่อเซียวชุ่นเป็นคนจนที่กินได้แต่ร้านข้างทาง!

ไอ้เวร เป็นแค่คนที่กินได้แค่ร้านข้างทางก็บังอาจมาแย่งเทพธิดาของกูงั้นเหรอ ช่างน่าหงุดหงิดยิ่งนัก!

หวางชงไม่มีทางอดกลั้นความโกรธแค้นนี้ไว้อยู่แล้ว ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจที่จะดูถูกเหยียดหยามฝ่ายตรงข้ามสักตั้ง

“อะแฮ่ม ๆ ขอแนะนำตัวก่อนนะครับ ผมคือประธานกรรมการของบริษัทสำนักพิมพ์ภาพยนตร์เจียงว่านเหอ คุณพ่อคือหวางเช่าตงในหวางซื่อกรุ๊ป!”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ เซียวชุ่นจึงพยักหน้าอย่างไม่ใส่ใจ พลางตอบกลับไปแบบเมินเฉย : “อ้อ ที่แท้ก็คือคุณหวางนี่เอง เป็นเกียรติที่ได้พบคุณนะครับ ๆ !”

ตอนนี้โม่ยี่ไป๋ไม่ได้แสดงตัวอย่างที่ดีงามอะไรแต่อย่างใด ลักษณะท่าทางดูไม่สนใจใยดีหวางชง ทำเอาคุณชายหวางมองดูจนไฟโกรธลุกโชน

แกสามารถกินอาหารเย็นกับคนที่เปิดร้านปิ้งย่างคนหนึ่งได้อย่างเฮฮามีความสุข แต่กลับทำตัวเย็นชาต่อกูที่เป็นผู้ที่จะได้สืบทอดกิจการอันยิ่งใหญ่ในอนาคต

ไม่ได้ จะปล่อยให้เป็นแบบนี้ไม่ได้เด็ดขาด!

“ยี่ไป๋ การคัดเลือกบทนางเอกในปีนี้ คุณต้องสู้ ๆ นะครับ นี่เป็นโอกาสที่คุณจะได้เข้าร่วมวงการหนังของเซียงเจียงเลยนะครับ ซึ่งมันเกี่ยวข้องกับการพัฒนาในอนาคตของคุณที่นี่!”หวางชงพูดเตือนแล้วเตือนอีกด้วยความหวังดี ในขณะเดียวกันนี่ก็เป็นการอวดศักยภาพของตนไปในตัวด้วย

แต่ทว่าคำตอบถัดจากนี้ของโม่ยี่ไป๋กลับทำให้หวางชงขายหน้าเล็กน้อย

เห็นเพียงเธอตอบกลับด้วยใบหน้าที่เย็นชาว่า: “เรื่องนี้คุณหวางไม่ต้องหนักใจแทนก็ได้ค่ะ”

เมื่อเห็นเช่นนี้ เซียวชุ่นก็สังเกตเห็นเงื่อนงำบางอย่างเล็กน้อยแล้วเหมือนกัน

คนที่ชื่อหวางชงคนนี้น่าจะสนใจในตัวโม่ยี่ไป๋ แต่ดูเหมือนกับว่าดาราดังผู้แซ่โม่คนนี้จะไม่ได้สนใจอะไรตัวลูกคนรวยอย่างเขา

หากพูดตามหลักแล้วละก็ หวางชงคนนี้ก็ถือว่าเป็นผู้ชายที่หน้าตาสง่าผ่าเผยคนหนึ่งเลย เป็นคนที่มีฐานะเด่นกว่าผู้อื่น หากคนแบบนี้เดินเข้าไปในสังคม ต้องเป็นผู้ชายที่เป็นที่หมายปองของใครหลาย ๆ คนอย่างแน่นอน แต่ดูเหมือนกับว่าแววตาในการมองเพศตรงข้ามของโม่ยี่ไป๋จะจู้จี้เรื่องมากไปหน่อย เหมือนจะไม่ชอบเขานะเนี่ย!

ดูท่าคงจะเป็นโชว์ดอกไม้ร่วงมีนัย น้ำไหลไร้ไมตรีอีกแล้วสินะ

เมื่อคิดเช่นนี้ได้ เซียวชุ่นจึงไม่จดจ่อกับการกินข้าวอีกต่อไปแล้วเหมือนกัน แต่เป็นการเงยหน้าขึ้นมาสังเกตสถานการณ์

วินาทีนี้ เมื่อหวางชงเห็นว่าการแสดงความหวังดีของตนถูกโม่ยี่ไป๋ปฏิเสธไปอย่างไร้ความปราณี สีหน้าเขาจึงหม่นหมองลงมาภายในชั่วพริบตาเดียว

ผลัดเปลี่ยนคบสาวสวย ๆ มาหลายคน เขายังไม่เคยล้มเหลวอยู่บนตัวผู้หญิงคนเดียวหลายครั้งติดต่อกันแบบนี้เลย เพื่อเป็นการไม่ให้สถานการณ์แบบนี้เกิดขึ้นอีก วันนี้เขาจึงจำเป็นต้องเคลียร์ทุกอย่างให้ชัดเจน

“ยี่ไป๋ คุณยังมองน้ำใจไมตรีที่ผมมีต่อคุณไม่ออกอีกเหรอ? เพื่อคุณ ผมได้เปลี่ยนแปลงตัวเองไปเยอะมาก ๆ ! ทั้งหมดนี้มันยังไม่พออีกเหรอครับ?”

“คุณหวาง รบกวนคุณช่วยระมัดระวังคำพูดของคุณด้วยนะคะ ลำดับแรกเราทั้งสองไม่มีความเกี่ยวข้องอะไรกันด้วยซ้ำ รองลงมาคือการเปลี่ยนแปลงทั้งหมดนั่นของคุณก็ไม่ใช่สิ่งที่ฉันเรียกร้องเช่นกัน เพราะฉะนั้นคำพูดทั้งหมดของคุณ มันไม่มีความหมายอะไรต่อฉันเลยค่ะ!”

โม่ยี่ไป๋เงยหน้าขึ้นมามองไปทางหวางชงที่ใบหน้าเปี่ยมล้นไปด้วยความจริงใจที่ยืนอยู่ข้าง ๆ คำพูดที่พูดออกมาดูเป็นคนไม่มีเหตุผลเล็กน้อย

ตอนนี้เสือน้อยก็วางส้อมมีดที่อยู่ในมือลงไปแล้วเหมือนกัน เริ่มเฝ้าติดตามเรื่องราวที่เกิดขึ้นข้างกายพร้อมกับเซียวชุ่น ดวงตาที่กลมโตคู่หนึ่งกำลังเป็นประกาย ภายในแววตาเต็มเปี่ยมไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น

เมื่อได้ยินคำพูดของโม่ยี่ไป๋แล้ว ทำให้หวางชงโกรธเกรี้ยวมากจนหัวเราะ

“เหอะ ๆ ที่แท้แววตาของคุณก็ต่ำขนาดนี้เลยเหรอ? ถึงกับสามารถร่วมทานอาหารพร้อมกับคนจนที่กินได้แค่ร้านข้างทาง แถมยังพูดไปหัวเราะไปอีกด้วย แต่ว่าคุณกลับเย็นชาไร้ความปราณีต่อผมมากขนาดนี้ เพราะอะไร นี่มันเป็นเพราะอะไร……”