บทที่ 840 แผนการแก้แค้น

เมื่อไม่นานมานี้ หลังจาก“ตลาดหนานฮวง”ในเมืองฉู่จบลงไปแล้ว คุณชายเซี่ยงเคยพาศิษย์พี่รองและศิษย์พี่สามของตัวเอง อยากไปอบรมสั่งสอนคนที่ชื่อเซียวชุ่นสักหน่อย

แต่จนถึงสุดท้าย ศักยภาพของฝ่ายตรงข้ามได้ทุบลงบนภาพเพ้อฝันอันงดงามของเขาอย่างรุนแรง

เป็นอะไรที่น่าทึ่งมาก คืนนั้นได้ระดมกองกำลังทั้งสามฝ่ายพร้อมกัน ภายในนั้นมียอดฝีมือ 20 กว่าคนจากสมาคมบู๊ตะวันออกเฉียงใต้ ม้งขาวรวมไปถึงสามพื้นที่เซียงเจียง ทำการโจมตีผู้ชายคนนั้น

ถึงแม้จะเป็นแบบนั้น เซียวชุ่นกลับอาศัยกำลังแรงของตัวเองคนเดียว กระทืบพวกคุณชายเซี่ยงจนพ่ายแพ้ยับเยิน ไม่มีแม้แต่กำลังที่จะต่อต้านเลยแม้แต่น้อย

สุดท้ายคุณชายเซี่ยงและศิษย์พี่อีกสองคนของเขายังถึงกับต้องสูญเสียรถคันหนึ่งเพราะเหตุนี้ ทันทีที่นึกถึงเรื่องนี้ เขาก็อารมณ์ดีขึ้นมาไม่ได้จริง ๆ !

หลังจากกลับมาถึงเซียงเจียงแล้ว เมื่ออาจารย์ผู้มีพระคุณของเขาและศิษย์พี่ใหญ่ทราบเรื่องนี้ จึงโกรธเกรี้ยวเป็นอย่างมาก ทว่าเมื่อคำนึงถึงปัจจัยของสภาพแวดล้อมโดยรวม พวกเขากลับไม่กล้ามุ่งหน้าไปยังภายในประเทศอย่างผลีผลาม เพื่อทำการแก่งแย่งหินทิพย์ก้อนนั้นมาจากมือเซียวชุ่น

และตอนนี้ผู้ชายคนนั้นกลับมุ่งหน้าเดินทางมาที่นี่เองเลยงั้นเหรอ?

เมื่อคิดเช่นนี้ได้ รัศมีความหวาดกลัวที่อยู่บนใบหน้าเซี่ยงซ่างก็จางหายไปในทันที จากนั้นเขาก็พูดอย่างดุดัน: “แม่งเอ๊ย ครั้งนี้กูจะทำให้ไอ้ชิบหายนั่นรับผิดชอบต่อการกระทำของมัน”

ภาพเหตุการณ์นี้ทำเอาหวางเปียวที่มองดูอยู่ข้าง ๆ รู้สึกมึนงงมาก ทั้ง ๆ ที่เซียวชุ่นนั่นเป็นคู่อริของตนเอง แต่ทำไมไฟโกรธของคุณชายเซี่ยงถึงดูร้อนแรงมากกว่าตนล่ะ?

ทำไมสถานการณ์นี้แม่งถึงดูไม่ค่อยปกติวะ!

หวางเปียวกำลังนึกคิดด้วยจิตใจที่เปี่ยมล้นไปด้วยความสงสัย ดวงตาคู่นั้นอดไม่ได้ที่จะกวาดมองไปมาอยู่บนใบหน้าคุณชายเซี่ยง อยากหาเบาะแสบางอย่างจากสีหน้าของฝ่ายตรงข้าม

เวลานี้เซี่ยงซ่างก็สังเกตเห็นสายตาที่ดูใส่ใจของหวางเปียวแล้วเหมือนกัน ดังนั้นเขาจึงอธิบาย: “เหล่าหวาง ครั้งนี้นายถือว่าได้เจอกับของจริงเข้าแล้วล่ะ นายไม่ค่อยได้ไปแผ่นดินใหญ่ ดังนั้นจึงทราบเรื่องที่เกี่ยวข้องกับฝั่งนั้นไม่มากอยู่แล้ว!”

เมื่อได้ยิน ใบหน้าของหวางเปียวก็เต็มเปี่ยมไปด้วยความสงสัย: “เฮียเซี่ยง นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ครับ?”

“ความเป็นมาของเซียวชุ่นนั่นยิ่งใหญ่มาก ๆ มันไม่ได้ดูจิ๊บจ๊อยอย่างที่นายมองเห็นภายนอก แม้แต่ฉันยังไม่มีวิธีจัดการมันเลย!”เซี่ยงซ่างพูดเปิดเผยตรงไปตรงมาไม่ปิดบัง

ดวงตาของหวางเปียวเบิกกว้างขึ้นมาเท่าลูกกระดิ่งภายในชั่วพริบตา ใบหน้าเต็มเปี่ยมไปด้วยความเหลือเชื่อ

เซี่ยงซ่างที่อยู่ในเซียงเจียงถือเป็นคุณชายที่ยืนอยู่บนจุดที่สูงที่สุดแล้ว แข็งแกร่งกว่าตนถึงหนึ่งระดับเลย แต่วินาทีนี้เขากลับเกรงกลัวคนคนหนึ่งที่มากจากจีนแผ่นดินใหญ่มากขนาดนี้เลยงั้นเหรอ?

หลังพูดจบ ตอนนี้หวางเปียวยังสงสัยอยู่เลยว่าตัวเองหูฝาดไปหรือเปล่า

โบกมือไปมา ก่อนที่เซี่ยงซ่างจะตอบกลับด้วยความปลงเล็กน้อย

“อย่าใช้สายตาแบบนั้นมองฉัน ฉันไม่มีความหมายที่ต้องล้อเล่นกับนายเลยแม้แต่น้อย ก่อนหน้านี้ฉันยังสงสัยอยู่เลยว่าทำไมจวงจินในชิงจุนถึงกล้าบุกเข้ามาในเซียงเจียงมากขนาดนี้ วุ่นวายไปครึ่งวัน ที่แท้ผู้มีอิทธิพลที่อยู่เบื้องหลังสมาคมนี้ก็คือเซียวชุ่นนี่เอง!”

พาคน 30 กว่าคนบุกเข้ามาในเซียงเจียงที่เป็นสถานที่ที่เต็มเปี่ยมไปด้วยภัยอันตราย การกระทำเช่นนี้ ขอแค่เป็นคนธรรมดาทั่วไปคนหนึ่ง ต้องไม่กล้าทำเรื่องแบบนี้แน่นอน

อย่างไรก็ตาม จวงจินกลับได้ทำแบบนั้นแล้วจริง ๆ ภายในระยะเวลาสั้น ๆ ก็กำราบหัวหน้าของสมาคมเล็ก ๆ ไปสิบกว่าสมาคม

ตอนแรกเริ่มเซี่ยงซ่างยังคิดว่าคนดังกล่าวเป็นแค่คนบ้ากำลังที่ไม่มีมันสมอง แต่เมื่อมาลองนึกดูตอนนี้แล้ว เขาก็ยังดูถูกคนอื่นมากเกินไปจริง ๆ

มองเซี่ยงซ่างที่กำลังครุ่นคิดอยู่รอบหนึ่ง หวางเปียวพูดด้วยความเหลือเชื่อเล็กน้อย: “เฮียเซี่ยง สมาคมในเซียงเจียงของเรามีความสัมพันธ์ที่ยิ่งใหญ่ต่อ‘สามท่านใหญ่’นั่นอยู่ไม่ใช่เหรอครับ หากเซียวชุ่นและจวงจินอยากฉวยโอกาสแบ่งผลประโยชน์ละก็ เกรงว่าคงเป็นสิ่งที่ทำได้ยากมากแน่!”

แม้ตระกูลหวางจะไม่ได้บริหารสมาคม แต่ขอแค่เป็นชนชั้นสูงในเซียงเจียง ก็จะไม่มีผู้ใดไม่ทราบศักยภาพอันน่าสยดสยองของ“สามท่านใหญ่”

องค์กรดังกล่าวไม่ใช่องค์กรที่เจาะจงคนสามคนโดยเฉพาะ แต่หมายถึงกองกำลังบู๊ที่แข็งแกร่งมาก ๆ กองกำลังหนึ่งที่จัดตั้งขึ้นโดยการประสานของผู้มีอิทธิพลทั้งสามคนนี้

กองกำลังดังกล่าวที่อยู่ในเซียงเจียง เป็นอันดับ 1 สมกับคำกล่าวขานเชียวนะ มาตรแม้นว่าเป็นตระกูลเซี่ยงเอง เมื่อได้เผชิญหน้ากับองค์กรดังกล่าว จุดจบก็มีแต่จะดับสลายสูญสิ้น

เมื่อเซี่ยงซ่างเห็นว่าสภาพของหวางเปียวดูไม่รู้อิโหน่อิเหน่ไม่เกรงกลัวใด ๆ คำตอบของเขาก็มีเพียงรอยยิ้มอันขมขื่น