บทที่ 93 ซือคงเฉินขึ้นประลอง

ผู้ชมส่วนใหญ่คิดว่าซือคงเฉินจะรอจนถึงตอนจบก่อนค่อยขึ้นประลอง คิดไม่ถึงว่าเพิ่งเริ่มต้นก็จะได้เห็นนักบู๊ขั้นแปดของสมาคมบู๊โบราณท่านนี้ออกโรงแล้ว ต่างตื่นเต้นกันอย่างมาก

สมาคมบู๊โบราณเป็นองค์กรลึกลับสุดๆ ผู้ชมที่เคยดูเกมเมื่อวานก็เต็มไปด้วยความคาดหวังต่อความแข็งแกร่งของซือคงเฉิน ส่วนใครที่ไม่ได้ดูในใจก็เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น

ทุกคนในตระกูลซือคงกลับมีอารมณ์ที่แตกต่าง รู้สึกประหม่ามากกว่าตื่นเต้น

ในขณะที่พวกเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจในตัวซือคงเฉินแต่ในขณะเดียวกันในใจก็ยังขาดความมั่นใจอยู่บ้าง ยังไงพวกเขาก็ไม่เคยเห็นซือคงเฉินออกโรง

และการแข่งขันของนักบู๊ เกิดการตายขึ้นมาเป็นเรื่องที่เห็นได้บ่อย

“อาจารย์ ครั้งนี้ล่ะ？”ซ่งหลิงเอ๋อร์ถาม

“ซือคงเฉินชนะ”เซียวชุ่นตอบกลับอย่างไม่ลังเล

ด้านหน้าโฮ๋เฉิงเหอลงไปยี่สิบล้านแล้ว ส่วนเพื่อนสองคนนั้นของเขาไม่มั่นใจในตัวเซียวชุ่นเท่าเขา ทุกคนลงไปที่ซือคงเฉินแค่คนละห้าล้าน

“เอ๋？พ่อหนุ่มละอ่อนหรือ งั้นต้องระวังหน่อยนะ หน้าสวยๆ นั้นจะได้ไม่เสียโฉม”เถียนปินหัวเราะหึหึ

ซือคงเฉินขี้เกียจเถียงกับเขา ได้แต่ยิ้ม หลังจากไขว้มือข้างหนึ่งกันแล้ว ก็ยกแขนขวาขึ้น กางมือออกแล้วพูดว่า：“มาสิ”

“งั้นคุณต้องระวังหน่อยนะ！”

เถียนปินกำหมัดสองข้างแน่น ก้าวไปทางซือคงเฉินอย่างรวดเร็ว

ซือคงเฉินเพิ่งยกมือลอยขึ้นไปในอากาศ ด้านข้างกลับเหมือนมีลมหมุนพัดเล็กน้อย เสื้อผ้าลอยไป เขาหรี่ตาลงครึ่งหนึ่ง โบกมือเบา ๆ

เถียนปินรู้สึกถึงลมที่เข้ามาเหมือนมีด

เขาขมวดคิ้ว กระโดดขึ้นมา ทั้งตัวลอยขึ้นจากมุมที่ยากจะรับมือ ฝ่ามืออันดุดันนั้นพัดผ่านด้านข้างเขาไป

ฉับ！

เสื้อผ้าของเถียนปินถูกตัดออก อดไม่ได้ที่จะตกใจเล็กน้อย แล้วปล่อยพลังภายในออกมา！คิดไม่ถึงว่าวัยรุ่นที่ดูหนุ่มคนนี้จะมีฝีมือได้ขนาดนี้！

ซือคงเฉินพอจะมองสิ่งหลบๆ ซ่อนๆ จากการแข่งขันเกมที่แล้วออก ถึงไม่แน่ชัดว่าเถียนปินทำให้คนเกิดอาการอย่างเสวียนฉีได้อย่างไร แต่อย่างน้อยซือคงเฉินก็เข้าใจว่าให้เขาเข้าใกล้ไม่ได้

พอการต่อสู้เริ่มขึ้นก็ดุเดือดแบบนี้ จนทำให้ผู้ชมด้านล่างเวทีส่งเสียงเชียร์สนั่น

เป็นการต่อสู้ของปรมาจารย์จริงๆ！

ปรมาจารย์？

เถียนปินถือว่าเป็นปรมาจารย์？

ก็แค่วิธีของคนโกง！

ในใจซือคงเฉินยิ้มอย่างเยือกเย็น เขาคิดว่าเถียนปินก็แค่เก่งในเรื่องการใช้ยาพิษ ก็แค่ไม่ง่ายเลยที่จะสังเกตเห็น

เถียนปินเหยียบเท้าลง ร้องตะโกนออกมา แล้วเข้าไปใกล้อีกครั้ง ฝุ่นที่อยู่ใต้เท้าลอยออกไป เร็วราวกับฟ้าแลบ

“ผมจะส่งคุณลงไปเอง！”

ซือคงเฉินพูดนิ่งๆ เหมือนน้ำ

กำหมัด ปล่อยหมัดเร็วออกไปกลางอากาศอย่างแผ่วเบา หมัดนับไม่ถ้วนปล่อยไปตรงหน้า

เถียนปินเร็วเกินไป รับหมัดไม่ทัน ส่วนหมัดเร็วของซือคงเฉินปล่อยช้าแต่สัมผัสไปโดนก่อน สีหน้าของเถียนปินดูแย่ทันที ทั้งร่างกายกระแทกเข้ากับหมัดที่เข้ามาอย่างเร็วอันทรงพลังมหาศาลนั้น

ฉับ！ฉับ！ฉับ！เสื้อผ้าบนตัวขาดรุ่ยไม่เหลือดีในชั่วพริบตา

เอี๊ยด！

เถียนปินส่งเสียงร้องกรี๊ดออกมา

ขาทั้งสองข้างถูกหัก！

เสียงร้องออกมาอย่างเจ็บปวด จากนั้นทรุดตัวลงไปที่พื้น

ทั้งงานเงียบลง

นี่แหละความแข็งแกร่งของนักบู๊ขั้นแปดแห่งสมาคมบู๊โบราณ！

ไม่กี่วินาทีจากนั้นภายใต้สายตาที่ประหลาดใจของผู้ชมด้านล่างเวที เถียนปินล้มไปที่พื้นราวกับโคลน

ในเวลานี้ไฉหยวนชิงขึ้นมาที่เวที นั่งยองลงไปเพื่อตรวจสอบ จากนั้นโบกมือให้ชายชุดดำสองคนที่อยู่ด้านข้างลานประลองบู๊ พูดโดยไม่แสดงอารมณ์ใดๆ ว่า：“ตายแล้ว แบกลงไป”