บทที่ 18 นักข่าวที่แปลกประหลาด

ดราก้อนโกลด์กรุ๊ปในฐานะกลุ่มธุรกิจที่มีชื่อเสียงของเมืองจินห่าย เป็นที่รู้จักของคนในท้องถิ่น ครั้งนี้ยังได้ลงนามร่วมมือทางธุรกิจระยะยาวกับบริษัทที่มีชื่อเสียงในระดับนานาชาติอย่างไมค์กรุ๊ป เมื่อข่าวนี้กระจายออกไปก็ได้สร้างความฮือฮาไม่น้อย

เพียงแค่พิธีลงนามทางธุรกิจ สื่อส่วนใหญ่ของเมืองต่างมารวมกันที่นี่

หลายคนต่างคาดเดาว่าตระกูลหลงจะใช้โอกาสนี้ ก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งตระกูลอันดับหนึ่งของเมืองจินห่าย ตระกูลอื่น ๆ ทำได้เพียงแค่แหงนคอมองหลัง ไม่มีต้นทุนใด ๆ ที่จะสามารถตามทันได้

ภายในคฤหาสน์บ้านตระกูลหลง

“หวางเย่ วันนี้เป็นวันสำคัญของ ดราก้อนโกลด์กรุ๊ป ฉันหวังว่าคุณจะไม่หาเรื่องให้ฉัน” หลงเหม่ยซินยืนมองการแต่งกายของตัวเองอยู่ที่หน้ากระจก ปากก็ไม่ลืมที่จะกำชับ

เธอกลัวว่าหวางเย๋จะควบคุมอารมณ์ไม่อยู่แล้วก่อเรื่องขึ้นที่สุด จะต้องรู้ว่าวันนี้มีสื่อมาร่วมงานจำนวนมาก

หวางเย๋พยักหน้า และยิ้มออกมา: “ฟังคุณภรรยา!”

กล่าวไปสายตาของเขาก็มองไปที่หลงเหม่ยซินที่วันนี้ได้แต่งตัวอย่างเต็มยศ

วันนี้เธอได้ทำทรงผมอย่างคุณนายผู้ดี ลงแป้งบาง ๆ บนใบหน้า ชุดกระโปรงเกาะอกสีแดงยาวลากพื้น โชว์รูปร่างสัดส่วนของเธอออกมาให้เห็นอย่างประจวบเหมาะ ชุดพิธีการชุดนี้เมื่อสวมอยู่บนร่างของเธอแล้วเหมือนได้ทำขึ้นมาเพื่อเธอโดยเฉพาะ

งดงามอ่อนหวาน มีสง่าราศี ราวกับหญิงงามที่เดินออกมาจากภาพวาด

หวางเย๋ดูมาแล้วสามปี ดูอย่างไรก็ไม่เบื่อ ต้องอึ้งทึ่งทุกครั้งที่ได้เห็น แม้ว่ามาจนถึงตอนนี้เขาจะยังไม่เคยได้จูบกลิ่นหอมนั่นเลย แต่เขาไม่คิดว่ามีอะไรเสียหายเลยสักนิด

เพราะว่าไม่ช้าก็เร็วเขาจะต้องจัดการผู้หญิงคนนี้ได้แน่

ถ้าหากแม้กระทั่งภรรยาของตัวเองท่านชายยังจัดการไม่ได้ หากแพร่งพรายออกไปคงทำให้คนอื่นหัวเราะเยาะจนฟันหลุดแน่

“มองตรงไหนอยู่น่ะ?” หลงเหม่ยซินเขินอายเล็กน้อย

เธอเองก็ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด เมื่อก่อนเธอไม่เห็นหวางเย๋อยู่ในสายตาเลยสักนิด แต่ระยะนี้ได้เกิดเรื่องราวขึ้นมากมาย ทำให้เธอเข้าใจว่าผู้ชายที่ถือหลักฐานยืนยันตัวตนของคุณพ่อมาแต่งงานกับตัวเองคนนี้จริง ๆ ไม่ใช่คนไม่เอาไหน

ถูกเขามองด้วยสายตาที่เร่าร้อนแบบนี้ กลับรู้สึกเขินอายนิดหน่อย

หวางเย๋ยิ้มกริ่ม ละสายตาจากภูเขาสูงตระง่านทั้งสองลูกทันที ปากก็กล่าวอย่างช้า ๆ : “อีกสักครู่คุณออกไปก่อน ผมจะตามไปใหม่ช้า”

สาเหตุที่พูดแบบนี้ เพราะเมื่อสักครู่เอลลี่ได้โทรเข้า

หลงเหม่ยซินในตอนนี้ได้แต่งตัวเสร็จเรียบร้อย แม่ว่าจะแปลกใจอยู่บ้าง แต่การลงนามความร่วมมือทางธุรกิจในวันนี้ก็ไม่จำเป็นต้องให้หวางเย๋ออกงาน เขาจะไปหรือไม่ก็ได้ แต่ในใจของเธอนั้นอยากให้หวางเย๋ไป มีเขาอยู่อย่างน้อยก็รู้สึกอุ่นใจขึ้นมาบ้าง

รอจนหลงเหม่ยซินลงไปด้านล่าง หวางเย๋ที่เมื่อสักครู่ยังยิ้มอ่อน ๆ อยู่นั้น กลับคืนสู่สภาพเย็นชาทันที เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทร “เอลลี่ สืบพบอะไรบางอย่างเหรอ?”

น้ำเสียงของเอลลี่ที่อยู่อีกฝั่งค่อนข้างจะเป็นกังวล เธอรีบกล่าวขึ้นมา: “ใช่ค่ะท่านชาย ฉันพึ่งได้รับข่าวมาว่า มีอิทธิพลลึกลับกลุ่มหนึ่งได้เตรียมนักฆ่าเอาไว้ในงานพิธีลงนามความร่วมมือทางธุรกิจในวันนี้ แต่เป้าหมายที่แท้จริงเป็นใครนั้นไม่อาจทราบได้”

นักฆ่า?

ทันใดนั้นแววตาของหวางก็เยือกเย็นขึ้นมาหลายเท่า และรีบค้นหาคนที่มีความเป็นไปได้อยู่ในสมอง มีความเป็นไปได้อยู่หลายประการ แต่ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตามที่กล้าลงมือกับคนใกล้ชิดของเขา ล้วนมีโทษตายทั้งนั้น

“รีบสืบหาร่องรอยของอีกฝ่าย นอกจากนี้แจ้งไปยังองค์กรฮั๋วให้พวกเขาเตรียมพร้อมรับมือ”

“ค่ะ เอลลี่เข้าใจแล้ว”

วางสายโทรศัพท์ไป แววตาของหวางเย๋เปลี่ยนเป็นเด็ดเดี่ยวขึ้นมา สวมเสื้ออย่างรวดเร็ว ขี่รถมอเตอร์ไซค์คันเล็กของเขามุ่งหน้าไปที่ลานประชุมทันที