บทที่ 9 ในที่สุดก็หาเจอ

ทันใดนั้น ไมค์เหมือนกับได้สะดุดไป นิ่งอยู่สักพัก จากนั้นคอก็เอียงลง ล้มลงไปบนโซฟา และเริ่มกรนขึ้นมา

แววตามึนเมาสะลึมสะลือของหลงเจิ้นหยูได้หายไป เปลี่ยนเป็นชัดแจ๋วขึ้นมา เขาเขย่าไมค์ คิดจะปลุกไมค์ให้ตื่นขึ้นมา ทว่าไมค์ไม่ได้ตอบสนองใด ๆ เลย

“แม่งเอ๊ย ไม่รู้จริง ๆ ว่าคุณพ่อคิดยังไง เรื่องที่มองเห็นได้อย่างชัดเจน ยังจะให้ฉันทดสอบเขาครั้งแล้วครั้งเล่าอีก” หลงเจิ้นหยูพูดขึ้นมาอย่างขุ่นเคือง

“ท่านหลงอย่าโมโหเลย ให้พวกเราสองพี่น้องดับไฟให้หน่อยดีไหมคะ?” หนึ่งในสาวคาราโอเกะพูดขึ้นมา มือเลื่อนผ่านหน้าอกของหลงเจิ้นหยูเบา ๆ

หลงเจิ้นหยูจับที่หน้าอกของเธออย่างแรง และดึงเธอเข้ามากอดเอาไว้ “เธอนี่มันร่านจริง ๆ”

“คืนนี้พวกเธอสองคนอื่นกับไอ้ขี้เหล้านี่ คิดหาวิธี หยั่งเชิงมันต่อไป” หลังจากที่หลงเจิ้นหยูพูดกับสาวคาราโอเกะอีกสองคนเสร็จ ก็โอบกอดหญิงสาวที่อยู่ในอ้อมแขน เดินออกไปจากห้องคาราโอเกะ

หลงเจิ้นหยูออกไปแล้ว เขาไม่รู้เลยสักนิดว่า ไม่ที่นอนอยู่บนโซฟานั้นได้รู้สึกตัวขึ้นมานานแล้ว

ที่แท้ ไมค์ที่คิดว่าเมาจนหัวราน้ำไปแล้วนั้น หลังจากที่พูดคำว่าท่านชายออกมา ก็ตกใจจนเหงื่อไหลพลั่ก สมองตื่นตัวขึ้นมาทันที แต่เพื่อการปกปิด จึงจงใจล้มลงไปบนโซฟาแกล้งทำเป็นนอนหลับแค่นั้นเอง

ไมค์อดที่จะแอบดีใจไม่ได้ ถ้าหากไม่ใช่ชื่อของหวางเย๋อ่านออกเสียงเหมือนกันกับหวางเย๋ที่แปลว่าท่านชายละก็ เขาจะต้องพบกับหายนะอันใหญ่หลวงแน่

แม้ว่าหลงเจิ้นหยูจะออกไปแล้ว แต่ไมค์ก็ไม่กล้าที่จะลุกขึ้นมา และแกล้งทำเป็นนอนหลับอยู่บนโซฟาต่อไป

หลังจากที่หวางเย๋ออกมาจากบ้านตระกูลหลง เอลลี่ได้โทรมาบอกเขาว่า คนของตระกูลหลง ได้เริ่มตรวจสอบพวกไอ้สกินเฮดทั้งสามคนแล้ว

ตลอดทางที่กลับมา เพื่อคุ้มครองหลงเหม่ยซิน พวกไอ้สกินเฮดทั้งสามคนได้ปรากฏตัวต่อหน้าคนตระกูลหลง คนตระกูลหลง ได้ตามตอมเหมือนกับแมลงวัน

“ฆ่า!” รอยยิ้มอันเย็นชาปรากฏขึ้นมาที่มุมปากของหวางเย๋

ในเมื่อหลงอ้าวเทียนรู้ว่าไอ้สกินเฮดเป็นคนของเขา ก็จะต้องไม่ทำอะไรโดยพลการแน่

ยิ่งไปกว่านั้นเรื่องที่ตระกูลจ้าวถูกกวาดล้าง ได้แพร่กระจายออกไปแล้ว ในช่วงเวลาคับขันเช่นนี้ จิ้งจอกเฒ่าหลงอ้าวเทียนไม่กล้าที่จะทำให้เป็นเรื่องใหญ่กว่านี้แน่นอน ไม่อย่างนั้นละก็ถ้าคนของตัวเองทำให้ตระกูลอื่น ๆ จับตาขึ้นมา เขาก็คงเก็บความลับนี้ไว้ไม่ได้แน่

ในเมื่อคุณมีสิ่งที่ต้องกังวล งั้นผมก็จะไม่เกรงใจ

“ท่านชาย คนที่ท่านให้ดิฉันตามหานั้น ในที่สุดก็หาเจอแล้ว” น้ำเสียงตื่นเต้นดีใจของเอลลี่ ดังออกมาจากในโทรศัพท์

หลังจากที่หวางเย๋ได้ยินก็ชะงักไป เมื่อนึกขึ้นมาได้ ก็รีบถามด้วยความร้อนใจว่า คนคนนั้นอยู่ที่ไหน?

หลังจากที่เอลลี่ได้บอกที่อยู่ หวางเย๋ก็ขึ้นรถมอเตอร์ไซค์ และขับออกไปจากบ้านตระกูลหลงทันที

ในปีนั้นอาจารย์ถูกตระกูลหลงทำร้าย โชคดีที่ได้ใครบางคนช่วยเอาไว้ ถึงได้รอดชีวิตมาได้