บทที่ 12

หิรัญแอบทำซ่อนพิภพ เวนคืนคัมภีร์ทางการแพทย์และความลับกังฟู และฝึกฝนในใจของเขา

ดีดี้——

เสียงแตรรถดังมาจากด้านหลัง

หิรัญขยับไปข้างถนน แล้วรถก็วิ่งขนานกับเขา

กระจกรถเลื่อนลง และใบหน้าขาวราวหิมะที่สวยงามของรฐาก็ปรากฏขึ้น

ริมฝีปากสีแดงและฟันสีขาว ดวงตาที่สวยเป็นประกายมีเสน่ห์ดุจดวงดาว หิรัญที่เพิ่งมีสมาธิ จิตก็ฟุ้งซ่านทันที

“ขึ้นรถ” รฐาเห็นหิรัญจ้องมองตัวเองด้วยความงุนงง สีหน้าที่เปลี่ยนไปและน้ำเสียงที่เย็นชา

จิตใจของหิรัญสับสนเล็กน้อย จึงขึ้นรถไปโดยไม่รู้ตัว

มีกลิ่นจาง ๆ ในรถ ซึ่งมีกลิ่นหอมมาก

หิรัญนั่งที่นั่งข้างคนขับ เหลือบมองรฐา ภายใต้เข็มขัดนิรภัยหุ่นของเธอดูมีเสน่ห์เป็นอย่างมาก

ในสภาพแวดล้อมที่อึดอัดแบบนี้ ความคลุมเครือทั้งหมดที่เกิดขึ้นดูเหมือนจะสมเหตุสมผลและไม่ต้องสงสัย

รฐาสังเกตเห็นการจ้องมองของหิรัญแล้วรู้สึกไม่สบายใจ

แต่รู้สึกผิดกับหิรัญจึงพูดอะไรไม่ได้ ทำได้เพียงเปลี่ยนเรื่อง "ฉันคิดว่าคุณไม่รู้ทางเลยจะขับไปส่ง"

หิรัญไม่พูดอะไรแต่ยังมองรฐาอยู่

รฐาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เธอไม่ได้โกรธอย่างน้อยมันก็ไม่แสดงบนใบหน้าของเธอ แค่แกล้งทำเป็นไม่เห็นและจ้องมองไปที่ด้านหน้าและพวงมาลัย

“คุณลุงขุดหลุมใหญ่ขนาดนี้ ตระกูลธีรชานนท์ไม่ต้อนรับเราแน่”

เธอเหลือบมองไปที่หิรัญแต่ก็ยังไม่มีการตอบสนองใด ๆ

รฐากำพวงมาลัยแน่นแล้วกัดฟัน “ถึงตอนนั้นคุณอย่าพูดไร้สาระ ถ้าโชคดีอาจช่วยชีวิตคุณได้”

หิรัญยังคงไม่พูดแต่ขยับเข้ามาใกล้เธอมากขึ้น

“คุณยังดูไม่พอเหรอ?” รฐาทนไม่ไหวที่จะดุ

“เอ่อ” หิรัญรู้ตัวว่าทำเกินไปแล้ว เขาเอามือลูบจมูกแล้วหันมาจริงจัง “ช่วงนี้คุณได้ติดต่อกับใครบ้างไหม? หรือไปวัดไหนมาบ้างไหม?”

ทันทีที่หิรัญขึ้นรถมาก็สังเกตเห็นบางอย่างแปลก ๆ บนร่างกายของรฐา

การเดินกังฟูเมื่อกี้นี้ หิรัญได้ศึกษา "วิถีการฝึกฝนการพยากรณ์ของเหล่าจวง" ในซ่อนพิภพ และมีความเข้าใจคร่าว ๆ เกี่ยวกับโหงวเฮ้งและฮวงจุ้ย

จุดระหว่างคิ้วของรฐาเปลี่ยนเป็นสีเขียว หน้าอกแดง ดวงตาเอ่อล้นไปด้วยน้ำ เห็นได้ชัดว่าถูกสาปแช่ง

ส่วนคำสาปคืออะไรหิรัญก็ไม่แน่ใจ

ท้ายที่สุดแล้วเวลาในการศึกษาน้อยเกินไป และเขาความเข้าใจเพียงคร่าว ๆ เท่านั้น

อย่างไรก็ตาม ถ้าเขาใช้ฝ่ามือพญายมเพื่อตรวจสอบ บางทีเขาอาจจะสามารถหาความสัมพันธ์ในเชิงเหตุและผลได้

อย่างไรก็ตาม ในความเห็นของรฐา หิรัญเป็นเพียงข้อแก้ตัวที่ไร้สาระสำหรับ 'พฤติกรรมลามก' ของเขา

เธอพึมพำอย่างเย็นชา "ดูไม่ออกเหรอ คุณยังอ่านโหงวเฮ้งคนอื่นได้นี่ อาจารย์หิรัญ"

“ผมไม่ได้ล้อเล่นนะ สถานการณ์ของคุณค่อนข้างพิเศษ แม้ว่าจะยังไม่ร้ายแรง แต่ถ้ายังขยายเป็นวงกว้างต่อไป ผมกลัวว่าจะมีอุบัติเหตุที่คาดเดาไม่ได้หรือแม้กระทั่งเกิดเรื่องเลือดตกยางออกได้”

“ผมมีวิธี คุณให้ผมสัมผัสมัน ผมจะหาสาเหตุได้”

หิรัญกล่าวด้วยความจริงใจอย่างยิ่ง

จิตใจของเขาดี แต่เขามองข้ามสถานการณ์ปัจจุบัน

“หุบปาก!” รฐาหน้าแดง เหยียบเบรกแล้วพูดอย่างโกรธ ๆ “ถ้าพูดไร้สาระอีกก็ลงจากรถแล้วกลับเองเลย!”

หิรัญรีบหุบปากทันที

ฉันคิดว่าฉันจะเก็บโปรไฟล์ต่ำไว้ในอนาคต ราวกับว่าฉันพูดมากเกินไป ฉันจะถูกมองว่าเป็นคนบ้า

ท้ายที่สุดแล้ว ฝ่ามือพญายมและซ่อนพิภพนั้นข้อบกพร่องเยอะจริง ๆ แม้แต่คนธรรมดาก็ยังไม่เชื่อเขา

เมื่อรฐาเห็นหิรัญเงียบไป ก็รู้สึกโกรธเล็กน้อยในใจ

ผู้ชายคนนี้จะแข็งแกร่งกว่านี้ไม่ได้เหรอ?

จะมีอนาคตได้อย่างไร?

คนไร้ประโยชน์แบบนี้มีแต่จะขัดขวางความก้าวหน้าเท่านั้น!

รฐายิ่งคิดก็ยิ่งโกรธ รู้สึกเหมือนมีไฟลุกอยู่ในอก ทุกข์ทรมานมาก

ทันใดนั้น พลังงานสีดำจำนวนหนึ่งลอยอยู่ใต้ดวงตาคู่สวยของเธอ และหายไปในทันที แม้แต่หิรัญก็ไม่รู้ตัวเลย

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ทั้งสองก็มาถึงคฤหาสน์

คฤหาสน์นี้มีพื้นที่ขนาดใหญ่ มีมังกรอยู่ด้านซ้ายและขวา และมีน้ำพุอยู่ตรงกลาง เมื่อมองจากไกล ๆ จะดูเหมือนมังกรสองตัวพ่นไข่มุกออกมาซึ่งเป็นเรื่องปกติของตระกูลที่ร่ำรวยและมีอำนาจ ไม่อย่างนั้นคงไม่เพียงพอที่จะมีรัศมีของมังกรสองตัวนี้

รฐาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่เธอยังคงกดกริ่งประตู

“เฮอะ” รฐาหายใจเข้าลึก ๆ ราวกับหมดเรี่ยวแรง

หิรัญหยอกล้อว่า “ตระกูลธีรชานนท์น่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอ? หน้าเหมือนพยายามจะบุกเข้าไปในถ้ำพยัคฆวังมังกรเลย”