ตอนที่ 12
ตอนที่ 12 บอดี้การ์ดประจำตัว!
October 22, 2026
หวังจื้อเฉียงและหม่าเสินเกือบจะล้มลง!
ไม่มีไฟแช็ค?
ไฟแช็คเยอะแยะขนาดนี้ นายไม่รู้จักยืมสักอันหรือไง?
คิดไม่ถึงเลยว่าจะปฏิเสธผู้หญิงที่ถือเป็นสุดยอดในวงสังคมคนร่ำรวยของเมืองอวิ๋นโจวอย่างฉินหงเหยียน!
ฉินหงเหยียนเองก็นิ่งไปแล้ววางบุหรี่ที่คาบอยู่ในปากใส่กลับลงไปในกล่องใส่บุหรี่
จากนั้นเจ้าหล่อนก็ลุกขึ้นแล้วเดินเข้ามาใกล้เย่เฉิน
ฉินหงเหยียนมีรูปร่างสูงโปร่ง พอหญิงสาวใส่รองเท้าส้นสูงจึงสูงไม่ได้ต่างอะไรกับเย่เฉินนัก
อีกฝ่ายมองประเมินเย่เฉินแล้วจึงพบว่าเย่เฉินค่อนข้างจะหล่อเหลา แล้วชื่นชมในใจ
ฉินหงเหยียนถามอย่างวางมาด “ชื่อ”
เย่เฉินงุนงง “อะไร ชื่ออะไร?”
ฉินหงเหยียนกล่าว “ชื่อนายไง”
เย่เฉิน “คุณหูหนวกเหรอ? เมื่อครู่หวังจื้อเฉียงเพิ่งบอกว่าผมชื่อเย่เฉินไม่ใช่หรือไง?”
“สารเลว! อย่าเสียมารยาทกับคุณฉิน!” หวังจื้อเฉียงตะคอกใส่เย่เฉินเสียงดัง
ฉินหงเหยียนโบกมือส่งๆ แล้วกล่าว “เย่เฉิน เห็นแก่ที่นายแซ่เดียวกับประธานคนใหม่ของบริษัทหัวเซิ่งกรุ๊ปของพวกเรา ฉันจะให้ทางรอดนาย”
ทุกคนตกตะลึงโดยเฉพาะอย่างยิ่งคนตระกูลหวัง จุดสนใจของพวกเขาไม่ใช่ประโยคสุดท้าย แต่เป็นประโยคแรกสุด
ผู้บริหารคนใหม่ของบริษัทหัวเซิ่งกรุ๊ปก็แซ่เย่!
“ในที่สุดก็รู้สักทีว่าประธานบริษัทคนใหม่ของหัวเซิ่งแซ่อะไรสักที” คุณนายหวังสบายใจขึ้นไม่น้อย
กะอีแค่เย่เฉินตัวเล็กๆ คนเดียว ไหนเลยจะสำคัญเท่าสัญญาเจ็ดสิบล้าน?
หวังจื้อหย่วนรีบร้อนถาม “คุณฉิน ไม่รู้ว่าคุณเย่ชื่ออะไร?”
ฉินหงเหยียนตอบพร้อมระบายยิ้มน้อยๆ “คุณเย่ไม่อยากให้คนรู้จักเขามากนักเป็นการชั่วคราว ขอโทษด้วย ฉันบอกคุณไม่ได้”
อันที่จริงฉินหงเหยียนก็ไม่รู้ชื่อทั้งหมดของเขา หล่อนรู้แค่ว่าเขาแซ่เย่หนำซ้ำอายุก็ยังน้อย
เย่เฉินเดาว่าฉินหงเหยียนต้องไม่รู้แน่ว่าตนเองเป็นประธานบริษัทหัวเซิ่งกรุ๊ป ไม่อย่างนั้นเมื่อครู่คงจะไม่ใช้ตนเองให้จุดไฟให้
เย่เฉินถามพร้อมรอยยิ้ม “คุณฉินกะจะให้ทางรอดผมยังไง?”
ฉินหงเหยียนเอ่ย “แค่นายยอมคุกเข่าโขกศีรษะขอโทษคุณนายหวัง หวังซ่าวเจี๋ยและภรรยาของนายทีละคน ฉันจะช่วยไกล่เกลี่ยให้ พอเรื่องจบฉันจะจ้างนายเป็นบอดี้การ์ดของฉัน เงินเดือนสามแสน”
พอเอ่ยจบแล้วก็เกิดเสียงฮือฮาขึ้นในทันที
“นี่คุณฉินจะปกป้องเจ้าเด็กนี่เหรอ! ทำไม!”
“แค่โขกศีรษะสำนึกผิด ก็จะไม่โดนแบน แล้วยังได้เป็นบอดี้การ์ดประจำตัวของคนสวยๆ อย่างคุณฉินด้วย เด็กนี่ต้องเห็นด้วยแน่!”
แล้วพลันเห็นในแววตาที่มองฉินหงเหยียนเต็มไปด้วยเสน่หา ไม่รู้ว่าทำไมในใจหวังเจียเหยาพลันเกิดความรู้สึกหึงหวงขึ้นมาอย่างประหลาด!
หวังเจียเหยาจับมือคุณนายหวังอย่างไม่สบายใจ “คุณย่า คุณฉินคิดจะงัดข้อกับคุณย่าเหรอคะ”
หวังซ่าวเจี๋ยเอ่ยเสียงเบา “นั่นสิ จะปล่อยให้เย่เฉินรอดไม่ได้ คุณฉินสนิทกับพวกเราไม่ใช่เหรอ? ทำไมเขาไม่ช่วยพวกเราล่ะ?”