ตอนที่ 121 ตบหน้าฟางเชา!

เป็นไปตามที่คาดเมื่อคนล้มก็มีคนรอกระทืบซ้ำ!

ฟางเชาเคยสัมผัสความรู้สึกแบบนี้มาก่อน หลังจากที่บ้านเขาล้มละลาย เพื่อนพี่น้องในสมัยก่อนที่เคยคบหากันของเขาก็ไม่สนใจใยดีเขา

ดังนั้นเขาถึงเชื่อในสิ่งที่ซีกวาพูด

ซีกวาจึงถามว่า “ฟางเชาฉันได้ยินเรื่องเย่เฉินกับแม่นาย อยากล้างแค้นเขาล่ะสิ? ไปเลยกลัวอะไร ฉันไม่ขวางนายหรอก ถ้านายขาดคนก็มายืมคนจากฉันได้นะเป็นนัก แต่ว่าราคาน่ะแพงนิดหน่อยนะ ฮ่าๆ”

ฟางเชากล่าว “ขอบคุณครับพี่กวา ถ้าจำเป็นต้องใช้ผมจะมาหาพี่แน่นอน! ถ้าถึงอวิ๋นโจวแล้วผมค่อยเชิญพี่ไปดื่มเหล้า!”

วางสายเสร็จแล้วฟางเชาถึงได้ขับรถออกจากจุดที่พักรถอย่างรวดเร็ว

“เย่เฉิน วันนี้ฉันจะซ้อมนายเอาให้เละเลย!”

……

เที่ยงวัน ณ ร้านอาหารฮัวชิงกู่ ห้างสรรพสินค้าต้าเยว่เฉิง เมืองอวิ๋นโจว

เย่เฉิน หวังเจียเหยา ซ่งหงเย่กำลังนั่งกินข้าวด้วยกัน

เพราะว่าร้านอาหารร้านนี้อยู่ในห้างสรรพสินค้าต้าเยว่เฉิง ส่วนห้างสรรพสินค้าสาขานี้ถึงจะไม่เหมือนสาขาที่เมืองหลวงที่สามารถเจอดาราอยู่ตลอดเวลา

แต่ก็มีบูทีคแบรนด์เนมมากมายเช่นดิออร์ เคลวินไคลน์ สวารอฟสกีเป็นต้น

บวกกับสภาพแวดล้อมที่นี่ดีมาก หน้าประตูประดับตกแต่งด้วยดอกไม้สดจึงดึงดูดลูกค้าวัยรุ่นได้เป็นอย่างดี

ในร้านอาหารนอกจากโต๊ะของเย่เฉินแล้ว โต๊ะอื่นนั้นสั่งอาหารกันเต็มโต๊ะไปหมด

เย่เฉินกำลังชิมแพนเค้กอยู่ ทันใดนั้นเองก็มีคนหน้าตาคุ้นๆ ปรากฏขึ้นในครรลองสายตา

และเป็นศัตรูความรักที่ไม่ได้พบกันนานแล้ว

ฟางเชา!

“ฮ่าๆ คุณเย่ นานแล้วไม่ได้เจอกัน!”

ฟางเชาเดินมาหาเขา

เย่เฉินรู้ว่าไม่มีทางบังเอิญได้แบบนี้ที่พวกเขาสองคนจะมาพบกัน แต่เป็นหวังเจียเหยาและซ่งหงเย่จงใจบอกให้ฟางเชาได้รู้

พวกหล่อนสองคนต้องการให้ฟางเชากับหวังเจียเหยาได้พบหน้ากัน เพื่อดูว่าเย่เฉินจะล้างแค้นฟางเชาหรือไม่

และจะได้ทดสอบว่าเย่เฉินโดนขับออกจากตระกูลจริงหรือไม่

เย่เฉินมองฟางเชา แววตาโหดเหี้ยม เขาพลันนึกถึงคลิปเสียงในอีเมลล์นิรนามนั้น

พอนึกถึงวันนั้น นึกถึงเรื่องที่พวกเขาสองคนทำด้วยกัน ก็อยากจะตีเขาให้ตาย!

แต่เย่เฉินรู้ว่าตนเองทำแบบนี้ไม่ได้

ต่อให้เขาบ้าคลั่งขนาดไหนก็ไม่กล้าฆ่าคนให้ตายในร้านอาหารกลางห้าง ท่ามกลางสายตาคนมากมาย

ที่สำคัญที่สุดก็คือคราวนี้เขาจำเป็นต้องสลัดหวังเจียเหยาให้ได้!

ดังนั้นเขาถึงเพียรสะกดโทสะในใจไม่สนใจอีกฝ่ายแล้วกินอาหารต่อ

ทว่าฟางเชากลับเดินตรงมาหาเขา แล้วกวาดแพนเค้กที่เย่เฉินกำลังกินอยู่ลงพื้น!

“กินบ้าอะไรอีก! ฉันกำลังคุยกับนายนะ ไม่ได้ยินหรือไง!”

ฟางเชาตะโกนเสียงดังจนทำให้แขกในร้านคนอื่นหันมามอง

เย่เฉินเองก็รู้สึกแปลกใจ คุณชายเจ้าสำราญอย่างฟางเชา ถ้าให้สู้กันตัวต่อตัวเขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเย่เฉินด้วยซ้ำ

วันนี้เขากลับไม่เรียกพรรคพวกมา หนำซ้ำหลิ่วอวี่เจ๋อก็ไม่ได้ตามมาด้วย เขามาคนเดียวแล้วเขาบ้าคลั่งอะไร?

หวังเจียเหยารังเกียจคนไร้มารยาทเป็นที่สุดหล่อนพุ่งไปหาฟางเชา “ที่นี่คือร้านอาหารในห้างสรรพสินค้า ฟางเชานายช่วยมีมารยาทหน่อยเถอะ อย่าพูดคำหยาบได้ไหม?”

ฟางเชามองหวังเจียเหยาแล้วระเบิดเสียงหัวเราะออกมา “ฮ่าๆ แหมอดีตภรรยาไม่ได้เจอกันนานแล้วนะ เธอนี่ยังสวยเหมือนเดิมเลย ฉันอยู่ที่เทียนไห่มานานแต่ก็ไม่เจอคนที่สวยกว่าเธอเลย แต่ว่าเรื่องที่ฉันไม่มีมารยาทเนี่ย เธอน่าจะรู้นานแล้วไม่ใช่เหรอ? วันนั้นที่โรงแรมเจียหัว พวกเราพูดคำหยาบคายกันเยอะเลยนะ ฉันจำได้ว่าเธอชอบฟังมากเลยไม่ใช่หรือไง”

หวังเจียเหยามีสีหน้าขัดเขิน “นาย…หน้าไม่อาย!”

ซ่งหงเย่ดึงเสื้อผ้าหวังเจียเหยาเพื่อเตือนไม่ให้หล่อนอารมณ์เสีย

เป้าหมายหลักวันนี้ก็คืออยากดูท่าทีของเย่เฉิน