ตอนที่ 164
ตอนที่ 167 เย่เฉินนายสู้สามีของฉันไม่ได้หรอก!
October 22, 2026
หวังเจียเหยาเผลอหลุดปากพูดออกมา!
แต่เย่เฉินรู้ความจริงนานแล้ว!
วินาทีก่อนเย่เฉินเพิ่งจะตั้งใจว่าจะไม่ทะเลาะกับอีกฝ่ายเพื่อลูกน้อยในท้องหล่อน
แต่ในวินาทีนี้ คำพูดที่หญิงสาวกล่าวชวนให้โมโหสุดๆ!
เย่เฉินชี้หวังเจียเหยาอย่างมีอารมณ์โมโห “หวังเจียเหยา ในที่สุดคุณก็ยอมรับว่าเคยนอนกับฟางเชาแล้วล่ะสิ!”
หวังเจียเหยารู้ว่าเวลาตอนนี้ไม่ว่าหล่อนจะพูดอะไรก็ไร้ประโยชน์
ทว่าตอนนี้หวังเจียเหยาไม่ใช่ภรรยาของอีกฝ่ายอีกต่อไป เจ้าหล่อนจึงไม่สนใจเขา
หวังเจียเหยากล่าว “ยอม..ยอมรับแล้วจะทำไม! ใช่ วันนั้นที่โรงแรมเจียหัวฉันนอนกับฟางเชา!”
“แล้วทำไมต้องหลอกผม!?” หน้าเย่เฉินแดงก่ำ
หวังเจียเหยาตะคอก “ไม่หลอกนายแล้วนายจะยกโทษให้ฉันหรือไง? นายใจแคบแบบนี้ ถ้าบอกความจริงนาย นายก็ต้องรังเกียจฉันแน่”
“ผมใจแคบเหรอ? คุณคิดว่าคุณควรได้การอภัยจากผมเหรอ?!” เย่เฉินย้อนถาม
หวังเจียเหยากล่าว “ใช่ นายมันคนใจแคบ! เปรียบเทียบกับสามีของฉันแล้ว นายเป็นผู้ชายใจแคบคิดเล็กคิดน้อย ไม่ใจกว้างแม้แต่น้อย! ตอนนี้ฉันตั้งท้องลูกของนาย อวี่เจ๋อก็ดีกับฉันมาก อีกทั้งยังทะนุถนอมฉัน ดูแลฉันเหมือนเป็นเด็กน้อยๆ เลย เปลี่ยนเป็นนาย ฮึ นายรับได้เหรอถ้าฉันท้องลูกของคนอื่นแล้วคบหากับนาย?”
เย่เฉินพูดไม่ออก เมื่อไหร่กันที่โลกใบนี้เริ่มมาเปรียบเทียบใครสูงใครต่ำต้อย ใครประจบประแจงเก่งกว่ากัน!
ต่อให้หลิ่วอวี่เจ๋อทำแบบนี้จริงๆ แปลว่าเขาทำแบบนี้ถูกแล้วเหรอ?
ดีกับผู้หญิงถือว่าถูกต้องแล้วเหรอ?
งั้นก็ต้องดูว่าหล่อนเป็นผู้หญิงแบบไหน!
ยิ่งไปกว่านั้นหลิ่วอวี่เจ๋อไม่ใช่คนโง่ เขาเป็นคุณชายเจ้าชู้ หวังเจียเหยาเป็นผู้หญิงใสซื่อ รู้หน้าไม่รู้ใจจริงๆ!
เย่เฉินกล่าว “ก็ได้ ผมยอมรับ ผมทำไม่ได้ แต่ผมขอเตือนคุณไว้ก่อนนะ หลิ่วอวี่เจ๋อไม่ใช่ผู้ชายที่ดีอะไรนักหรอก ทางดีคุณอย่าตกหลุมรักในมันลึกเกินไป!”
หวังเจียเหยากล่าวอย่างดูหมิ่น “นายเลิกอิจฉาสามีฉันเถอะย่ะ! สามีฉันเป็นผู้ชายที่ดีที่สุดในโลก! ดีกว่านายร้อยเท่า พันเท่า หมื่นเท่า! ดีกับฉันมากกว่านาย ใจกว้างกว่านาย นายไม่ได้หนึ่งในพันในหมื่นของเขาด้วยซ้ำ!”
เมื่อครู่เย่เฉินกล่าวว่าหวังเจียเหยาด้อยกว่าฉินหงเหยียนในทุกด้าน ถ้าคราวนี้หวังเจียเหยาอยากจะล้างแค้นโดยบอกว่าเขาด้อยกว่าหลิ่วอวี่เจ๋อทุกด้าน
ผู้หญิงต่างก็เจ้าคิดเจ้าแค้นทั้งนั้น!
พูดจบหวังเจียเหยาก็ยกกระโปรงขึ้นแล้วเดินกลับเข้าไปในวิลล่า
หลังจากทะเลาะกับหวังเจียเหยาแล้ว เย่เฉินก็หัวเสียอย่างมาก!
เขาไม่สามารถทำเป็นไม่ได้ยินคำพูดของหวังเจียเหยาได้ หญิงสาวสามารถทำให้อารมณ์เขาเปลี่ยนแปลงได้อย่างง่ายดาย!
“หวังเจียเหยา หลิ่วอวี่เจ๋อ คู่สามีภรรยาอย่างพวกคุณไม่คู่ควรจะมีจุดจบที่ดี!”
เย่เฉินกำหมัดแน่นแล้วเดินออกจากวิลล่าไป
เพิ่งจะเดินจากไปแต่แหงนหน้ามองโดยไม่ได้ตั้งใจ ทันใดนั้นเองก็พบว่าเหนือศีรษะของตนเองมีโดรนลอยอยู่
เย่เฉินรู้ได้เลยว่าโดรนตัวนี้อาจจะเป็นของหลิ่วอวี่เจ๋อ เขาอาจจะจงใจส่งโดรนออกมาเพื่อจะสอดแนมดูเขาและหวังเจียเหยาที่อยู่ด้านนอก
“แม่งเอ้ย!”
เย่เฉินโกรธจนหัวฟัดหัวเหวี่ยง เขาหยิบก้อนหินขึ้นมาแล้วโยนใส่โดรน!
โครม!
หินก้อนนั้นลอยไปอย่างรวดเร็ว โดรนตัวนั้นก็ร่วงลงบนพื้นทันที!
จากนั้นเย่เฉินก็เดินกลับไปที่วิลล่าของตนเอง
แต่เพิ่งจะเดินกลับไปก็ได้รับข้อความมา
เป็นหลิวเจิ้งคุนส่งมา
“ขอโทษด้วยนะครับนายท่าน โดรนอยู่ใกล้คุณไปใช่ไหมครับ ทำให้คุณโมโห นายท่านอย่าโกรธเลยนะครับ!”
เมื่อเห็นเนื้อหาในข้อความ เย่เฉินก็อุทานด้วยความแปลกใจ “โดรนเป็นของหลิวเจิ้งคุนเหรอเนี่ย?”
เย่เฉินหันไปมองรอบๆ แล้วพบว่ารอบๆ บริเวณนี้ไม่มีแม้แต่เงาของหลิวเจิ้งคุน