ตอนที่ 195
ตอนที่ 198 โลกใบนี้ไม่ควรเป็นแบบนี้!
October 22, 2026
เฉิงว่านหลี่ที่ตัวเปียกซ่กมาตั้งนานแล้ว รับโทรศัพท์หัวเหว่ยของเย่เฉินมาอย่างระมัดระวัง
เมื่อเห็นรูปภาพที่หลิวเจิ้งคุนส่งมาจากบันทึกการสนทนาในวีแชทแล้ว จู่ๆ ก็รู้สึกเหมือนกันว่าตาสองข้างของเขาเบิกกว้างทันที!
เขายื่นนิ้วออกมาแล้วซูมรูปภาพไม่หยุด อยากจะแน่ใจว่าผู้หญิงในภาพใช่แฟนสาวของตนเองหรือไม่!
เขาพยายามหาส่วนที่แตกต่างระหว่างแฟนสาวและผู้หญิงในภาพ เสียดายก็แต่ล้วนแต่เป็นการหลอกตัวเอง
ผู้หญิงในภาพก็คือแฟนสาวของเขาอย่างไม่ต้องสงสัย
“หล่อนไม่ได้ขายเสื้อผ้า แต่เป็นเด็กนั่งดริ้งค์เหรอครับ?”
ในวินาทีนี้เฉิงว่านหลี่รู้สึกขายขี้หน้าอย่างยิ่ง คิดไม่ถึงว่าแฟนสาวจะหลอกลวงตนเอง
แต่ตอนที่เขาเห็นบรรทัดสุดท้ายแล้วเห็นข้อความที่หลิวเจิ้งคุนส่งมา สติก็ขาดสะบั้น!
“หล่อนไปโรงแรมเหรอครับ?”
เฉิงว่านหลี่ทำงานในเทียนไห่ เช่าบ้านเอาไว้ หลิวอวี่ถิงแฟนสาวของเขาอยู่กับเขาตลอดในระยะเวลาหนึ่งเดือนที่ผ่านมานี้
แล้วบังเอิญแฟนสาวของเขาโทรมาหาเขาพอดิบพอดี
เฉิงว่านหลี่รับโทรศัพท์อย่างรวดเร็ว
“ฮัลโหล ที่รัก อยู่ไหนคะ?”
เสียงนั้นยังไพเราะอ่อนหวานเหมือนที่เขาคุ้นเคย
เฉิงว่านหลี่รู้อดีตของหล่อนแล้ว ทว่ากลับไม่ระเบิดอารมณ์ออกมา
เพราะในตอนนี้ เขาอยากรู้ว่าเจ้าหล่อนอยู่ไหนมากเสียยิ่งกว่าอยากจะถามเรื่องราวในอดีตของหล่อน!
ไปเปิดห้องที่โรงแรมแล้วรอเย่เฉินลูกเศรษฐีไปนอนกับหล่อนจริงหรือไม่!
เฉิงว่านหลี่ตอบอย่างนิ่งสงบ “ผมอยู่บนเรือสำราญหรูหราที่ว่ายทาน คุณอยากมาดูไหมล่ะ?”
หลิวอวี่ถิงตอบ “อ้อ ฉันเห็นเวยป๋อแล้ว ตอนแรกก็กะจะไปดูอยู่หรอกนะ แต่ว่าจู่ๆ เพื่อนของฉันก็มาหาฉันที่เทียนไห่น่ะสิ วันนี้ฉันจะไปนอนโรงแรมกับหล่อน วันนี้ไม่กลับบ้านนะคะคุณนอนคนเดียวแล้วกัน”
ไปโรงแรมจริงๆ ด้วย!
อีกทั้งยังคงโกหกบอกว่าไปกับเพื่อนสนิทเสียด้วย
“จริงสิ คุณหาสินสอดได้ครบหรือยังคะ? ได้เงินสองแสนแล้วไหมคะ? แม่ฉันบอกแล้วนะว่าถ้าไม่มีเงินสองแสน คุณจะแต่งงานกับฉันไม่ได้” หลิวอวี่ถิงกล่าวต่อ
เฉิงว่านหลี่ระเบิดโทสะ ตะโกนเสียงกร้าว “ฉันแต่งกับแกก็บ้าสินังบ้า!”
พูดจบก็โยนมือถือออกจากเรือผ่านทางหน้าต่างลงแม่น้ำหวงผู่
โยนเสร็จเฉิงว่านหลี่คุกเข่าบนพื้น น้ำตาไหลพราก
เย่เฉินหยิบมือถือตนเอง กลัวว่าเดี๋ยวอีกฝ่ายจะโยนมือถือของตนเองลงน้ำตามมือถือของเขาเพราะโทสะ
จากนั้นก็ตบบ่าของเฉิงว่านหลี่แล้วปลอบ “ยอดบุรุษสนใจแต่เรื่องการงานไม่สนใจเรื่องแต่งงานไม่ใช่หรือไง? นายเป็นบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยโด่งดัง หน้าตาก็ใช้ได้ ต่อไปจะต้องหาผู้หญิงที่มีการศึกษาเท่าๆ กันได้ ดีกว่าได้แม่นี่เป็นไหนๆ จริงไหม?”
เย่เฉินส่งแก้วไวน์ให้เฉิงว่านหลี่ “ลงไปอาบน้ำที่ห้องน้ำด้านล่าง คลายเครียดสักหน่อยสิไป”