ตอนที่ 229 ฉินเสี่ยวตั่วที่ร้องไห้อย่างทุกข์ทรมาน!

ในวินาทีที่ได้ยินเสียงปืน หญิงสาวก็ตกใจจนแข้งขาอ่อน

ที่บริเวณด้านนอกประตูเย่เฉินเองก็ตกใจเช่นกัน เพราะเขาเองก็พอจะรู้อยู่ว่าประชากรในประเทศอเมริกาสามารถครอบครองปืนได้

แต่ว่าปกติสถานที่ที่ตกอยู่ในความวุ่นวายคือพื้นที่ของคนยากจน สถานที่อย่างเช่น manhattan คงไม่มีปัญหาอะไรหรอก

แต่ในตอนนี้คิดไม่ถึงว่าจะมีเหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นในโรงแรมหรูหราอย่าง Ritz Carton

“ไม่ได้มาตั้งหลายปี คิดไม่ถึงว่ากระทั่งโรงแรมห้าดาวก็จะไม่ปลอดภัยเหมือนกัน”

โชคดีที่เย่เฉินตามมา ไม่อย่างนั้นหากว่าฉินเสี่ยวตั่วเป็นอะไรขึ้นมา ผู้หญิงตัวเล็กๆ อย่างหล่อน แถมยังเป็นชาวเอเชียอีกจะทำยังไง?

คนที่ยิงปืนเป็นชายผิวขาว เขายิงปืนฆ่าคนตาย แล้วมองเห็นเย่เฉินกำลังยืนอยู่ที่ด้านนอกประตูของฉินเสี่ยวตั่ว ก็เลยเดินมาทางนี้ แล้วยกปืนขึ้นมา!

“Hey Bro, Calm down, Calm down! (เฮ้ไอ้หนุ่ม ใจเย็นๆ!)”

เย่เฉินใช้เสียงปลอบสติอีกฝ่ายให้สงบลง แล้วล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อหยิบโทรศัพท์ออกมา

ส่วนฉินเสี่ยวตั่วที่อยู่ในห้องโรงแรม หลังจากที่ได้ยินแล้วก็เอ่ยถามขึ้นมาในทันที “เย่เฉิน ด้านนอกเกิดอะไรขึ้น? มีคนยิงปืนหรือเปล่า? รีบเข้ามาก่อน เดี๋ยวฉันจะเปิดประตูให้นาย!”

ฉินเสี่ยวตั่วเปิดประตูออกมาในทันทีแต่เย่เฉินกลับเรียกเอาไว้ “อย่าเปิดประตู! ล็อคประตูให้ดีๆ อย่าออกมา!”

ฉินเสี่ยวตั่ว “เย่เฉิน…”

วินาทีนี้ฉินเสี่ยวตั่วอยากจะร้องไห้ ทว่าแม้แต่น้ำตายังไม่กล้าจะปล่อยให้ไหลออกมา

วินาทีนี้หล่อนถึงได้รู้ว่า ผู้ชายรูปร่างสูงใหญ่พวกนั้นที่หล่อนชื่นชอบ ผู้ชายที่ทำให้หล่อนรู้สึกปลอดภัย ก็ยังไม่มีประโยชน์

ถ้าหากคนที่อยู่ด้านนอกคือหลิ่วอวี่เจ๋อ เกรงว่าคงจะกลัวฉินเสี่ยวตั่วเป็นตัวถ่วงเขา คงจะทุบประตูอย่างสุดแรงเกิด เพื่อให้ฉินเสี่ยวตั่วเปิดประตูให้เขาเข้าไปด้านใน

แต่ว่าเย่เฉินกลับเป็นห่วงความปลอดภัยของหล่อน เห็นแก่ความปลอดภัยของหญิงสาวมากกว่าตัวเอง!

แต่เคยมีคนกล่าวเอาไว้ว่าถ้าไม่ไหวก็อย่าดันทุรังเลย

เย่เฉินทำแบบนี้ก็เป็นเพราะเขาฝึกฝนวิชาป้องกันตัวตั้งแต่เด็ก แล้วยังเคยไปที่สงครามจริงๆ มาก่อน เคยต่อสู้กับคนมีอาวุธด้วยมือเปล่า เขาเคยมีประสบการณ์เรื่องนี้มาก่อน

เมื่อมองเห็นชายตรงหน้าที่อยู่ฝั่งตรงข้ามไม่ได้มีท่าทีจะฟังคำเตือนของเย่เฉินแม้แต่น้อย

เย่เฉินหยิบเอาโทรศัพท์ออกมา ควานๆ เล็กน้อย แล้วโยนออกมาทันที!

เย่เฉินคล่องแคล่วปราดเปรียว เล็งมุมได้อย่างแม่นยำ ถ้าหากว่ามีคนดูอยู่ข้างๆ จะต้องตกตะลึงแน่นอน

มือถือบินตรงไปยังส่วนใบหน้าของฝ่ายตรงข้าม

แต่ในเวลาเดียวกันที่โยนมือถือออกไปนั้น เย่เฉินก็ถอดนาฬิกาข้อมือตรงมือซ้ายของเขาอย่างรวดเร็ว

เย่เฉินออกไปไหนมาไหนหากว่าเขาไม่ได้พกอาวุธ ก็จะต้องสวมใส่นาฬิกา เหตุผลที่เขาสวมใส่นาฬิกาแตกต่างไปจากพวกผู้ชายที่สวมนาฬิกาเพื่อบ่งบอกฐานะ ส่วนตัวเขาใส่เพื่อป้องกันตัวเอง

ตั้งแต่ไหนแต่ไรมาเขาไม่ใส่นาฬิกาสายหนัง เขาเป็นคนใส่นาฬิกาโลหะ

เพราะเมื่อโยนนาฬิกาสายโลหะออกไปถึงจะสามารถกระแทกข้อมือให้เกิดการเจ็บปวด ในวินาทีที่ทำสำเร็จนั้นก็จะสามารถบรรลุวัตถุประสงค์ที่ต้องการจะซื้อเวลาให้ตนเอง

นาฬิกาข้อมือของเขานี้พิเศษอย่างยิ่ง ขอแค่ตบลงก็จะสามารถหลุดออกมาเองได้

แล้วเขาก็โยนนาฬิกาข้อมือที่หนักอึ้งออกไปอย่างรวดเร็ว แล้วครั้งนี้ก็ปานาฬิกาใส่มือที่กำลังกำปืนของอีกฝ่ายอยู่

ฝ่ายตรงข้ามโดนปามือถือใส่ตา ในเวลาเดียวกันกับที่ดวงตาถูกกระทบกระเทือน เขาก็ยิงปืนโดยไม่รู้ทิศทาง ผลคือนาฬิกากระแทกใส่มือเขาอย่างรวดเร็ว จนปืนร่วงลงบนพื้น

อริยาบทพวกนี้เหมือนจะเกิดขึ้นเพียงเสี้ยววินาที

เย่เฉินตีลังกาไปหาเขาแล้วเตะปืนไปอีกฝั่ง จากนั้นก็ต่อยเขาจนล้มไป