ตอนที่ 262
ตอนที่ 265 วินาทีที่หวังเจียเหยาเสียใจที่สุด!
October 22, 2026
ตอนที่ 265 วินาทีที่หวังเจียเหยาเสียใจที่สุด! หวังเจียเหยาเพิ่งคลอดลูกร่างกายยังไม่กลับคืนสู่สภาพเดิมเต็มที่
แต่ตอนนี้หล่อนกลับวิ่งสับเหมือนนักกีฬาวิ่งสี่คูณร้อย ราวเสียสติ พุ่งถลามายังสถานที่ก่อสร้างทันที
“อย่ารื้อป้ายบนประตูของฉัน!”
สถานที่อย่างอีผิ่นเจียเหยาเคยเป็นเหมือนทุกอย่างสำหรับหล่อน!
ที่นี่เป็นพระราชวังของราชินีอย่างหล่อน เป็นเหมือนพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ที่เติมเต็มความทะเยอทะเยานของหล่อน!
หล่อนไม่มีทางอนุญาตให้คนอื่นทำลายสถานที่แห่งนี้!
คนบนรถเครนได้ยินเสียงหญิงสาวก็ชะงักไปแล้วหันมองเย่เฉิน
ทว่าเย่เฉินกลับสั่งอย่างไร้เยื่อใย “ห้ามหยุด! ฉันสั่งให้รื้อ!”
เมื่อเขาได้ยินคำสั่งของเย่เฉินก็ไม่ใยดีเสียงตะโกนของหวังเจียเหยา ตัดารควบคุมรถเครนทันที แล้วรื้อตัวอักษร ‘เหยา’ อันเป็นอักษรตัวสุดท้ายในป้ายออก
โครม!
แล้วตัว ‘เหยา’ ที่ลอยอยู่กลางอากาศก็หักเป็นสองท่อน
เมื่อเห็นสถานที่ซึ่งตั้งตามชื่อตนเองโดนรื้อทิ้ง หวังเจียเหยาก็สติแตก ทรุดลงไปกรีดร้องบนพื้น!
“ไม่นะ! อีผิ่นเจียเหยาของฉัน พระราชวังของฉัน! ไม่!”
น้ำตาหวังเจียเหยาไหลราวสายน้ำ หวังเจียเหยาตลอดสามปีที่เขารู้จักหญิงสาวมา ไม่เคยเห็นหล่อนร้องไห้หนักแบบนี้มาก่อน!
ต่อให้ก่อนหน้านี้หวังเจียเหยาเคยคุกเข่าอ้อนวอนเขา แต่ก็ไม่ได้ร้องไห้อย่างเศร้าโศกขนาดนี้
เป็นไปตามที่คิดผู้หญิงคนนี้รักอีผิ่นเจียเหยาของตนเองมากกว่ารักเขา!
เย่เฉินยืนมองหวังเจียเหยาที่ร้องไห้แต่ไม่รู้สึกสงสารแต่อย่างใด!
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนี้ หวังเจียเหยาเป็นคนรนหาที่เอง!
เย่เฉินไม่สงสารหล่อนแม้แต่น้อย หลังจากรื้อตัวอักษร ‘อีผิ่นเจียเหยา’ แล้วก็กำชับกับคนงาน “เริ่มสร้างเป็นสุสานได้เลย!”
เมื่อได้ยินเช่นนี้หวังเจียเหยาก็หันมองเย่เฉินอย่างตื่นตระหนก รีบร้อนวิ่งมาหาเขาทันที
“เย่เฉิน นายพูดว่าอะไรนะ? นายจะทำที่นี่เป็นสุสานเหรอ?”
เย่เฉินตอบ “ถูกต้อง ผมซื้อที่นี่แล้ว ที่นี่จะไม่มีบ้านหรูแบบโปรเจ็กต์อีผิ่นเจียเหยาแล้วแต่จะกลายเป็นสุสานแทน!”
“ไม่นะ! ไม่! ไม่!” หวังเจียเหยาโอดครวญ เหมือนเสียสติ “เย่เฉิน นายจะทำแบบนี้ไม่ได้! นายลืมไปแล้วเหรอ? ที่นี่เป็นอนุสรณ์สถานแห่งความรักของพวกเรานะ! ชื่ออีผิ่นเจียเหยานายก็เป็นคนตั้งชื่อนะ! ที่ตั้งนายก็เป็นคนเลือก! ทำไมนายถึงเปลี่ยนสถานที่แห่งความรักของเราสองคนเป็นสุสานได้ล่ะ?”
เย่เฉินได้ยินคำพูดพวกนี้ของหวังเจียเหยา ก็อดรู้สึกยอกแสลงในใจไม่ได้
ทันใดนั้นเองเขาก็นึกถึงคลิปวีดีโอในงานแต่งงานของหวังเจียเหยาและหลิ่วอวี่เจ๋อที่หวังซ่าวเจี๋ยส่งมาให้เขา
ในคลิปวีดีโอนั้นหวังเจียเหยาพูดอย่างเต็มปากเต็มคำว่า อีผิ่นเจียเหยาเป็นรังรักของหล่อนกับหลิ่วอวี่เจ๋อ!
เย่เฉินกล่าวเสียงเย็น “ที่นี่เป็นรังรักของคุณกับหลิ่วอวี่เจ๋อไม่ใช่หรอ? พวกคุณคนหนึ่งคืออีผิ่น ส่วนอีกคนคือเจียเหยาไม่ใช่เหรอ?”
หวังเจียเหยาตะลึงไปในทันที!
อีผิ่นคือหลิ่วอวี่เจ๋อ เจียเหยาก็คือหล่อนเอง ประโยคนี้หล่อนเป็นคนพูดเองในงานแต่งงานของหล่อนกับหลิ่วอวี่เจ๋อ!
คิดไม่ถึงว่าเย่เฉินจะรู้เรื่องนี้ด้วยเหมือนกัน!
หวังเจียเหยารีบคุกเข่าลงขอโทษเขา “เย่เฉินฉันผิดไปแล้ว อีผิ่นคือนายไม่ใช่หลิ่วอวี่เจ๋อ ที่นี่คือรังรักของพวกเรา เป็นสถานที่ของพวกเรา ไม่เกี่ยวกับคนอื่นเลย”
เย่เฉินแค่นเสียงหวังเจียเหยานี่กลับคำเก่งจริงๆ
เย่เฉินกล่าว “หวังเจียเหยาเป็นเพราะที่นี่คือรังรักของพวกเรา เป็นหลักฐานที่ว่าผมเคยรักคุณ ดังนั้นวันนี้ผมถึงอยากจะทำลายมันแล้วเปลี่ยนมันให้เป็นสุสาน เพราะความรักที่ผมมีให้คุณมันถูกฝังไปหมดแล้ว มันตายไปหมดแล้ว”