ตอนที่ 277 ความลับที่ซุกซ่อนในก้นลึกของจิตใจ!

ตอนที่ 277 ความลับที่ซุกซ่อนในก้นลึกของจิตใจ! ซูมู่หลินถูกเย่เฉินขังไว้ในห้อง ออกมาไม่ได้ ดังนั้นจึงทุบประตูห้องเสียงดัง

ไม่นานนักหลิวเจิ้งคุนที่รับผิดชอบเฝ้าซูมู่หลินก็เดินมาแล้วกล่าว

“คนแซ่ซู! พูดเหลวไหลอะไร! ว่าง่ายๆ เตรียมตัวไปดาวอังคารได้เลย”

ซูมู่หลินตะโกน “ไปกับพ่อแกสิ! ฉันไม่ไปดาวอังคาร แกไปเรียกเย่เฉินมาเดี๋ยวนี้!”

หลิวเจิ้งคุนรู้ว่าซูมู่หลินกลัวแล้ว เขาจึงไปเรียกเย่เฉินมา

เย่เฉินมาถึงห้องของซููมู่หลิน เห็นซูมู่หลินที่ใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัวพลางกล่าว “คิดดีแล้วใช่ไหม? จะไปดาวอังคารหรือจะยอมสารภาพมาเสียดีๆ?”

ตลอดชีวิตนี้ของซูมู่หลินไม่เคยต้องทนแบกรับความทรมานแบบนี้ ถึงจะโดนคนต่อยจนหน้าบวม ก็อย่าหวังให้เขายอมรับความพ่ายแพ้

แต่ครั้งนี้เขากลัวแล้ว เขากลัวแล้วจริงๆ

ซูมู่หลินกล่าว “อย่าส่งฉันไปดาวอังคาร ฉันจะบอกเลย ฉันจะบอกหมดเลย!”

สองนาทีผ่านไป เย่เฉินก็ให้นักบินอวกาศแล้วพวกหลิวเจิ้งคุนออกไป ปล่อยให้เขาอยู่กับซูมู่หลินสองคนในห้อง

“พูดมาสิ ทำไมถึงต้องไปนอนกับหวังเจียเหยา แกมันไอ้คนสารเลว!”

เย่เฉินมองซูมู่หลิวด้วยแววตาโกรธเกรี้ยว

ถ้าไม่ใช่เพราะเขาอยากรู้คำตอบ เขาคงจัดการซ้อมหมอนี่จนพิการไปแล้ว!

ทว่าซูมู่หลินยังคงหัวแข็ง “แกสิคนสารเลว! เย่เฉิน! ถ้าไม่ใช่เพราะแกทำเรื่องเลวๆ ใส่พี่สาวฉัน ฉันจะไปนอนกับเมียแกทำไม!”

เย่เฉินชะงักไปทันที “พี่สาวนายคือใคร? แล้วฉันเคยไปทำเรื่อง…สารเลวอะไรใส่หล่อน?”

เย่เฉินโดนปู่สั่งสอนมาให้เป็นคนจิตใจดี เขาเชื่อมั่นเหลือเกินว่าในตลอดหลายปีมานี้เขาก็ทำแต่เรื่องที่อยู่ในกรอบศีลธรรม

ไม่เคยทำร้ายใครยกเว้น…

ซูมู่หลินแค่นเสียง “เย่เฉิน แกเคยยทำอะไรไว้ แกไม่รู้เลยเหรอ? อย่าให้ฉันเป็นคนพูดเลย แกมันเป็นคนดี!แต่เรื่องต่ำๆ ที่แกเคยทำน่ะ ฉันรู้ดีเชียวล่ะ!”

ลมหายใจเย่เฉินถี่กระชั้น เขาไม่อยากจะย้อนคิดถึงเรื่องพวกนั้น!

ผ่านไปนานเย่เฉินจึงกล่าวถาม “พี่สาวนายชื่ออะไร?”

ซูมู่หลินตอบ “ซูมู่ชิง!”

เย่เฉินถามต่อ “หล่อนเคยไปสงครามที่ซีเรียใช่ไหม”

และแล้วคำตอบที่เขาได้รับก็คือ “ใช่!”

ทันใดนั้นเองเย่เฉินก็ก้มหน้าลง แล้วเขาก็เริ่มคิดออก

เรื่องนั้นซุซ่อนอยู่ในใจเขามาเป็นระยะเวลานาน เป็นความทรงจำที่เขาไม่อยากจะนึกถึงก็ปรากฏขึ้นในหัวเขาอีกครั้ง…

……

สีปีก่อน ณ สนามรบที่ซีเรีย

“บุกๆ…”

“ปังๆ”

ในระหว่างที่เข้าร่วมสงคราม เขากับเพื่อนๆ ในทีมกำลังพักผ่อนกันอยู่นั้น เสียงปืนก็ดังขึ้นรอบทิศทาง!

จู่ๆ ศัตรูก็บุกเข้ามาในค่ายของพวกเขา แล้วถล่มยิง!

เย่เฉินกับพวกยิงสวนพลางถอยไปด้วย

จนสุดท้ายอาวุธสงครามของฝ่ายศัตรูทรงพลังเกินไป อีกทั้งพวกเขามีการเตรียมตัวมาเป็นอย่างดี ทำให้เพื่อนร่วมทีมของเย่เฉินที่หนีมาพร้อมกันตายจนหมด

ส่วนเย่เฉินโดนคนสามคนล้อมเอาไว้ ทุกคนล้วนแต่คลุมหมวกไอ้โม่ง แล้วเล็ง AK มาที่เย่เฉิน!

เย่เฉินกำลังตกอยู่ในอันตราย!

และในเวลานี้เอง เย่เฉินก็หยิบป้ายหยกที่มีตัวอักษร ‘เย่’ ชิ้นหนึ่งออกมา วางอาวุธในมือลง ชูมือสองข้างขึ้นแล้วตะโกน

لاتطلقواالنار!لاتطلقواالنار!