ตอนที่ 297 ซูมู่หลิน : คุณปู่ครับช่วยผมด้วย!

ตอนที่ 297 ซูมู่หลิน : คุณปู่ครับช่วยผมด้วย! ฟิ้ว~!

ฟิ้ว~!

ซูมู่หลินยังคงผิวปากอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ทว่ายิ่งเขาผิวปากก็ยิ่งหมดหวัง

“เกิดอะไรขึ้น? คนของฉันล่ะ? ทำไมยังไม่เข้ามา?”

เย่เฉินถลาไปคุยกับซูมู่หลิน “คนของคุณคงไม่เข้ามาหรอก ไปเถอะ ตกลงกันแล้วว่าจะส่งคุณขึ้นสวรรค์ ฉันพูดแล้วจะต้องทำตามที่พูดให้ได้”

แล้วเย่เฉินและซีกวาก็ฝืนยัดซูมู่หลินเข้าไปด้านใน UFO

หลังจากนั้นซีกวาก็นั่งในบริเวณที่นั่งของคนขับ ส่วนซูมู่หลินนั้นนั่งตรงบริเวณด้านข้างคนขับ

แล้วซีกวาก็บินขึ้นบนอากาศอย่างรวดเร็ว

“ว้าว คุณน้าบินกับคุณอาหัวล้านไปแล้ว!” ซือซือแหวนหน้ามองยานทรงกลมที่ยิ่งบินขึ้นสูงมากเท่าไหร่ก็ยิ่งเล็กลงไปทุกที

ส่วนซูมู่ชิงนั้นเป็นห่วงความปลอดภัยของ ซูมู่หลิน “เย่เฉิน…”

เย่เฉนกล่าวกับซูมู่ชิงว่า “สบายใจเถอะครับ เขาไม่ตายหรอก”

ถ้าหากว่าเย่เฉินฆ่าเขา ก็คงจะไม่ใช่วิธียุ่งยากแบบนี้ แต่การลงโทษในครั้งนี้ก็ถือว่ามาหพอจะทำให้เย่เฉินหายโกรธ

ในอากาศ ซีกวาเป็นคนขับ UFO ส่วนซูมู่หลินนั้นตึงเครียดจนเหงื่อแตกพลั่ก

ทันใดนั้นเองซูมู่หลินก็หยิบเอากุญแจดอกหนึ่งออกมา กุญแจดอกนี้หน้าตาเหมือนกุญแจธรรมดาๆ แต่ที่จริงแล้วมีมีดด้ามเล็กๆ ซ่อนในกุญแจ

ดาบจิ๋วนี้ซ่อนอยู่ในตัวกุญแจ แถมยังมิดชิดอย่างยิ่งอีกด้วย เป็นสิ่งของสารพัดประโยชน์ที่จำเป็นต้องพกพาขณะออกจากบ้าน

ซูมู่หลินถือมีดด้ามนั้นเอาไว้เพื่อป้องกันตัว แล้วเขากล่าวกับซีกวาว่า “นายชื่อซีกวาใช่ไหมล่ะ? ฮ่าๆ อวิ๋นโจววุ่นวายหรือไม่ ขึ้นอยู่กับซีกวา เสียดายที่นี่คือเมืองหลวง! เมืองหลวงจะวุ่นวายไหม ขึ้นอยู่กับฉัน! นายจะเตะฉันลงจากฟ้าใช่ไหม? ซีกวาไม่ใช่ว่าฉันดูถูกนายนะ ไม่ว่าจะบนพื้นหรือบนฟ้า ถ้าสู้กันตัวต่อตัวฉันก็ยังต่อยกับนายชนะอยู่ดี!”

ซีกวายิ้มขณะมองซูมู่หลิน “คุณซู คุณไม่ต้องเครียดขนาดนี้ก็ได้ นายของผมไม่ได้ให้ผมเตะคุณลงไป”

ซีกวากดปุ่มบางอย่างติดต่อกัน เหมือนว่ากำลังติดตั้งระบบนำทางอัตโนมัติ

ซูมู่หลินไม่เคยได้สัมผัสของพวกนี้มาก่อนก็พอจะมองออก “นายเปิดระบบนำทางเหรอ? นำทางไปไหน?”

เมื่อติดตั้งระบบนำทางอัตโนมัติแล้ว ตัวนักบินไม่จำเป็นต้องบินด้วยตัวเอง UFO ก็จะบินไปถึงจุดหมายปลายทางด้วยตนเอง

อย่าว่าแต่ UFO ปลอมประเภทนี้เลย กระทั่งรถไฟฟ้า Tesla ภายใต้โปรเจ็กต์ของ Musk ก็มีระบบนำทางอัตโนมัติตั้งนานแล้ว

ซีกวากล่าว “อีกเดี๋ยวคุณก็รู้”

หลังจากซีกวาตั้งจุดหมายปลายทางแล้ว จู่ๆ ก็เปิดประตูตรงที่นั่งคนขับ

ฟิ้วๆ…

ถึงแม้ว่าจะบินไม่เร็วนัก แต่ก็ยังคงมีลมแรงพัดเข้ามาด้านในยาน

“นายจะทำอะไร!”

ซูมู่หลินตกใจ แล้วรีบร้อนคว้ามีดออกมา

ซีกวากล่าวพลางหัวเราะ “ไม่ต้องตื่นเต้นขนาดนี้ ผมไม่ได้จะเตะคุณลงไปเสียหน่อย เอาไว้เจอกันนะครับคุณซู ขอให้คุณเดินทางอย่างมีความสุขนะครับ อ้อ จริงด้วย คุณชายเย่บอกผมว่ายก UFO ลำนี้ให้คุณนะครับ”

พูดจบซีกวาก็ทิ้งตัวดิ่งลงมาจากเครื่องบิน!

พรึ่บ!

เมื่อซีกวากระโดดลง ร่มชูชีพก็กางออก

“น่าตายจริงๆ! นี่เย่เฉินจะส่งฉันไปไหนเนี่ย?”

ซูมู่หลินกระวนกระวาย เขาอยากจะขับ UFO ลำนี้บังคับให้มันหยุด แต่เขาก็ไม่รู้ว่าจะบังคับมันอย่างไร

แต่ยังไม่ทันได้ทำความเข้าใจ UFO ลำนี้ก็มาถึงเป้าหมายและลอยกลางอากาศ

ซูมู่หลินก้มหน้าลงแล้วพ่นคำด่าออกมาทันที “เย่เฉินไอ้สารเลวส่งฉันมาที่สถานีตำรวจเฉย!”

ทันทีที่ UFO โผล่ออกมาเหนือสถานีเหนือตำรวจก็ตกเป็นเป้าสายตาของยามรักษาการณ์ทันที

ไม่ถึงสองนาที ตำรวจในสถานีก็รีบเตรียมอาวุธพร้อมมือ พลางชี้ปืนมาที่ UFO และซูมู่หลิน