ตอนที่ 304 ใช้เงินร้อยล้านซื้อข่าวคาว!

ตอนที่ 304 ใช้เงินร้อยล้านซื้อข่าวคาว! เย่เฉินไม่ใช่เขยที่ไร้ประโยชน์คนเดิมคนนั้นของตระกูลหวังอีกแล้ว ตอนนี้เขาเป็นผู้บริหารของเฉินเย่กรุ๊ปแล้ว มีลูกน้องในมืหลายพันหลายหมื่น

ในฐานะที่เมืองเสินเฉิงเป็นเมืองใหญ่ลำดับหนึ่ง บรรดากิจการภายใต้บริษัทเขา ต่างก็มีสาขาแยกที่นี่อีกทั้งยังมีขนาดใหญ่โตอีกด้วย

เย่เฉินโทรหาผู้จัดการเขตประจำเมืองเสินเฉิง ให้พวกเขาใช้เส้นสายของพวกเขา พยายามเรียกคนในวงการธุรกิจของเมืองเสินเฉิงมาที่โรงแรม InterContinental ที่เย่เฉินพักอาศัย

เย่เฉินเองก็บอกให้หลิวเจิ้งคุนโทรศัพท์หาโรงแรม เช่าห้องประชุมของโรงแรม แล้วเขาก็จัดงานเลี้ยงที่นี่

เวลาสามทุ่ม คนจำนวนมากของวงการธุรกิจในเมืองเสินเฉิงยังอยู่ด้านนอกกินข้าว สังสรรค์ หรือไม่ก็กลับบ้านไปกันหมดแล้ว

แต่ว่าเมื่อรู้ข่าวว่าเฉินเย่กรุ๊ปจะจัดงานเลี้ยงและจะเชิญคนในวงการธุรกิจของเมืองเสินเฉิง พวกเขาถึงได้รีบมาที่โรงแรมจัดงาน

พวกเขาก็พอจะเคยได้ชื่อเสียงที่โด่งดังของเฉินเย่กรุ๊ปมาก่อน บวกกับทีเย่เฉินยังบอกด้วยคุณหม่าอาจจะมาด้วย พวกคนในวงการธุรกิจจึงยิ่งตื่นเต้นมากกว่าเดิม

ใครจะไม่อยากดื่มเหล้าสังสรรค์กับคุณหม่าบ้าง?

และแล้วในห้องประชุมที่จัดงานเลี้ยงก็เต็มไปด้วยคนในวงการธุรกิจของเมืองเสินเฉิงอย่างรวดเร็ว

คนพวกนี้สวมชุดเป็นทางการ ผู้ชายสวมเสื้อเชิ้ต ชุดสูทและรองเท้าหนัง ส่วนผู้หญิงก็สวมกระโปรงยาวหรือสั้นที่สวยงามอย่างยิ่ง

พวกเขาประคองแก้วเหล้าเดินไปมาทักทาย พูดคุยกันและเพิ่ม WECHAT กัน

เย่เฉินและหลิวเจิ้งคุนยืนมองคนเหล่านี้ที่ด้านข้างเวที

ในมือหลิวเจิ้งคุนถือรายชื่อแขกที่มาร่วมงานเลี้ยงก่อนจะกล่าวกับเย่เฉิน

“คุณชายเย่คนพวกนี้ที่มา ไม่มีใครเป็นผู้บริหารเลยครับ มีแต่รองประธาน หรือไม่ก็ลูกกระจ๊อก ดูแล้วพวกตัวใหญ่ๆ ไม่มีใครไว้หน้าคุณชายเลย”

เย่เฉินกล่าวพลางระบายยิ้ม “ถ้าหากว่าแค่โทรตามประธานบริษัทมาได้ พวกเขาจะเรียกว่าตัวเอ้เหรอ? เดิมทีฉันก็ไม่ได้อยากเรียกคนพวกนี้มาหรอกนะ อยากจะเรียกพวกเขาที่ไม่ค่อยมีเงินกันมานี่แหละ”

ผู้จัดการเขตเมืองเสินเฉิงของบริษัทเดลิเวอรี่ถวนถวนในตอนนี้ ในฐานะที่เป็นเจ้าถิ่น เขาจึงเดินไปหยิบไมโครโฟนบนเวทีขึ้นมาแล้วกล่าว

“ยินดีต้อนรับทุกท่านเข้าสู่งานเลี้ยงที่คุณเย่ของเราจัดขึ้นนะครับ ตอนนี้เชิญคุณเย่ เย่เฉิน ประธานเย่เฉินกรุ๊ปขึ้นมากล่าวอะไรทุกท่านสักเล็กน้อยบนเวที!”

เสียงปรบมือในงานดังกึกก้อง เย่เฉินเดินขึ้นบนเวทีพลางรับไมโครโฟนมา

เขาไม่ค่อยเข้าร่วมงานแบบนี้ วันนี้เขาทำได้ทุกอย่างเพื่อฉินหงเหยียน

เย่เฉินกล่าวกับแขกในงาน “ขอบคุณทุกคนท่านที่อุตส่าห์สละเวลามาร่วมงานเลี้ยงของผมถึงแม้จะยุ่งกันมาก ผมต้องขอขอบคุณทุกท่านมา ณ ที่นี้ด้วย ผมมาที่เมืองเสินเฉิงเป็นครั้งแรก ที่นี่เป็นเมืองที่งดงาม ผมอยากจะทำความรู้จักกับคนที่นี่ ถึงได้จัดงานเลี้ยงครั้งนี้ขึ้น ทว่าเป้าหมายในการจัดงานเลี้ยงครั้งนี้ นอกจากอยากจะรู้จักทุกคนแล้ว ผมยังมีเป้าหมายอื่น”

คนหลายร้อยด้านล่างเวทีต่างก็กำลังฟังเย่เฉินอย่างตั้งใจ

ทุกคนล้วนแต่เป็นคนที่ทำธุรกิจมานาน ล้วนแต่เข้าใจดีว่าที่เย่เฉินบอกว่าอยากหาเพื่อนก่อนนี้เป็นเพียงแค่คำพูดตามมารยาทเท่านั้นเอง

ก็อีกฝ่ายเป็นถือประธานบริษัทเฉินเย่กรุ๊ป บริษัทของเขามีมูลค่าเป็นหลักแสนล้าน จะให้อยากจะเป็นเพื่อนกับพวกเขาที่เป็นเพียงแค่มดแค่ปลวกแบบนี้ได้ยังไง?

สาเหตุที่อีกฝ่ายกำลังจะกล่าวหลังจากนี้ต่างหาก ถึงจะเป็นสาเหตุหลักของการจัดงานเลี้ยงในครั้งนี้!

เย่เฉินถาม “ทุกคนพอจะรู้จักนักธุรกิจที่ชื่อว่านเจิ้งหาวไหมครับ?”

คนด้านล่างเวทีต่างประสานเสียง

“รู้จักสิ ทำธุรกิจอสังหาไง!”

“วิลล่าอ้ายฉินไห่ซานจวงก็ของเขา!”

เย่เฉินพยักหน้ารับแล้วกล่าวต่อ “ผมยินดีจะจ่ายเงินร้อยล้านเพื่อซื้อข่าวคาวๆ ของหมอนี่ ขอแค่คุณทุกคนมีข่าวของเขามาให้ผม และมีหลักฐานพยานแน่ชัด ผมยินดีจ่ายเงินร้อยล้านให้คุณ!”

เมื่อได้ยินแบบนี้งานเลี้ยงก็เต็มไปด้วยเสียฮือฮาทันที