ตอนที่ 450 ยาประหลาด!

ตอนที่ 450 ยาประหลาด!

สวี่ฉู่หมิงลนลานอย่างมาก หวาดกลัวว่าเย่เฉินจะเข้าใจผิดไปว่าเขาเป็นคนลงมือเลยรีบร้อนอธิบาย

“เย่เฉิน ถึงแม้ว่าฉันจะเคยมีเรื่องผิดใจกับนาย แต่ความขัดแย้งระหว่างนายกับฉันเกิดขึ้นเพราะฉินหงเหยียน ความจริงแล้วถ้ามองจากมุมมองของผู้ชาย ฉันเองก็ชื่นชมนายมากหรือนับถือนายด้วยซ้ำ! คำพูดนั้นของคุณบนเรือหรูหราของบิลเกตส์ประทับใจฉัน ฉันอิจฉาริษยาคุณมากจริงๆ แต่ไม่เคยอยากทำร้ายคุณ! ก่อนหน้านี้ตอนที่นายคบหากับฉินหงเหยียนก็พอจะเป็นไปได้ว่าฉันอาจจะทำแบบนั้น แต่ตอนนี้นายเลิกกับหล่อนแล้ว ฉันจะลงมือทำร้ายนายไปทำไม?”

ที่สวี่ฉู่หมิงตั้งใจถ่อมาถึงโรงพยาบาลเพื่ออธิบายกับเย่เฉิน หนึ่งก็เพราะกลัวโดนเย่เฉินล้างแค้น สองก็คือกลัวว่าซูเจิ้นหางจะลงมือทำร้ายเขา

เย่เฉินเองก็คิดว่าเมืองเสินเฉิงเป็นพื้นที่ของสวี่ฉู่หมิง ส่วนเงินและสุราในการจัดงานก็เป็นของเขา เขาเองก็เป็นคนฉลาด ถ้าหากว่าอยากทำร้ายตนเองแล้วก็คงจะไม่ใจกล้าขนาดนี้

เย่เฉินจึงเลือกจะเชื่อสวี่ฉู่หมิง!

“สวี่ฉู่หมิงผมเลือกจะเชื่อคุณเป็นการชั่วคราว” เย่เฉินกล่าวกับสวี่ฉู่หมิง

จากนั้นก็ถามต่อ “ผมขอถามหน่อยเรื่องนี้ใช่ฝีมือคนตระกูลหลิ่วหรือเปล่า?”

สวี่ฉู่หมิงตัวแข็งค้างเมื่อได้ยินคำถามจากปากเย่เฉิน

“ตระกูลหลิ่วเหรอ?”

“ใช่ หลิ่วอวี่เจ๋อ หลิ่วเฟิง หลิ่วหย่วนหาง พวกเขาทุกคนมีเหตุผลจะทำร้ายผมทั้งนั้น”

สวี่ฉู่หมิงกับหลิ่วหย่วนหางนับถือกันเป็นพี่น้อง ดังนั้นเย่เฉินถึงได้อยากถามความเห็นของสวี่ฉู่หมิง

สวี่ฉู่หมิงครุ่นคิดแล้วกล่าว “ไม่หรอก ตั้งแต่ทรัพย์สินนายโดนอายัด ไม่ได้บริหารดูแลไป๋ลี่เอ็กซ์เพรสแล้ว ตระกูลหลิ่วก็ก้มหน้าก้มตาตั้งใจทำชุนเฟิงเอ็กซ์เพรสของพวกเขา จากที่รู้มาสองเดือนที่ผ่านมานี้ พวกเขาทั้งตระกูลต่างก็ก้มหน้าก้มตาทำธุรกิจ 24 ชั่วโมง เพื่อจะชดเชยสิ่งที่เสียหายไปในอดีตที่ผ่านมา ตอนนี้พวกเขาไม่น่ามีกะจิตกะใจจะไปทำอย่างอื่น อีกทั้งพวกเขาก็รู้แล้วว่าถ้าไปล่วงเกินนายเข้าจะเกิดผลเสียยังไง ก็คงจะไม่ทำความผิดแบบเดิมแบบที่เคยทำมาหรอก”

เย่เฉินเองก็กำลังครุ่นคิดถึงปัญหาเรื่องนี้เหมือนกัน ถ้าหากว่าไม่ใช่ตระกูลหลิ่ว ไม่ใช่สวี่ฉู่หมิงและจะเป็นใครไปได้?

สวี่ฉู่หมิงกล่าว “เย่เฉิน นายกลับไปรักษาโรคที่ปักกิ่งดีไหม? ฉันเองมีเครื่องบินส่วนตัวนั่งเครื่องบินส่วนตัวฉันไปก็ได้”

ซีกวารีบร้อนกล่าว “คุณจะมีน้ำใจจนเสนอเครื่องบินส่วนตัวให้คนอื่นขนาดนี้เลยเหรอ? คงจะไม่ได้ใส่ระเบิดอะไรไว้บนเครื่องบินใช่ไหม อยากจะให้เราเครื่องบินตกตายใช่ไหม?”

สวี่ฉู่หมิงกล่าวอย่างเหนื่อยหน่าย “พูดอะไรน่ะ? ฉันก็จะนั่งเครื่องบินกลับเมืองหลวงไปกับพวกนาย! ถ้าเย่เฉินเกิดเรื่องที่นี่ฉันเองก็สงสัยว่าคุณซูจะคิดว่าเป็นฝีมือฉัน ฉันจะต้องไปอธิบายกับเขาด้วยตัวเอง”

เย่เฉินยื่นมืออกมา เพื่อส่งสัญญาณบอกซีกวา “ไปกันเถอะ”

เย่เฉินรู้ว่าสวี่ฉู่หมิงไม่มีความกล้าจะลงมือทำร้ายตนเอง

หลังจากที่สวี่ฉู่หมิงขึ้นเครื่องบินส่วนตัวไปแล้ว เดิมสวี่ฉู่หมิงเองก็อยากให้เย่เฉินนั่งกับพวกเขาแต่โดนซีกวาไล่ไปที่อื่น

ซีกวาและหวังเอ้อร์เชอโอดครวญไม่หยุด “ดวงตาคุณชายจะต้องหายแน่ ไม่อย่างนั้นถ้าท่านหลิวออกมาแล้วรู้เข้าว่าเราไม่ได้ปกป้องคุณชายให้ดี ตาผมคงได้ย้ายที่เหมือนกัน เฮ้อ!”

หวังเอ้อร์เชอหันมองเย่เฉินที่นั่งเงียบๆ บนเก้าอี้แล้วกล่าวเสียงแผ่ว“พี่กวา ผมว่าหลังจากที่คุณชายเย่ตาบอดแล้ว เหมือนจะอารมณ์สงบนิ่งขึ้นนะครับ”

หวังเอ้อร์เชอกล่าว “ผมว่าที่คุณชายเย่นิ่งขนาดนี้น่าจะเชื่อมั่นว่าจะกลับมามองเห็น ตระกูลเย่เป็นตระกูลลึกลับไม่ใช่หรือไง ไม่มีทางจะรักษาโรคง่ายๆ แบบนี้ไม่หายหรอก”

ซีกวาถอนหายใจ “หวังว่าจะเป็นแบบนั้น”

และในเวลานี้เองเย่เฉินก็เรียกซีกวา “ซีกวา”

“ครับ คุณชายอยู่นี่ครับ”

ซีกวาเดินมาถาม “คุณชายเย่ มีอะไรครับ?”

เย่เฉินหยิบกล่องออกมาจากกระเป๋าเสื้อแล้วส่งให้ซีกวาพลางกล่าว “ในนี้มียาสีชมพู นายหยิบออกมาให้ฉันที”

“ครับ”

ซีกวาหยิบยาเม็ดสีชมพูในกล่องส่งให้เย่เฉิน