ตอนที่ 489
ตอนที่ 492 หวังเจียเหยามาที่ปราสาทเย่เอ้าย!
October 22, 2026
ตอนที่ 492 หวังเจียเหยามาที่ปราสาทเย่เอ้าย!
หวังเจียเหยาเอาแต่ฝันหวานมาตลอดสิบชั่วโมงที่เดินทางว่าหลังจากที่มาถึง
คนที่หลงใหลในแก้วแหวนเงินทองเกียรติยศอย่างหล่อนชอบฝันหวานถึงภาพเหตุการณ์แบบนี้เป็นที่สุด
หล่อนรู้สึกว่าวงหน้างดงามของตนเองจะต้องทำให้ตนเองติดฮอทเสิร์ชได้แน่นอน
เพื่อให้คนในโซเชียลได้รู้ว่าคนที่สวยที่สุดของประเทศไม่ใช่ซูมู่ชิง แต่เป็นหล่อนหวังเจียเหยา!
เย่เฉินตะคอกกลับ “หวังเจียเหยาคุณเป็นบ้าไปแล้วเหรอ? ตอนเราแต่งานกันคุณสวมเขาให้ผมตั้งสามรอบ ทรยศผมถึงสามครั้งสามคราว! คุณยังมีหน้าจะมาเจอปู่ผมอีกเหรอ? คุณคู่ควรหรือไง!”
เย่เฉินคิดไม่ถึงเลยว่าหวังเจียเหยาจะเสียสติไปจนถึงขั้นนี้ ด้วยเรื่องเหลวไหลที่หวังเจียเหยาเคยทำไม่ว่าจะเป็นตระกูลไหนก็ตามแต่ การกระทำนี้ถือเป็นโทษความผิดที่ร้ายแรงอย่างที่สุด!
แต่คิดไม่ถึงว่าหวังเจียเหยาจะยังมีความกล้าไปพบหน้าคนในครอบครัวเย่เฉิน ไม่กลัวตระกูลเย่จะซ้อมหล่อนหรือไง?
หวังเจียเหยากล่าว “ในเมื่อฉันมาพบคนในคอรบครัวนายก็ต้องเตรียมตัวเอาไว้แล้ว นายไม่ต้องสนใจหรอก มารับฉันก็พอ นายมารับฉันช้าไปแค่ไหนก็แปลว่าลูกชายของนายต้องทนหนาวอยู่ที่นี่เพิ่มอีกหนึ่งนาที แค่นี้นะ!”
พูดจบหวังเจียเหยาก็กดตัดสาย
“แม่ง! ผู้หญิงสารเลวคนนี้!”
เย่เฉินโกรธจนหัวฟัดหัวเหวี่ยง
ความตั้งใจเดิมที่จะเดินชมสวนโดนสายจากหวังเจียเหยาทำลายจนหมดสิ้น
ซูมู่ชิงถามอย่างห่วงใย “ที่รักคะ หวังเจียเหยา พูดอะไรเหรอ?”
เย่เฉินกล่าวอย่างไม่พอใจ “ก็ผู้หญิงคนนั้นอยากจะนั่งรถม้าที่เรานั่งกันเมื่อคืน ผมล่ะไม่รู้จะพูดอะไรจริงๆ หล่อนลำบากถ่อมาที่นี่เพียงเพื่อนั่งรถม้าของที่บ้านเราเท่านั้นเองเหรอเนี่ย?”
ซูมู่ชิงเองก็รู้ว่าหวังเจียเหยาเป็นคนที่หลงใหลแก้วแหวนเงินทอง หญิงสาวจึงกล่าว “หวังเจียเหยาเป็นผู้หญิงที่รักหน้าตาตัวเองจริงๆ อีกทั้งยังเป็นคนใจร้อน ทำอะไรไม่คิดถึงผลที่จะตามมาเลย หล่อนจะต้องเห็นรูปถ่ายชองเราเมื่อวานถึงได้อิจฉาแล้วเสียใจทีหลังที่หย่ากับคุณ อย่างไรเสียถ้าพวกคุณไม่ได้หย่ากัน คนที่นั่งรถม้าเมื่อวานก็จะเป็นหล่อน”
เย่เฉินหัวเราะเสียงเย็น “ผมต้องขอบคุณที่หล่อนนอกใจผมจริงๆ ไม่อย่างนั้นเราสองคนก็คงไม่ได้อยู่ด้วยกัน”
และในตอนนี้เองเย่เทียนและคงยูมิก็เดินควงแขนกันเข้ามา
“น้องสามมีเรื่องอะไร? ได้ยินเสียงนายโวยวายมาแต่ไกลเลยนะ” เย่เทียนหัวเราะขณะเดินมาใกล้ๆ
“พี่ใหญ่ พี่สะใภ้”
เย่เฉินและซูมู่ชิงกล่าวทักทายคนทั้งสอง
เย่เฉินกล่าว “หวังเจียเหยาเมียเก่าผมน่ะครับ หล่อนหอบลูกมาที่ประเทศอังกฤษ แถมยังบอกว่าต้องการจะมาที่บ้านเรา แล้วก็อยากให้ผมเอาราชรถทองคำของบ้านเราไปรับหล่อน”
เย่เทียนพูดไม่ออก “อะไรนะ? ผู้หญิงแพศยาคนนั้นทรยศนาย ลบหลู่เกียรติของบ้านเราแต่ยังกล้ามาที่บ้านเราอีกเหรอ? คิดไม่ถึงว่าจะมีหน้าพูดว่าอยากนั่งรถม้าทองคำของเราด้วยเหรอ? น่าขำจริงๆ รถม้าทองคำคันนั้น นอกจากเราคนตระกูลเย่แล้วคนที่มีคุณสมบัติจะนั่งได้ในโลกใบนี้มีไม่ถึงสิบคนด้วยซ้ำ! หล่อนเป็นผู้หญิงจากตระกูลชั้นต่ำจะมีสิทธิ์ขึ้นไปนั่งได้ยังไง!”
คงยูมิไม่ชอบหวังเจียเหยาเช่นกัน “จริงด้วย เย่เฉิน เธอไม่ต้องไปสนใจหล่อนหรอกนะ”
เย่เฉินกล่าว “ครับ ผมไม่มีทางให้หล่อนเหยียบเข้าประตูบ้านเราแน่ๆ แต่ว่าในเมื่อหล่อนเอาลูกมาแล้ว ผมเลยตั้งใจว่าจะให้ชิงหลงไปรับตัวลูกผมมาให้คุณปู่”
ตอนเย่เทียนได้ยินชื่อชิงหลงก็เกิดท่าทีผิดปกติเพียงเล็กน้อยก่อนจะหายไปอย่างรวดเร็ว
เย่เทียนเป็นลูกชายคนโต ส่วนชิงหลงเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาคนที่ตระกูลเย่บ่มเพาะ
ตามหลักแล้วชิงหลงควรเป็นมือขวาให้เย่เทียน แต่เย่ฉงไห่กลับยกชิงหลงให้เย่เฉิน
เย่เทียนกล่าว “น้องสาม ไม่ต้องลำบากชิงหลงหรอก พี่ให้พ่อบ้านฟางแวะไปรับแล้วให้นังแพศยาคนนั้นตามมาด้วย ที่นู่นพี่ไม่อยากก่อเรื่อง เลยไม่ได้ช่วยนายระบายความแค้น ในเมื่อหล่อนเป็นฝ่ายเสนอตัวมาหาเราที่นี่ พี่จะทวงความยุติธรรม จะสั่งสอนหล่อนให้นายเอง!”
เมื่อได้ยินเช่นนี้แล้วเย่เฉินก็เห็นใจหล่อน
พูดตามความจริงถึงแม้ว่าเย่เฉินจะเกลียดชังหวังเจียเหยา แต่อย่างไรก็เคยรักกัน เขาล้างแค้นหมดแล้วจึงอยากให้เลิกแล้วต่อกันไป
เขาไม่คิดดอยากจะตบหวังเจียเหยาหรือคิดว่าจะสั่งสอนหล่อนยังไง
ในเมื่อเป็นอดีตที่ผ่านมาแล้ว เย่เฉินไม่อยากจะเสียเวลาไปสนใจแม่นี่อีก