ตอนที่ 522 ในที่สุดก็ได้พบฉินหงเหยียน!

ตอนที่ 522 ในที่สุดก็ได้พบฉินหงเหยียน!

ฉินเสี่ยวตั่วพูดพลางเดินดุ่มๆ ขึ้นไปบนยอดเขา

เย่เฉินคว้าแขนเรียวเล็กของหญิงสาวหมับแล้วหันไปตำหนิซีกวา “ต่อไปนายอย่าพูดอะไรออกมาสักคำเชียวนะ!”

จากนั้นฉินเสี่ยวตั่วก็อิบาย “เสี่ยวตั่วคุณอย่าเข้าใจผิดนะ ผมตั้งใจจะปามือถือคุณใส่พี่รองจริงๆ”

ฉินเสี่ยวตั่วสีหน้าบูดเบี้ยวและโวยวาย “นาย…นายมันบ้า ฉันจะบอกพี่ฉันว่าอย่าแต่งงานกับนาย ไม่อยางนั้นเกิดไปเห็นตัวเองในหนังโป๊วันไหนขึ้นมาแย่แน่!”

“ไม่ใช่”

เย่เฉินคิดในใจว่าหญิงสาวพูดอะไรเหลวไหล เขาออกแรงผลักหญิงสาว

“ที่ผมโยนมือถือคุณให้พี่รองเพราะในมือถือคุณมีเครื่องติดตามตัว! แล้วมือถืออยู่ที่เขา ผมก็จะรู้ตำแหน่งของพี่รองได้ตลอดเวลา”

“เครื่องติดตามเหรอ?”

เครื่องหมายคำถามแปะใบหน้าน้อยๆ ของหญิงสาว

เย่เฉินกล่าว “คุณจำที่คุณโดนเรียกขึ้นไปร้องเพลงบนเวทีของคอนเสิร์ตเของดาราเกาหลีได้ไหมล่ะ? ร้องเพลงเสร็จแล้วมีล่ามผู้หญิงขอมือถือคุณเพื่อขอแลกวีแชทกับคุณได้ไหม?”

ฉินเสี่ยวตั่วเข้าใจทุกอย่างทันที “อ้อ มิน่านายถึงมาหาตัวฉันได้ทันเวลา ที่แท้นายก็แอบติดเครื่องติดตามไว้ที่มือถือนี่เอง! คิกคิก ฉันว่าแล้วว่านายไม่ใช่คนโรคจิตแบบนั้นหรอก”

ฉินเสี่ยวตั่วพูดพลางคล้องแขนเขา

เย่เฉินไม่รู้จะพูดอะไร เขารีบผลักอีกฝ่ายออกห่าง ฉินหงเหยียนอยู่บนยอดเขา ไม่แน่ว่าที่นี่อาจจะมีกล้องติดตั้งเอาไว้ ถ้าหญิงสาวเห็นเข้าคงจบเห่

เย่เฉินกล่าว “เสี่ยวตั่วต่อไปเลิกถ่ายรูปโป๊ๆ ได้แล้ว คุณเป็นผู้หญิงนะถ้ามีคนรู้เข้าล่ะก็เขาขโมยมือถือคุณไปก็ง่ายเลย”

ฉินเสี่ยวตั่วทำปากยื่น “ก็ฉันอยากถ่ายนี่นา เอาแบบนี้แล้วกันต่อไปฉันถ่ายแล้วส่งให้นาย นายก็เซฟให้ฉัน เป็นไงล่ะ!”

เย่เฉินเกาศีรษะแล้วเปลี่ยนเรื่อง “ทำไมรหัสคุณคือ 696969 ล่ะ?”

“แค่กๆ… คุณชายเย่ คำถามแบบนี้คุณก็ถามด้วยเหรอ คุณหนูเสี่ยวตั่วจะตอบยังไงล่ะครับ” ซีกวาหัวเราะเจ้าเล่ห์

ฉินเสี่ยวตั่วตอบด้วยใบหน้าใสซื่อ “มีอะไรต้องอายด้วยล่ะคะ ฉันจำได้ว่ารหัสมือถือเย่เฉินคือ 969696 ฉันก็เลยสลับเลขกันไง”

เย่เฉิน ซีกวา ชิงหลงทำตัวไม่ถูกทันที มีเพียงผู้หญิงใสซื่ออย่างฉินเสี่ยวตั่วที่ไม่เข้าใจว่าทำไมพวกเขาเป็นแบบนี้

แล้วพวกเย่เฉินก็ไปถึงยอดเขาอย่างรวดเร็ว ที่นี่มีวิลล่าอยู่จริงๆ ด้วย!

ไม่รู้ว่าเย่เซวียนย้ายวิลล่านี้มายังไง ต้นหญ้าเขียวชอุ่ม ดอกไม้ต้นไม้อุดมสมบูรณ์ ส่วนสไตล์การตกแต่งของวิลล่าเป็นแบบยุโรป เน้นการตกแต่งด้วยไม้ ดูอบุอุ่นอย่างมาก

“สวยจังเลย…นี่เป็นแบบที่ฉินหงเหยียนชอบเลย”

เย่เฉินได้ยินเสียงนกร้อง และกระต่ายหน้าตาน่ารัก วิ่งไปมาบนสนามหญ้าแล้วกระโดดข้ามเท้าเย่เฉินไป

จู่ๆ เขาก็คิดถึงวิลล่าที่เขากับหล่อนซื้อตอนอยู่ที่เทียนไห่

ฉินหงเหยียนใช้เงินซื้อมา ตอนนั้นเย่เฉินน่าจะอยู่ในสภาพที่ได้หญิงสาวคอยเลี้ยงดูเขา

ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนดีกับเย่เฉินเหมือนฉินหงเหยียน…

“คุณพ่อ!”

ฉินเสี่ยวตั่วเดินอยู่หน้าสุด แล้วตะโกนเรียกชายวัยกลางคนที่กำลังวิดน้ำอยู่นอกวิลล่า

ชายวัยกลางคนคนนี้ก็คือฉินอ้าวหมิงที่หายสาบสูญไปนาน!

ฉินอ้าวหมิงสวมเสื้อผ้าเรียบโก้ ดูมีการศึกษาอย่างมาก

เย่เฉินก้าวเท้าเข้าไปอีกฝ่าย แล้วเรียกเขาอย่างเคารพนับถือ “คุณอาฉินครับ สวัสดีครับ ผมคือเย่เฉิน”