ตอนที่ 522
ตอนที่ 525 ฉินเสี่ยวตั่ว : ฉันรักนาย!
October 22, 2026
ตอนที่ 525 ฉินเสี่ยวตั่ว : ฉันรักนาย!
แน่นอนว่าฉินเสี่ยวตั่วไม่บริสุทธิ์ผุดผ่องอีกต่อไปแล้ว หล่อนได้มอบครั้งแรกของตนเองให้เย่เฉินไปแล้ว
แต่ว่าเรื่องนี้หล่อนเคยรับปากเขาว่าจะไม่บอกพี่สาว เพื่อไม่ให้เรื่องนี้ส่งผลกระทบกับความสัมพันธ์ระหว่างเขากับพี่สาวของหล่อน
ฉินเสี่ยวตั่วกล่าว “หนูไม่เป็นไรค่ะ โชคดีที่ได้เย่เฉิน แล้วก็พี่ซีกวา กับพี่ชิงหลงมาช่วยหนูได้ทันเวลา ไม่อย่างนั้นหนูคงโดนอันธพาลพวกนี้ล่วงเกินไปแล้วค่ะ ขอบใจนะเย่เฉิน ตอนที่เมืองเสินเฉิงนายเท่มากเลย…”
ฉินเสี่ยวตั่วพูดพลางเป็นฝ่ายเอื้อมมือมาจับมือเย่เฉินเพื่อขอบคุณ
เย่เฉินเก้อเขินอย่างมาก แม่หนูคนนี้เหมือนจะพูดจาสองแง่สองง่าม!
ฉินหงเหยียนรักน้องสาวคนนี้อย่างมาก หลังจากที่พ่อแม่จากไปแล้ว หล่อนก็ดูแลน้องสาวเหมือนเป็นลูกสาวของตนอง ถึงขนาดที่ว่ายอมเป็นเด็กของสวี่ฉู่หมิเพื่อน้องสาวของตนเอง!
ดังนั้นพอได้ยินว่าฉินเสี่ยวตั่วโดนทำร้าย แววตาสังหารก็ลุกโชนขึ้นในดวงตาฉินหงเหยียนแล้วมาดของผู้บริหารหญิงที่อวิ๋นโจวแบบในอดีตก็กลับมา
“คิดไม่ถึงว่าจะมีคนอยากทำร้ายเธอ ใครกันแน่ ได้แจ้งตำรวจจับพวกเขาหรือยัง! ฉันจะต้องจับพวกเขาขังคุกตลอดชีวิตให้ได้”
ฉินเสี่ยวตั่วกล่าว “พี่คะ พวกเขาตายหมดแล้วล่ะค่ะ”
ฉินหงเหยียนกล่าว “ตาย…ตายแล้วเหรอ?”
ฉินหงเหยียนเองก็ถือว่าเป็นผู้หญิงธรรมดาๆ ต่อให้เป็นคนโหดบ้าง แต่ก็ไม่เคยอยากจะฆ่าใคร
ฉินเสี่ยวตั่วกล่าว “ก็อันธพาลที่กำลังจะรังแกหนูก็โดนพี่ซีกวาขับรถชนตาย ส่วนคนอื่นๆ ที่เหลือเหมือนจะฆ่าตัวตาย”
ฉินอ้าวหมิงขมวดคิ้วมุ่นแล้วถาม “รู้ไหมว่าใครทำ?”
เย่เฉินชะงักไป เขาไม่ได้พูดชื่อของพี่ชายออกมา
หนึ่งคือเย่เฉินไม่แน่ใจว่าเป็นฝีมือเย่เทียน
สองคือถ้าเป็นคนของเย่เทียนจริงๆ แต่ก็บอกฉินอ้าวหมิงรู้ไม่ได้ เพราะฉินอ้าวหมิงสู้เย่เทียนไม่ได้
เย่เฉินกล่าว “ยังหาอยู่ครับ คุณอาสบายใจเถอะ เสี่ยวตั่วโดนจับครั้งนี้เป็นเพราะอยากรู้เรื่องของพวกคุณจากปากหล่อน ต่อไปผมรับประกันว่าเรื่องนี้จะไม่เกิดขึ้นอีก”
ฉินอ้าวหมิงพยักหน้ารับ “คุณเย่เฉิน…”
เย่เฉินได้ยินเสียงคำสรรพนามที่เกรงใจแบบนนี้ก็เขินอายอย่างมาก บางทีเพราะฉินอ้าวหมิงเองอยู่ในระดับต่ำกว่าเย่เฉินเล็กน้อย
ถ้าหากว่าเย่เฉินไม่ได้ทายผิดล่ะก็ ฉินอ้าวหมิงน่าจะเป็นเหมือนพนักงานลูกจ้างของที่บ้าน ส่วนเย่เฉินเองน่าจะถือว่าเป็นบอสของเขา
แต่ฉินอ้าวหมิงเป็นพ่อของฉินหงเหยียนด้วย เขาไม่อยากให้พ่อตาของตัวเองเรียกตนเองแบบนี้
เย่เฉินกล่าว “คุณอาฉิน คุณอาเรียกชื่อผมเถอะครับ หรือจะเรียกเสี่ยวเย่ เสี่ยวเฉินก็ได้ หรือจะเรียกคริสชื่อภาษาอังกฤษของผมก็ได้”
ฉินอ้าวหมิงยิ้ม “เย่เฉิน ผมอยากจะถามคุณว่าคุณตั้งใจจะทำอะไรต่อ? คิดว่าจะอยู่บนเกาะนี้อีกนานเท่าไหร่?”
ฉินเสี่ยวตั่วโพล่งออกมา “เดือนหนึ่ง ฉันอยากให้นายสอนฉันว่ายน้ำ!”
ซีกวาเองก็อยากเห็นฉินเสี่ยวตั่วสวมชุดว่ายหน้า ก็มีท่าทีตื่นเต้น “ดีครับๆ คุณชายเย่ของเราว่ายน้ำเก่งมากเลยล่ะ!”
ฉินอ้าวหมิงกลับกล่าวว่า “เย่เฉิน คุณไม่เหมือนกับลูกคนรวยคนอื่นๆ ตระกูลของคุณมีทรัพยากรและอิทธิพลมหาศาลที่คนนอกไม่มี คุณอายุก็มากแล้ว ผมคิดว่าคุณควรจะให้ความสำคัญกับภารกิจที่บ้านเป็นหลัก พยายามผ่านบททดสอบทั้งหมดของตระกูลให้เร็วที่สุดเพื่อจะได้รู้ศักยภาพและความสามารถทั้งหมดของตระกูล ไม่ใช่ทุ่มเทความสนใจทั้งหมดและเวลาไว้ที่เรื่องผู้หญิง ไม่รู้ว่าคุณเห็นด้วยกับความคิดของผมหรือเปล่า?”
เย่เฉินตอบกลับด้วยท่าทีตั้งใจ “คุณอาฉิน ผมไม่ได้จะอยู่ที่เกาะเซเบิลนานหรอกครับ ขอแค่พี่รองไปถึงจุดหมายปลายทางแล้ว ผมก็จะรีบไปจับเขาทันที ส่วนเรื่องหงเหยียนผมหวังว่าตคุณจะไปเมืองหลวง ไปหาซูมู่ชิง สานสัมพันธ์กัน คุณคิดว่ายังไง?”