ตอนที่ 531
ตอนที่ 534 ไม่มีใครคู่ควรกับคุณผู้หญิง!
October 22, 2026
ตอนที่ 534 ไม่มีใครคู่ควรกับคุณผู้หญิง!
ลีมินจีกล่าวพลางยิ้มเจื่อน “คุณเย่เฉิน คุณเข้าใจผิดแล้วล่ะ น้องชายคนนี้คงจะฟังผิดไป ผมไม่เคยพูดเลยครับว่าจะแย่งผู้หญิงของคุณ! เรื่องที่จะข่มขืนคุณหวังเจินอวี่คุณอันจากประเทศคุณเป็นคนวางแผนทั้งนั้น ผมไม่รู้อะไรเลยนะครับ!”
เย่เฉินกล่าวพลางหัวเราะ “นายไม่รู้จริงเหรอ? งั้นฉันถามนายหน่อย ตอนนี้หวังเจินอวี่อยู่ที่ไหน!”
ลีมินจีเหงื่อแตกพลั่ก หวังหยวนหยวนในตอนนี้อยู่ในห้องนอนเขาแถมยังไม่ได้สวมเสื้อผ้าด้วย!
ขอแค่เย่เฉินผลักประตูเข้าไป ลีมินจีพูดมากแค่ไหน อธิบายเยอะเท่าไหร่ก็ไร้ประโยชน์
“พี่เย่เฉิน… พี่เย่เฉิน พี่ใช่ไหมคะ? ช่วยด้วยค่ะ ฉันอยู่ที่นี่!”
หวังหยวนหยวนที่อยู่ในห้องนอนโวยวายออกมา
หลังจากที่ซีกวาได้ยินแล้วก็รีบร้อนกล่าว “ผมไปช่วยคุณหนูออกมาก่อนนะครับ”
แต่ใครจะคิดว่าหวังหยวนหยวนกลับรีบตะโกนออกมาเสียงดัง “ไม่เอา! นอกจากพี่เย่เฉินแล้วคนอื่นห้ามเข้ามานะ!”
ซีกวาชะงักไป ทำอะไรไม่ถูก
เย่เฉินจึงกล่าวว่า “เดี๋ยวค่อยไปช่วยหล่อน น่าจะไม่เป็นอะไรแล้วล่ะ”
ซีกวาพยักหน้ารับ
เย่เฉินมองดูเวลาเล็กน้อย เขาไม่อยากจะเสียเวลากับลีมินจีให้มันมากมายเกินไปนัก
เขามาที่ประเทศเกาหลีเพื่อมาจับตัวเย่เซวียน เพื่อทำภารกิจของครอบครัวให้ลุล่วงไป
ตอนนนี้ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าความลับของตระกูลอีกแล้ว!
เย่เฉินหันไปกล่าวกับหวังเอ้อร์เชอ “เสี่ยวหวังมีแค้นต้องชำระ เมื่อกี้เขาซ้อมนายยังไง นายก็ซ้อมเขาแบบนั้นเลย”
หวังเอ้อร์เชอมีท่าทีลิงโลด “ได้ครับ!”
หวังเอ้อร์เชอกำหมัดแน่น ตะบันใส่หน้าลีมินจี!
“โอ้ย! อย่าซ้อมกันเลย! ฉันเอาเงินให้นายได้! ฉันเป็นประธานของธนาคารเกาหลีเลยนะ! พวกนายอยากได้เงินสด ทองแท่งหรือเงินโอน ฉันให้นายได้หมดเลย!”
มือของลีมินจีได้รับบาดเจ็บ จะเอาคืนก็ยังไม่ได้
เย่เฉินระบายยิ้ม “ประธานลี สมบัติราคาแปดพันล้านอยู่ในกำมือฉัน นายจะเอาเงินสดที่ไหนมาให้ฉันเหรอ?”
หลังจากที่ลีมินจีได้ยินประโยคนี้แล้ว ก็ตกใจไปในทันที!
เมื่อครู่เขาไล่ตามโจรธนาคาร แล้วไล่ตามไปนอกเมือง แต่ว่าตอนกลับถึงบ้านถึงได้รับแจ้ง ว่าบนบัตรไม่มีเงิน!
ลูกน้องของชิงหลงหลังจากโดนปล้นแล้วก็ย้ายเงินไปที่รถอีกคันหนึ่ง
ลีมินจีหัวเสีย “บ้าชิบ! แกนี่มันไอ้สารเลวใจกล้า! คิดไม่ถึงว่าจะกล้าปล้นธนาคารของฉัน!”
โครม!
ผลัวะ!
โครม!
หวังเอ้อร์เชอต่อยเขาสามหมัดติดต่อกัน ตะบันใส่จมูกลีมินจีทั้งหมด “บังอาจ! คิดไม่ถึงว่าจะกล้าพูดกับคุณชายเย่ของเราแบบนี้ รนหาที่ตาย!”
ลีมินจีหัวเสีย เขาก็รู้ว่าอ้อนวอนไปก็ไร้ประโยชน์ หรือถึงขนาดที่ว่าอยากจะต่อต้านด้วยซ้ำ
แต่ว่าเขาเพิ่งจะเริ่มตั้งท่าก็โดนซีกวาเตะเข้าใส่รุนแรง
แค่เพียงสองนาทีสั้นๆ ลีมินจีก็โดนต่อยทั่วทั้งหน้าอนาถกว่าหวังเอ้อร์เชอเสียอีก
ลีมินจีตกอยู่ในสภาพบ้าคลั่ง เขาตะโกนเสียงขรม “โอ้ย! ไอ้พวกคนจีนสารเลว คิดไม่ถึงว่าจะกล้าเหยียดหยามฉัน! ฉันเชยชมผู้หญิงชาติแก พวกแกควรจะรู้สึกภาคภูมิใจต่างหาก! แกมันพวกคนสารเลวพวกนี้นี่ เย่เฉิน! ไอ้หน้าโง่! กล้าล่วงเกินฉันเพียงเพื่อผู้หญิงเพียงคนเดียว เพื่อลูกน้องที่ต่ำต้อย! ลองใช้สมองแกคิดสักหน่อยเถอะนะ ฉันกล้าฆ่าคนที่โรงพยาบาลโดยที่ไม่กลัวอะไรเลย นั่นแปลว่าฉันไม่ใช่แค่ประธานธนาคารธรรมดาๆ! ในจุดนี้แกมองไม่เห็นหรือไง?!”