ตอนที่ 577 หวังเจียเหยาและหวังหยวนหยวนเป็นภรรยาน้อยเหรอ?

ตอนที่ 577 หวังเจียเหยาและหวังหยวนหยวนเป็นภรรยาน้อยเหรอ?

ในระยะเวลาสามปีที่แต่งเข้าตระกูลหวังมา ซูหลานใช้งานเย่เฉินไปไม่น้อย

ซึ่งหนึ่งในงานที่เขาต้องทำนั้นคือการซักเสื้อซักผ้าให้ซูหลานด้วย

แน่นอว่าในบ้านของพวกเขาย่อมมีเครื่องซักผ้าราคาหลายหมื่นหยวน แต่ว่ามีเสื้อผ้าบางตัวที่ซูหลานกำชับให้เย่เฉินใช้มือซัก

เช่นเสื้อพวกเสื้อผ้าส่วนตัวของหล่อน…

ถ้ารู้ก่อนหน้านี้ว่าตอนสาวๆ หล่อนจะหน้าตาสะสวยจนชวนให้ตกตะลึงขนาดนี้ล่ะก็ ตอนเย่เฉินซักเสื้อผ้าให้เจ้าหล่อนนั้น อย่างน้อยๆ ก็คงจะพอรู้สึกดีได้อยู่บ้าง

เย่เฉินมองภาพถ่ายของซูหลานก็หลุดหัวเราะออกมา หวังเจียเหยาและซูมู่ชิงหน้าตาสะสวยพอๆ กัน แล้วซูหลานและจางเชี่ยนจือในตอนสาวๆ ก็หน้าตาสะสวยเท่าๆ กัน!

สองคู่แม่ลูกที่หน้าตาสะสวยขนาดนี้มีน้อยจริงๆ!

เย่เฉินแน่ใจอย่างมากเลยว่าซูหลานจะต้องผ่านมาตรฐานของพัคซุงวู

เย่เฉินกล่าวถามซูหลาน “คุณอยากกลับไปมีสภาพเหมือนตอนสาวๆ ไหม?”

ซูหลานกล่าว “อยากสิ! ขนาดหลับฝันยังอยากจะกลับไปมีสภาพเหมือนตอนสาวๆ เลย! เพราะฉันแต่งงานกับผู้ชายไร้ประโยชน์แบบหวังจื้อหย่วน ต้องทุกข์ทรมานอยู่ที่ตระกูลหวังตลอดเวลา เลยหน้าตาน่าเกลียดแบบนี้ไง ถ้าฉันกลับไปมีหน้าตาเหมือนตอนอายุ 20 ปี ฉันไม่มีทางแต่งงานกับหวังจื้อหย่วน แต่จะเลือกแต่งงานกับคนแบบเธอดีกว่า คิกคิก!”

ใบหน้าเย่เฉินราบเรียบไร้อารมณ์ เขากล่าวอย่างตั้งอกตั้งใจ “ผมมีวิธีทำให้คุณสาวขึ้น 10 ปี”

ซูหลานตกใจจนตัวค้างแข็ง “จริงเหรอ? ทำให้สาวขึ้นได้ 10 ปีเลยจริงเหรอ? สวรรค์ ตระกูลเย่ของพวกเธอเก่งขนาดนี้เลยเหรอ? ขอร้องล่ะเย่เฉิน เรื่องดีๆ แบบนี้ฉันขอมีส่วนร่วมด้วยนะ ฉันอยากสาวขึ้น อยากสาวขึ้นจริงๆ!”

ซูหลานคว้าเสื้อเชิ้ตของเย่เฉินอย่างตื่นเต้น แล้วเขย่าไม่หยุด

มิน่าตอนซูหลานสาวๆ ถึงได้เป็นนางงาม ตอนนี้หล่อนแก่แล้วใครจะไม่อยากกลับไปเหมือนตอนสาวๆ กันนะ?

เย่เฉินกล่าว “ผมพูดกับคนตรงๆ เลยแล้วกันนะ คนที่ทำให้คุณสาวขึ้นได้ไม่ใช่ตระกูลเย่ของผม แต่เป็นตระกูลหนึ่งในเกาหลี คราวนี้ผมอยากให้คุณไปที่นั่นกับผม เพื่อจะได้ทำการรักษาให้คุณสาวขึ้น 10 ปี แต่ผมต้องขอเตือนคุณก่อนว่าไปที่นั่นในครั้งนี้อันตรายมาก เพราะตระกูลนั้นร้ายกาจกว่าตระกูลเย่ของผมเสียอีก ผมอาจพาตัวคุณกลับมาด้วยไม่ได้”

ซูหลานได้ยินแบบนี้แล้วก็มีท่าทีตึงเครียดขึ้นมา “ขนาดนั้นเลยเหรอ? แล้วถ้าฉันกลับมาไม่ได้ ฉันจะโดนฆ่าตายที่นั่นไหม?”

เย่เฉินส่ายหน้า “พวกเขาไม่มีทางฆ่าคุณหรอก แต่ว่าหลังจากที่คุณกลับมาเป็นสาวสวยแล้ว คุณอาจจะ… อาจจะกลายเป็นอุปกรณ์ที่ใช้ในการระบายอารมณ์ของใครบางคน!”

ซูหลานเข้าใจในทันที นี่เป็นกับดักที่ผู้ชายร่ำรวยขุดเอาไว้เพื่อจะได้เล่นสนุกกับผู้หญิงนี่เอง!

ซูหลานครุ่นคิดแล้วกล่าวด้วยใบหน้าจริงจัง “เย่เฉิน ที่เจียเหยาทำผิดกับเธอ ฉันก็โทษตัวเองเหมือนกัน ที่ไม่ได้สั่งสอนลูกสาวให้ดี เรื่องนี้ฉันก็มีส่วนต้องรับผิดชอบ! ที่จริงเจียเหยาเป็นเด็กดี ถ้าฉันไม่บีบบังคับหล่อน ให้สู้กับครอบครัวของพี่ใหญ่ หล่อนก็คงไม่ทรยศเธอ หล่อนไม่ได้ชอบฟางเชาสักนิด ที่ไปเปิดห้องนอนด้วยกันนั้นเพียงเพราะผลประโยชน์ทางธุรกิจเท่านั้น”

เย่เฉินไม่เข้าสาเหตุที่อดีตแม่ยายพูดเรื่องพวกนี้จึงกล่าว “เรื่องที่ผ่านมาแล้วก็ช่างเถอะ คุณบอกผมแค่ว่าคุณตัดสินใจยังไงดีกว่า ถ้าคุณไม่ยินยอมผมจะไม่บังคับคุณ”

ซูหลานกล่าวต่อ “ฉันยินดีช่วยเธอเพื่อลูกสาวของฉัน!”

“เพื่อหวังเจียเหยาเหรอ?” เย่เฉินถามอย่างแปลกใจ

ซูหลานพยักหน้ารับ “ใช่แล้ว ฉันไปเกาหลีครั้งนี้ไม่ว่าจะต้องตายอยู่ที่นั่น หรือกลายเป็นเพียงของเล่นของคนรวย ฉันก็ยอมทั้งนั้นขอแค่ช่วยเธอได้ก็พอ! แต่ฉันขอแค่หลังจากที่ฉันช่วยเธอแล้ว ช่วยเห็นแก่ฉันให้อภัยเจียเหยาเถอะนะ หล่อนมีเหตุผลที่ต้องทำแบบนั้น…”

ความรักของคนเป็นแม่ ต่อให้คนเป็นลูกนิสัยไม่ดีขนาดไหน คนเป็นแม่ย่อมไม่อาจทนเห็นลูกต้องลำบากได้

เย่เฉินเข้าใจซูหลานดี เขาไม่อยากจะทะเลาะกับอีกฝ่ายจึงตอบกลับ “ชื่อของหวังเจียเหยาเป็นเพียงแค่ชื่อของคนแปลกหน้าสำหรับผมแล้ว ไม่ว่าจะความรักความแค้นก็ไม่มีหลงเหลืออีกแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงความแค้นด้วยซ้ำไป”