ตอนที่ 60 ผมไม่มีทางเป็นตัวสำรอง!

เย่เฉินได้ยินคำพูดแบบนี้ก็หัวเสียอย่างมาก

“คนที่ทำผิดก็คือคุณ สุดท้ายแล้วคุณยังจะโทษที่ผมเกิดมาต่ำต้อยอีกเหรอ? หรือว่าคนมีเงินแบบพวกคุณสามารถมีชู้ได้โดยไม่ต้องหวาดกลัวอะไร ระเริงสุขบนความทุกข์ของคนอื่นแถมคนจนอย่างพวกเราก็ควรอดทนกล้ำกลืนรับการโดนทรยศจากคนแบบพวกคุณอีกเหรอ!”

ถึงเย่เฉินจะไม่ใช่คนจน แต่เขาเองก็ต้องการจะพูดแทนคนที่ด้อยโอกาสกว่า!

เป็นคนเหมือนกันก็ต้องได้รับการเคารพเท่าเทียมกัน!

หวังเจียเหยาส่ายหน้า “นายช่วยอยู่ในโลกแห่งความเป็นจริงหน่อยได้ไหม? ขนาดปู่ฉันยังเคยบอกว่าเศรษฐีไม่มีทางโผล่ขึ้นมาในครอบครัวจนๆ หรอก ฉันรู้ว่านายดีกับฉันมากและนายก็เก่งมาก แต่อยู่กับนายไปฉันมองไม่เห็นอนาคต”

หวังเจียเหยาพูดพลางดึงมือเย่เฉิน “เย่เฉินนายรอฉันอีกหน่อยได้ไหม?”

คราวนี้เย่เฉินไม่ได้สะบัดมืออีกฝ่ายทิ้งแต่ย้อนถาม “รออีกหน่อย? แปลว่าอะไร?”

หวังเจียเหยากล่าว “ก็รออีกสองสามปีข้างหน้าให้ฉันได้รับมรดกจากตระกูลหวัง คลอดลูกให้ตระกูลฟางแล้วเราค่อยกลับมาอยู่ด้วยกันอีกไง!”

เย่เฉินมองหญิงสาวตรงหน้าอย่างเหลือเชื่อ หญิงสาวที่แสนจะใสซื่อบริสุทธิ์ในใจเขา คิดไม่ถึงว่าจะคิดแผนการแบบนี้ได้!

เย่เฉินสีหน้าตื่นตะลึง “คุณเห็นผมเป็นตัวสำรองเหรอ? รอให้คุณเสวยสุขกับเดียรัจฉานฟางเชานั่นสามปีห้าปีแล้วผมค่อยมารับช่วงต่อเหรอ?”

เพี้ยะ!

หวังเจียเหยาฟาดฝ่ามือลงบนหน้าเย่เฉิน เพราะหล่อนเกลียดคำพูดทำนองว่าหล่อนไประเริงรักกับคนอื่นที่ออกมาจากปากอีกฝ่ายเหลือเกิน

หวังเจียเหยากล่าว “นายช่วยมีสติหน่อยเถอะ! อยู่ในโลกของความเป็นจริงหน่อย โลกเรามันก็แบบนี้! คนรวยถึงจะได้สาวสวย! ผู้ชายธรรมดาอย่างนายเนี่ยก็ได้แค่ของที่คนอื่นใช้แล้ว! นี่น่ะคือโลกของความจริง! ช่วยเลิกทำตัวเย่อหยิ่งสูงส่งมากกว่าคนอื่นที! นิสัยนี้ของนายควรต้องแก้ไขได้แล้วนะจริง ๆ!

นายลองคิดดูให้ดี สามปีห้าปีหลังจากนี้อย่างน้อย ๆ ฉันก็น่าจะมีเงินราว ๆ พันล้าน นี่เป็นเงินที่ทั้งชีวิตนายก็หาไม่ได้หรอก! นายลองไปถามดูว่ามีเศรษฐีนีที่มีเงินพันล้านคนไหนจะมาเลือกผู้ชายธรรมดาแบบนี้! นายควรจะเห็นความรักที่ฉันมีให้นายถือเป็นบุญคุณอย่างหนึ่ง! นายควรจะคุกเข่าขอบคุณฉันด้วยซ้ำ ที่พอถึงตอนนั้นแล้วยังอยากได้นายอยู่! ไม่ใช่มาคิดเล็กคิดน้อยเลอะเทอะพวกนี้!”

คำพูดนี้ของหวังเจียเหยารุนแรงไม่น้อย แต่เย่เฉินนั้นกลับไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดแม้แต่น้อย

ไม่ใช่เพราะโดนทำร้ายมามากเกินไปในสนามความรัก แต่เพราะความเจ็บปวดทางร่างกายจนไม่สามารถเปรียบเทียบได้กับความเจ็บปวดทางจิตใจ!

เย่เฉินเงียบไป ถ้าเขาไม่ใช่คุณชายที่สามของตระกูลร่ำรวยแสนล้าน หากว่าเขาเป็นแค่คนที่เกิดมาในครอบครัวธรรมดา

วินาทีนี้เขาจะเลือกอย่างไร?

สำหรับผู้ชายทั่วไปแล้วได้แต่งงานกับหญิงสาวที่ร่ำรวยถึงพันล้าน แถมยังเป็นคนหน้าตาดี ต่อให้จะเคยแต่งงานกับชายอื่นและเคยมีลูกมาก่อน

ในชายหนุ่มร้อยคนคงจะมีสักเก้าสิบเก้าคนที่ไม่ติดใจอะไร!

สำหรับพวกเขาแล้วบางทีนี่อาจจะเป็นบุญคุณอย่างหนึ่ง!

เย่เฉินกัดฟันกรอด เขารู้ว่าหวังเจียเหยาเองก็ยังรักเขาอยู่

“ถ้าเป็นคนอื่นบางทีอาจจะรู้สึกขอบคุณคุณอย่างมาก แต่น่าเสียดายที่ผมคือเย่เฉิน ผมไม่มีทางจะยอมเป็นตัวสำรอง! ยิ่งไปกว่านั้นผมว่าคุณยังติดค้างคำขอโทษผมเกี่ยวกับเรื่องในอดีตที่เกิดขึ้น!”

เย่เฉินพูดอย่างหนักแน่น