บทที่ 103 คนที่พึงใจ

เหวินอี้เซียวนั่งคอตกอยู่ในคุก แม้เขาจะมิได้วางยาคุณหนูใหญ่แต่ก็ถือว่ามีส่วนรู้เห็นในการตายของนาง คำสารภาพของเขาทำให้องค์ชายสิบห้าทรงตรัสว่าเขา ตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิต

“เจ้าอาจจะมิได้ทำการรุนแรง แต่ในเมื่อมีส่วนรู้เห็นก็ต้องรอให้ตุลาการตัดสินโทษของถังฮูหยินกับไคฉีจนเสร็จสิ้นก่อนจึงจะปล่อยตัวเจ้าออกไปได้ ที่เปิ่นหวางทำเช่นนี้ก็เพื่อความปลอดภัยของตัวเจ้าเอง”

“พะยะค่ะ”

เขาจำต้องอยู่ในการดูแลของสำนักองครักษ์เสื้อแพรต่อไปอีกสักระยะ ระหว่างที่อยู่ในคุกพ่อบ้านเหวินทบทวนเหตุการณ์ตั้งแต่เริ่มต้นที่ตนตกเป็นเหยื่อของไคฉีกับถังฮูหยิน ครั้งนั้นหากไม่เพราะภรรยาที่อยู่บ้านนอกล้มป่วยจนต้องใช้เงินในการรักษาจำนวนมากเขาก็คงไม่ต้องขอหยิบยืมเงินพ่อค้าหน้าเลือดจนหนี้สินพอกพูน ถังฮูหยินที่รู้ข่าวจากไคฉีได้ยื่นมือเข้ามาช่วย ยามนั้นเหวินอี้เซียวนึกว่านายหญิงของจวนใจดีมีเมตตา ที่ไหนได้! ภายหลังนางกลับมาข่มขู่ให้เขาช่วยทำเรื่องเลวร้ายโดยการหลอกล่อคุณหนูใหญ่ไปยังวังนอกเมืองและวางแผนให้เกาสงช่วยลอบฆ่านางด้วย

ไคฉีสาวใช้ประจำตัวของถังฮูหยินเตรียมยาแขนขาอ่อนแรงให้คุณหนูดื่ม ครั้งนั้นต่อให้เหวินอี้เซียวจะรู้แต่เขาก็ไม่กล้าเข้าขัดขวาง แต่เกาสงหรือจะมีความสามารถถึงขนาดตัดเชือกม้าในขณะที่วิ่งได้ คนผู้นั้นต้องมีวิทยายุทธ์มากพอจึงจะทำเช่นนั้นสำเร็จ พลันพ่อบ้านเหวินก็นึกขึ้นได้ว่าตนเคยเห็นบุรุษผู้หนึ่งลอบติดต่อกับไคฉี เขารู้สึกว่าคนผู้นั้นท่าทางองอาจมีอยู่ครั้งหนึ่งคนผู้นั้นลอบพบกับไคฉีในชุดมือปราบ พ่อบ้านเหวินรีบลุกขึ้นไปหน้ากรงขังร้องตะโกนเรียกองครักษ์ที่ดูแลคุกอยู่ให้เข้ามาหาตน

“ท่านองครักษ์ข้ามีเรื่องอยากจะกราบทูลองค์ชายสิบห้า ท่านช่วยข้าได้หรือไม่ขอรับ?”

“หากจะให้ข้ากราบทูลองค์ชายให้คงมิได้ แต่ข้าจะบอกองครักษ์กังให้ก็แล้วกัน หากองครักษ์กังยินดีมาพบเจ้าเรื่องเข้าเฝ้าก็จะง่ายขึ้น”

“ขอบคุณท่านมาก ช่วยเรียนองครักษ์กังทีเถิดว่าข้ามีเรื่องคดีเผยมู่ซีอยากให้การเพิ่มเติมขอรับ”

กังเฉินรีบรุดมาสอบถามเขาฟังเรื่องที่พ่อบ้านเหวินพูดแล้วก็ฉุกคิดขึ้นได้จึงให้คนไปนำภาพของมือปราบเฉามาให้พ่อบ้านเหวินดู

“ใช่แล้ว! คนผู้นี้ล่ะท่าน ข้าจำไม่ผิดแน่ ข้าเคยเห็นเขานัดแนะพูดคุยกับไคฉีสองสามครั้งทั้งที่ข้างรั้วจวนและที่ตลาดขอรับ”

“เช่นนั้นก็ชัดเจนแล้ว คนผู้นี้คืออดีตหัวหน้ามือปราบหน่วยที่หกของสำนัก มือปราบเมืองหลวง เฉาอวิ๋นจือ ยามนี้เป็นนักโทษที่ทางการกำลังล่าตัวอยู่และเป็น ผู้ต้องสงสัยว่าฆ่าเกาสงคนขับรถม้าของว่าที่พระชายา คนผู้นี้กำลังตามฆ่าสหายของเกาสงที่เก็บจดหมายสำคัญเอาไว้ด้วย”

เหวินอี้เซียวหน้าซีดเผือด “ข้าไม่คิดเลยว่าไคฉีจะติดต่อกับคนเยี่ยงนี้”

“วางใจเถอะ เจ้าอยู่ที่นี่ปลอดภัยแน่ พรุ่งนี้เจ้าเตรียมรับการไต่สวนอีกรอบหนึ่งเถิด องค์ชายสิบห้าจะเสด็จมาด้วยพระองค์เอง”

องค์ชายสิบห้าได้ทรงทราบข่าวว่าใต้เท้าถังทำการวิ่งเต้นหาคนช่วยเหลือบุตรสาวของตนในหลายทาง พระองค์จึงรุดไปปรึกษาพระเชษฐาคือท่านอ๋องเก้าที่ยามนี้ดูแลกรมตุลาการช่วยหมิงฮ่องเต้

“เราคงต้องรีบรวบรวมหลักฐานแล้วตัดสินความผิดของถังฮูหยินกับไคฉีไปก่อนเพื่อให้เกิดความเคลื่อนไหวของคนที่อยู่เบื้องหลังพวกนาง”

“เดิมทีข้าก็คิดว่าเรื่องนี้น่าจะเป็นแค่เรื่องริษยาในครอบครัว แต่น่าแปลกที่เฉาอวิ๋นจือผู้นี้กลับมีอู่ฉางชิงบุกเข้ามาช่วยเหลือโดยคำสั่งของนายท่าน เครือข่ายพวกเขาน่าจะเกี่ยวพันไปหลายส่วน การตายของเผยมู่ซีจึงมิใช่เรื่องธรรมดา”

“สิบห้า เจ้าสืบหาเฉาอวิ๋นจือกับอู่ฉางชิงไปถึงไหนแล้ว?”

“ครั้งก่อนข้ารีบร้อนเข้าเมืองหลวงเพราะมีข่าวว่าได้เบาะแส แต่อู่ฉางชิง ร้ายกาจนัก คนของพวกมันบุกมาพาหนีไปได้”

“ไหนเจ้าว่ามือปราบเฉาถูกอู่ฉางชิงผู้นี้ช่วยมามิใช่หรือ? แล้วเฉาอวิ๋นจือหายไปที่ใด?”

“มีคนอีกกลุ่มบุกเข้ามาช่วยเอาตัวไปน่ะสิ เจ้ามือปราบเฉาถูกกระบี่เสียบต้นขาจนกลายเป็นคนพิการต้องใช้ไม้เท้าค้ำข้างหนึ่งไปแล้ว ไม่รู้ว่าเป็นฝีมือผู้ใดทั้งตัดเส้นเอ็นข้อมือของมันและยังเสียบขาจนมันเดินไม่ได้อีก เพราะคดีของเฉาอวิ๋นจือแท้ๆ ยามนี้ข้าจึงขยายผลให้คนออกไปกวาดล้างหอโคมเขียวเถื่อนที่ลักลอบเปิดอยู่ตามซอกหลืบของเมืองหลวงช่วยสตรีที่ถูกจับมาได้หลายสิบคน หญิงสาวพวกนี้น่าสงสารนักพวกนางถูกจับมาไม่รู้อิโหน่อิเหน่ บางคนก็ถูกบังคับเพราะบิดามารดาถูกล่อลวงให้เป็นหนี้จำนวนมากที่ไม่เป็นธรรม”

“อืม...ผลงานเจ้าดีนัก! ฮ่องเต้ทรงเอ่ยชื่นชมเรื่องนี้อยู่เหมือนกัน”

เมื่อท่านอ๋องเก้าเอ่ยถึงฮ่องเต้ สีหน้าของน้องชายคนที่สิบห้าก็ดูเหมือนจะคล้ำลงไปหลายส่วน “ครั้งก่อนข้าไปเข้าเฝ้า ฮ่องเต้ก็เอาแต่สนับสนุนให้ข้าแต่งกับคุณหนูสกุลจื้ออยู่นั่นล่ะ”