บทที่ 145 ฆ่าเพื่อข่มขู่

มู่เยี่ยนฟางถูกคู่หมั้นหนุ่มประคองลงจากรถม้า นางหลับตาทว่ายังสามารถเคลื่อนไหวตามคำบอกของจงเหยียนได้

“ถึงจวนของเจ้าแล้ว แล้วยืนได้หรือไม่?”

คุณหนูมู่พยักหน้าก่อนจะเดินไปตามการประคองทำนองรุนหลังอยู่หน่อยๆ ขององครักษ์หนุ่ม

“เจ้าดูจะไม่ไหวแล้ว เดี๋ยวข้าอุ้มก็แล้วกัน”

นางพยักหน้าอีกครั้งเบาๆ จงเหยียนจึงอุ้มนางขณะหมุนตัวกลับไปมอง

คนที่กำลังลงจากหลังม้าอย่างทุลักทุเล ชิงหลานถูกองครักษ์คอยช่วยประคับประคองเพื่อให้องค์ชายสิบห้าทรงอุ้มนางลงจากหลังม้าได้อย่างปลอดภัย

หงฮูหยินออกมาเห็นสภาพบุตรสาวและชิงหลานในสภาพนั้นก็ตกใจ

“หม่อมฉันถวายบังคมองค์ชาย นี่พวกนางไปทำอะไรกันมาหรือเพคะ? เหตุใดจึงคอพับคออ่อนกันเช่นนี้?”

“พวกนางดื่มสุราที่ไม่คุ้นเคยเข้าไปน่ะสิ! ดื่มแค่นิดหน่อยก็เป็นสภาพนี้แล้ว ข้ากับจงเหยียนจึงนำมาส่งท่าน”

หงฮูหยินรีบร้องบอกให้พ่อบ้านนำเสด็จองค์ชายไปยังห้องนอนของพวกนางจงเหยียนอุ้มร่างของคนรักตามหลังองค์ชายไป ห้องนอนของพวกนางอยู่ติดกันเมื่อชายหนุ่มทั้งสองส่งคนรักของตนเข้าไปห้องแล้ว หงฮูหยินก็เอ่ยด้วยความเกรงพระทัยองค์ชาย

“พรุ่งนี้ตอนเช้าก่อนจะไปสำนักมือปราบ เดี๋ยวข้าจะแวะมาดูนางอีกครั้ง ฝากฮูหยินช่วยดูแลด้วย”

“ไม่ต้องห่วงเพคะ หม่อมฉันเองก็รักหลานเอ๋อร์เหมือนลูกหลานย่อมดูแลอย่างดีอยู่แล้ว”

พ่อบ้านตระกูลมู่หันไปสั่งการสาวใช้เตรียมน้ำแกงสร่างเมาไว้ให้คุณหนูทั้งสอง หงฮูหยินเดินเข้าไปดูบุตรสาวในห้องแรกและเลยไปห้องของชิงหลาน พวกนางสองคนหลับสนิทไม่รู้เรื่องรู้ราวโดยมีสาวใช้ช่วยกันเช็ดหน้าเช็ดตาให้

“พวกเจ้าเปลี่ยนชุดให้คุณหนูกันด้วยล่ะ”

“เจ้าค่ะ”

หงฮูหยินนึกดีใจที่สามีของนางไม่อยู่ มิฉะนั้นสองสาวคงจะถูกเรียกไปอบรมเป็นแน่ ที่เมาน่ะไม่เท่าไหร่? แต่ปล่อยให้บุรุษอุ้มมาส่งถึงห้องนอนนี่ล่ะที่จะทำให้รองแม่ทัพมู่โทสะท่วมฟ้า

เช้าวันต่อมาองค์ชายทรงแวะมาตามที่รับสั่งไว้ หงฮูหยินให้สาวใช้เตรียมปลุกหญิงสาวทั้งสองไว้แล้ว

“แม่น่ะนะ อับอายองค์ชายยิ่งนักที่พวกเจ้าสองคนเมาตัวอ่อนปวกเปียกให้บุรุษอุ้มมาส่งถึงเรือน”

“ไอหยา! ท่านแม่ นี่ข้าขายหน้าถึงเพียงนั้นเทียวหรือ?”

หงฮูหยินใช้พัดกลมชี้มาทางหญิงสาวทั้งสอง

“พวกเจ้านะพวกเจ้า ทำเอาแม่แทบจะมุดแผ่นดินหนี ประเดี๋ยวองค์ชายก็คงจะเสด็จมาถึง พวกเจ้าเตรียมตัวให้ดีเถอะ รีบกินข้าวกินน้ำเสียเล่า!”

ชิงหลานตื่นมาก็รู้สึกหิวจนแสบท้อง นางจึงรีบตักเครื่องเคียงใส่ข้าวต้มรีบกินอย่างรวดเร็ว น้ำแกงสร่างเมาถูกสาวใช้หน้าห้องบังคับดื่มกันตั้งแต่ลืมตาขึ้นแล้ว ดีที่สุราชนิดนี้แม้จะเมามากแต่ก็ไม่เมาค้างหนัก เมื่อท้องเริ่มอิ่มทั้งสองจึงรู้สึกกระปรี้กระเปร่า

ครั้นองค์ชายเสด็จมาถึงก็ไถ่ถามถึงอาการของพวกนาง แล้วก็ชวนพวกนางไปสำนักมือปราบเมืองหลวงเพื่อหารือเรื่องคดี