บทที่ 161 สัญญาปลอม

โหยวอีสังเกตเห็นการพูดคุยของคนทั้งสองเขาก็พอจะอ่านริมฝีปากได้จึงหันมาเอ่ยอนุญาตก่อนที่จั๋วเหรินหาวจะอ้าปากเสียอีก

“เจ้ารีบไปเถอะ ข้าเองก็รู้สึกเหมือนคุณชายจินว่าอาจจะมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้น”

“ท่านรู้ด้วยหรือว่าข้าจะพูดอะไร?”

“ข้าแอบอ่านปากพวกเจ้าแล้ว รีบไปเถอะ”

มือปราบจั๋วรีบกล่าวขอบคุณหัวหน้าของตน ก่อนจะควบม้าตามหลังคุณชายจินไป คนของสำนักคุ้มไฟหงส์ไฟดูเหมือนจะทยอยควบม้าออกจากจากประตูเมืองไปในทิศทางเดียว จินวั่งซู่เดาได้ในทันทีว่าคงจะมีการระดมพลเกิดขึ้นแล้ว เขารีบส่งสัญญาณให้จั๋วเหรินหาวคอยหลบคนที่ควบม้าตามมาข้างหลัง

“คุณชายจิน ดูเหมือนพวกเขาจะระดมพลครั้งใหญ่เชียว”

จินวั่งซู่นิ่วหน้า “ข้าสงสัยว่าหลวนฮองเฮาเสด็จออกมาเอง”

“ทำไมหรือขอรับ?”

“ช่วงนี้พี่ชายของนางไปแคว้นเหลียนน่ะสิ คุมกองเกวียนเกลือไปส่ง คนที่จะสั่งการระดมคนของสำนักนี้ได้ในเมืองหลวงก็จะเหลือแต่นางผู้เดียวเท่านั้น”

จั๋วเหรินหาวพลอยรู้สึกตื่นเต้นไปด้วย เขาได้ยินเรื่องของหลวนฮองเฮาในทางลับมาบ้าง มีผู้กล่าวว่าแท้จริงตัวนางนั้นเป็นเซียนพันหน้าที่แปลงโฉมได้สารพัด ไม่แน่ว่านางอาจจะแฝงอยู่ในหมู่ผู้คุ้มภัยเหล่านี้ก็ได้

จินวั่งซู่มองสีหน้าตื่นเต้นของมือปราบหน้าใหม่แล้วจึงหัวเราะเบาๆ

“เจ้าอยากจะเห็นนางสินะ หากอยู่นอกวังหลวงเราอาจจะไม่มีวาสนาได้เห็นโฉมหน้างามล่มเมืองที่แท้จริงของนาง ไม่แน่ว่านางอาจจะเป็นหนึ่งในพวกเขาก็ได้”

“จริงหรือคุณชายจิน? นางเป็นเซียนพันหน้าจริงหรือ?”

จินวั่งซู่พยักหน้า “ข้าได้เห็นนางแปลงโฉมหลายครั้งแล้วแต่ก็ยังไม่เคยจับผิดได้เลย หากนางไม่ทักข้าก่อน ข้าก็ไม่มีทางรู้ว่านางคือผู้ใด ยามนี้แม้แต่เสียงนางก็เลียนแบบได้ไม่ผิดเพี้ยน”

จั๋วเหรินหาวพลอยรู้สึกทึ่งในความสามารถของหลวนฮองเฮาที่ว่ากันว่าทำให้สตรีวังหลังหมดโอกาสได้เข้าใกล้หมิงฮ่องเต้หรือจะกล่าวให้ตรงคือนางเป็นผู้กุมพระทัยฮ่องเต้ไว้ได้เพียงผู้เดียว ทั้งนางยังให้กำเนิดพระโอรสและพระธิดาอีกถึงสี่พระองค์ เมื่อรวมกับองค์หญิงที่เกิดจากพระสนมก่อนหน้านี้ที่รอดชีวิตเพียงหนึ่งเดียว ฮ่องเต้ก็มีทายาทถึงห้าพระองค์ มือปราบหนุ่มหวังจะได้เห็นนางสักครั้งนอกวังหลวงไม่รู้ว่าจะมีโอกาสหรือไม่?

“รีบตามไปเถอะ พวกเขาไปทางโน้นแล้ว!”

คนทั้งสองขี่ม้าตามไปไม่ห่างนัก คนทั้งหมดนัดพบกับสตรีชาวบ้านสองคนบนหลังม้า หญิงทั้งสองชี้ไปทางเรือนหลังหนึ่งที่อยู่ไม่ห่างนัก จินวั่งซู่กับจั๋วเหรินหาวซุ่มดูการเข้าโจมตีอย่างรวดเร็วและรุนแรงของสำนักคุ้มภัยหงส์ไฟ

“ท่านดูนั่น! ข้างในก็มีคนมิใช่น้อย!”

จินวั่งซู่มองตามนิ้วของมือปราบจั๋ว “พวกเขาออกมาแล้ว! แต่ไม่เห็นจะได้สิ่งใดเลยนี่?”

ไม่นานนักขบวนของสำนักคุ้มภัยหงส์ไฟก็คุมตัวคนข้างในออกมาสองคนและยังมีรถเข็น เข็นศพหนึ่งออกมาด้วย จั๋วเหรินหาวหันไปมองจินวั่งซู่

“ท่านไม่คิดจะออกไปแสดงตัวหรือ?”

“จะไปทำไมล่ะ? ข้าว่านี่คงเป็นภารกิจพิเศษของฮองเฮาที่เราไม่สมควรเข้าไปขวาง อีกไม่นานคงมีข่าวเล็ดลอดออกมาแน่ เดี๋ยวเราก็รู้เองว่านี่มันเรื่องอะไรกัน?”

จริงอย่างจินวั่งซู่ว่า...ไม่นานนักในวังหลวงก็มีเรื่องซุบซิบหลุดรอดออกมา ฮ่องเต้ทรงเรียกใต้เท้าจื้อไปเข้าเฝ้าพร้อมกับท่านอ๋องเก้าและองค์ชายสิบห้า วันต่อมาหลังจากที่มีการแย่งชิงตัวคนจากชานเมือง ฮ่องเต้ทรงเปิดท้องพระโรงวินิจฉัยสัญญาหมั้นหมายขององค์ชายสิบห้ากับคุณหนูตระกูลจื้อ

“ใต้เท้าจื้อ ข้าได้ตราประทับประจำตระกูลจูที่ถูกปลอมแปลงมาแล้ว ทั้งยังพิสูจน์ได้ว่ามันคืออันเดียวกันกับที่ประทับบนสัญญาหมั้นหมาย เจ้าคิดว่าอย่างไร?”