บทที่ 119

ในขณะนี้ผู้อาวุโสยิ้มและพูดกับแจสเปอร์ว่า “พูดตามความจริงแล้ว นายจะเข้าใจวิธีการใช้ชีวิตหลังจากอยู่มานานแล้ว วิธีให้การปลูกผักก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่”

“ตั้งแต่การคลายดินไปจนถึงการหว่านเมล็ด การใส่ปุ๋ย การให้น้ำ จากนั้นรอให้ผลิดอกและออกผล แต่ละขั้นตอนจะต้องทำอย่างพิถีพิถันตามลำดับที่ถูกต้อง”

“ปัญหาอาจเกิดขึ้นในทุกขั้นตอน ถ้าดินไม่ดีพอ เมล็ดก็ไม่โต ถ้าปุ๋ยมากเกินไป รากก็จะไหม้ แต่ถ้าปุ๋ยน้อยเกินไป มันก็จะเหี่ยวเฉา ถ้าน้ำมากเกินไป ผักก็จะขังน้ำ แต่ถ้าน้ำน้อยเกินไป ผักก็จะแห้ง ทุกอย่างมันเป็นเรื่องจริง”

แจสเปอร์พยักหน้าเห็นด้วยอย่างลึกซึ้ง “ที่ดินที่เล็กที่สุด อาจไม่เกินสองสามตารางฟุต แต่ก็ยังมีปัญญาอันยิ่งใหญ่”

ผู้อาวุโสลอว์พูดอย่างร่าเริงว่า “ฉันได้ยินจากแซคคารีว่า นายสัญญาว่าจะช่วยครอบครัวลอว์หาเงิน 9 พันล้านคืนเหรอ?”

แจสเปอร์พูดอย่างเคร่งขรึม “ครับ ผมมั่นใจ”

อย่างไรก็ตาม ผู้อาวุโสลอว์โบกมือและกล่าวว่า “ไม่จำเป็นต้องรู้สึกกดดันหรอกนะ ครอบครัวลอว์สนุกกับการหาเพื่อน ยิ่งกว่านั้นคือเพื่อนรุ่นใหม่ที่มีพรสวรรค์อย่างนายด้วยแล้ว”

“เมื่อมีเงินมากมาย มันก็จะเป็นแค่ตัวเลข ตระกูลลอว์ยังคงเป็นตระกูลลอว์ โดยไม่ต้องคำนึงถึงเก้าพันล้านนั้น นายไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้นะ”

แจสเปอร์ยิ้มแล้วพูดว่า “แน่นอนว่าผมประทับใจที่ผู้อาวุโสลอว์สามารถมองเห็นด้านสว่างของสิ่งต่าง ๆ ได้ แต่ผมวางแผนที่จะคว้าโอกาสนี้ มาวางรากฐานที่มั่นคงให้กับตัวเอง เลยปล่อยให้มันหลุดมือไม่ได้ครับ”

“ถ้านายต้องการอะไร นายบอกแซคคารีได้เลยนะ ครอบครัวลอว์จะให้ความช่วยเหลือทุกอย่างที่นายต้องการ” ผู้อาวุโสลอว์กล่าว

“ขอบคุณครับผู้อาวุโสลอว์” แจสเปอร์ไม่ได้แสร้งทำเป็นว่าเจียมเนื้อเจียมตัว

การปรากฏตัวในเมืองฮาร์เบอร์ และได้ยืนอยู่ในคฤหาสน์ของตระกูลลอว์ได้พิสูจน์ให้เห็นถึงการเป็นพันธมิตรระหว่างทั้งสองฝ่ายแล้ว

ตระกูลลอว์ต้องการเขา และเขาก็ต้องการตระกูลลอว์เช่นกัน

จุดประสงค์หลักในการช่วยเหลือซึ่งกันและกันคือการสร้างพันธมิตร

“ฉันเหนื่อยแล้ว ฉันจะขึ้นไปพักผ่อน นายไปเดินดูรอบ ๆ คฤหาสน์ได้นะ ตอนที่นายรอรับประทานอาหารเย็นด้วยกันในตอนเย็นน่ะ” ท่านอาวุโสลอว์กล่าว

“ได้ครับ” แจสเปอร์ยิ้มและพูด

ทั้งสองเดินออกจากสวนผักพร้อมกับแจสเปอร์ที่อยู่ด้านหลังผู้อาวุโสลอว์