บทที่ 121

“ทำไมเธอไม่พักที่นี่สักหน่อยล่ะ? ฉันจะออกไปข้างนอกสักครู่” แซคคารีพึมพำ

แจสเปอร์จิบกาแฟที่คนรับใช้นำมาให้

กาแฟบลูเมาน์เทนแท้ที่ถูกผลิตในจาไมกาเป็นกาแฟที่ดีที่หาได้ยากในหมู่ร้านกาแฟธรรมดาทั่วไป

แต่ถึงอย่างไร แจสเปอร์ก็ยังคิดถึงชาธรรมดาที่มีราคาแค่ห้าสิบดอลลาร์ต่อปอนด์มากกว่า

แจสเปอร์ไม่ได้รู้สึกประหลาดใจกับดุลยพินิจแซคคารีที่กล่าวมา

เขาแค่จัดตั้งพันธมิตรกับตระกูลลอว์ แม้ว่าตระกูลลอว์จะยอมรับในสถานะ และความสามารถโดยคำนึงถึงประวัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้าของเขาด้วยเช่นกัน

นี่เป็นครั้งแรกที่หนึ่งพันล้านจากกองทุนถูกนำมาร่วมด้วย ไม่มีใครสามารถทนรับผิดชอบไหวหากมีการขาดทุนเกิดขึ้น

ขณะที่ผู้นำตระกูลลอว์คนปัจจุบันอย่างแซคคารียังต้องระมัดระวัง

หลังจากที่แซคคารีพักงานตรงหน้าไว้ เขาเดินขึ้นไปชั้นบนทันทีและเคาะประตูห้องของผู้อาวุโสลอว์

“เข้ามาสิ”

เสียงของผู้อาวุโสลอว์มีท่าทีที่เหนื่อยล้าดังขึ้น

เมื่อแซคคารีเดินเข้าไปในห้อง เขาเห็นลูกสาวของเขา แอนนากำลังนวดไหล่ให้กับผู้อาวุโสลอว์และแล้วการพิจารณาก็เริ่มขึ้น

“เขามั่นใจขนาดนั้นเชียวรึ?”

ผู้อาวุโสลอว์ลืมตาขึ้นและถาม

แซคคารียิ้มอย่างขมขื่น “ผมไม่เคยเจอใครที่มีความมั่นใจมากขนาดนี้ ถ้าพูดถึงเรื่องการคาดการณ์ตลาดทุน”

“แล้วแกคิดว่าไงล่ะ?” ผู้อาวุโสลอว์ถามเบา ๆ

“ถ้าเรื่องนี้ล้มเหลว พ่อครับ อย่าไปพูดถึงเรื่องการขาดทุนที่จะต้องเจอดีกว่า ในเมื่อตอนนี้ความเห็นของผู้ก็คนไม่ได้ชื่นชอบตระกูลลอว์มากพออยู่แล้ว ถ้าปัญหาเกิดขึ้น มันอาจกระทบธุรกิจอื่น ๆ ของตระกูลลอว์ไปด้วยนะครับ”

แซคคารีกล่าวด้วยความกังวล