บทที่ 161

“คุณเลน คุณอยู่ใกล้ชิดกับตระกูลลอว์มากระยะหลัง ๆ มานี้ พวกคุณต้องกำลังวางแผนบางอย่างด้วยกันอยู่ ไม่ว่าพวกคุณกำลังวางแผนอะไรอยู่ คุณต้องให้ผมร่วมด้วยเหมือนกัน!”

แจสเปอร์เลิกคิ้วขึ้นกับคำพูดของไมเคิล

ตามหลักเหตุผลแล้ว ความคิดแรกที่เข้ามาในหัวของแจสเปอร์นั่นคือ แซคคารีต้องเล่าเรื่องบางอย่างให้กับไมเคิล

อย่างไรก็ตาม แจสเปอร์ตัดความเป็นได้บางอย่างออกไปทันทีเหมือนกับว่าบางอย่างกำลังเกิดขึ้น

จากมุมมองทางธุรกิจ แซคคารีมีตำแหน่งที่มีระดับสูงกว่าทุกคนในปัจจุบันในที่นี่ แม้ว่าเขามีความสัมพันธ์ส่วนตัวที่ดีกับไมเคิลและต้องการให้อยู่ฝั่งเดียวกับเขา เขาไม่ได้แค่เมินแจสเปอร์และบอกไมเคิลในทุก ๆ เรื่อง

สำหรับตอนนี้ ความจริงที่ว่าเขากำลังทำงานร่วมกับตระกูลลอว์ถือเป็นความลับอย่างที่สุด

มันเป็นไปไม่ได้ที่แซคคารีจะไม่เข้าใจความเสี่ยงของการเกี่ยวข้องกับคนมากขึ้นในแผนของพวกเขา ถ้าเรื่องแบบนั้นถูกเปิดเผยสู่โลกภายนอก โดยเฉพาะใครบางคนจากตระกูลลอว์ มันจะนำมาซึ่งผลกระทบต่อเนื่องต่อการเงินของเมืองฮาร์เบอร์

เพราะฉะนั้น ตราบใดที่แซคคารีไม่ได้ทำเรื่องโง่เขลา มันเป็นไปไม่ได้เลยสำหรับโลกภายนอกที่จะรู้บางอย่างในแผนการของพวกเขาได้

“อย่าคิดมากไปเลย มันเดาง่ายจะตาย เธอสร้างรายได้ของเธอในตลาดหุ้น และทุกอย่างที่เธอทำก่อนหน้านี้ในเมืองฮาร์เบอร์ได้หมุนเวียนรอบ ๆ ตลาดหุ้น ในเวลาเดียวกัน แซคคารีคึกคักเป็นพิเศษในช่วงนี้ มันชัดเจนว่างานสำคัญกำลังจะเกิดขึ้น”

“นี่ไม่ใช่ความลับหรอกครับ ใครที่ช่างสังเกตก็รู้เรื่องนี้ได้ง่าย ๆ ถ้าเขาหันมาสนใจสักเล็กน้อย อย่างไรก็ตาม พวกเขายังขาดข้อมูลหลักอยู่ เพราะงั้นพวกเขาจึงไม่เข้าใจเป้าหมายธรรมดา ๆ คุณให้ความสำคัญได้”

“ในตอนแรก ฉันไม่เข้าใจเหมือนกัน อย่างไรก็ตาม หลังจากได้ยินสิ่งที่นายพูดเมื่อกี้ ฉันก็เข้าใจได้ทันที ความตกต่ำของฟองสบู่ทางเศรษฐกิจอินเตอร์เน็ตเป็นภัยพิบัติอย่างหนึ่งสำหรับคนส่วนใหญ่ แต่ถ้าเธอสามารถคาดการณ์มันได้และเตรียมการรับมือไว้ มันจะกลายเป็นการเฉลิมฉลองของความมั่งคั่งและเงินทุนแทน”

“เธอมีความสามารถมาก และแซคคารีไม่เงินทุน นั่นก็เพียงพอที่จะสร้างผลกระทบในส่วนเงินทุนของเมืองฮาร์เบอร์ได้”

แจสเปอร์พยักหน้าหลังจากที่ไมเคิลพูดจบ

แน่นอนว่า คนที่สามารถสร้างชื่อเสียงให้กับตัวเองในที่ที่เต็มไปด้วยผู้มีอำนาจและทรงอิทธิพลอย่างเมืองฮาร์เบอร์นี้ ไม่ใช่คนที่ไม่รู้เดียงสาอีกต่อไป

เนื่องจากไมเคิลได้เห็นผ่านลักษณะภายนอกของพวกเขาแล้ว มันจึงไม่จำเป็นสำหรับแจสเปอร์ที่จะปกปิดมันจากเขา

“ผมยอมรับเงื่อนไขนี้ครับ แต่มีบางอย่างที่คุณต้องทำ มิสเตอร์เลน ในทางตรงกันข้าม คงไม่มีอะไรมากกว่านี้ที่เราจะคุยกัน” แจสเปอร์กล่าว

“ว่ามาสิ” ไมเคิลกล่าวด้วยรอยยิ้ม เขารู้สึกโล่งใจหลังจากแจสเปอร์ตกลงกับข้อเสนอของเขา

“ผมไม่สนเรื่องจำนวนทุนที่คุณตั้งใจจะมีส่วนร่วม แต่คุณต้องมอบมันให้กับผมเพื่อให้แน่ใจว่าทุกอย่างดำเนินการไปด้วยดี อีกทั้ง เนื่องจากคุณได้ตัดสินใจลงเรือลำเดียวกับผมแล้ว คุณต้องทำตามคำสั่งของผมทุกอย่าง ทั้งความเร็วหรือแม้แต่พังงาของเรือก็ตาม”