บทที 19

ไม่มีใครต้องการกระตุ้นความโกรธของฮิวจ์เมื่อเขาสูญเสียทุกอย่าง ทุกคนยังคงเงียบ

“ฉันครองตลาดหุ้นมาหลายปีแล้ว ตอนที่ฉันโชคดีเด็กคนนั้นยังเล่นสกปรกอยู่ ถ้าเขาคิดว่า เขาเอาชนะฉันได้ด้วยตัวคนเดียวเขาก็ควรจะฝันต่อไป!” ฮิวจ์ตะโกน จากนั้นเขาก็หันกลับ และออกจากสถานที่จัดงาน

ใบหน้าของจอห์นขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาเป็นห่วงแจสเปอร์ อนิจจาฮิวจ์นั้นพูดไม่ผิด เขามีอำนาจ ที่ทรงพลังอย่างยิ่งในตลาดหุ้น เนื่องจากเขาได้สูญเสียครั้งใหญ่เช่นนี้ เขาจะไม่ปล่อยให้มันเป็นเช่นนั้น

อย่างไรก็ตาม แจสเปอร์ไม่รู้เรื่องทั้งหมดนี้เลย เขาพาเวนดี้ที่ยังคงตกตะลึงจากเหตุการณ์ที่น่า ประหลาดใจก่อนหน้านี้ออกจากรอยซ์วิลล่า

“คุณรู้ได้อย่างไร ว่าหุ้นฮอไรซัน จะเพิ่มขึ้นอย่างแน่นอน?" เวนดี้อดไม่ได้ที่จะถามเขา

แจสเปอร์ไม่ได้เปิดเผยสัญญาณของความลังเลและความกลัวใด ๆ ตั้งแต่เริ่มต้น ดูเหมือน เขาจะมั่นใจในผลลัพธ์ว่าจะออกมาเป็นอย่างไร ถ้าเวนดี้ไม่รู้ว่าเป็นไปไม่ได้ที่จะทำนายแนวโน้ม ของหุ้น เธอคงคิดว่าแจสเปอร์ประเมินทุกอย่างได้อย่างสมบูรณ์แบบแล้ว

“ผมเชื่อในสัญชาตญาณของผม” แจสเปอร์พูดพร้อมกับรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา

"ไม่มีใครสามารถบอกได้ว่าหุ้นจะขึ้นอย่างแน่นอน ผมมักจะไปตามสัญชาตญาณของผม”

เวนดี้พูดไม่ออก เหตุผลนี้ไม่น่าเชื่อ แต่ดูเหมือนจะเป็นคำอธิบายที่ดีที่สุดสำหรับทุกสิ่งที่เกิดขึ้น

“คุณไม่กลัวเหรอว่าจะเสียเดิมพันก้อนโตขนาดนั้น?” เวนดี้ถาม

แจสเปอร์จ้องมองเธออย่างตั้งใจ “ผมจะไม่ยอมสูญเสียคุณไป” เขาตอบ

คำพูดของเขาทำให้เวนดี้เม้มริมฝีปากของเธอ เธอไม่มีคำพูดใด ๆ ที่เธอรู้สึกคือหัวใจของเธอเต้นรัว และดังขึ้นเรื่อย ๆ

“คุณพูดเรื่องเพ้อเจ้ออะไรของคุณ?” เธอพึมพำ และหลบสายตาของเขาตามสัญชาตญาณ

แม้ว่าเธอจะตำหนิเขาที่พูดเรื่องไร้สาระ แต่ท่าทางและน้ำเสียงของเธอเผยให้เห็นว่าเธอเขินอาย และลนลานแค่ไหน เวนดี้ซึ่งดูเหมือนเทพธิดาที่ไม่มีตัวตนเกือบตลอดเวลา เธอเองก็มีความรู้สึกเหมือนมนุษย์ปกติเช่นกัน

เนื่องจากมีการขัดจังหวะ และเวนดี้ไม่ต้องการที่จะถามต่อเกี่ยวกับการเดิมพันก่อนหน้านี้

ทั้งคู่นั่งรถกลับเข้าเมือง หลังจากเสนอราคา แจสเปอร์ขอตัวลา แล้วเวนดี้ก็จากไป

แจสเปอร์ไม่ได้ขอให้เธออยู่ แม้ว่าเธอจะพร้อมอยู่กับเขาต่อหากเขาขอก็ตาม

มีเวลาอีกมากมายในวันข้างหน้า แจสเปอร์ยังมีเวลาอีกมากในการสร้างความสัมพันธ์กับเวนดี้