บทที่ 51

ในขณะที่แจสเปอร์ได้เอาเงินทั้งหมดของเซย์เดนไป โดยที่แจสเปอร์ไม่ได้ดูแลตลาด หุ้นของอสังหาริมทรัพย์มังกรสวรรค์ก็พังทลาย

มันเป็นการดิ่งลง

ลืมเรื่องนักลงทุนรายย่อยไปได้เลย แต่แม้แต่เหล่าองค์กรทั้งหลายเองก็ยังตกตะลึง

ไม่มีใครรู้ว่าอสังหาริมทรัพย์มังกรสวรรค์ไปล่วงเกินเหล่านักลงทุนแบบไหน จนทำให้พวกเขาพังตลาดแบบนี้

“คุณได้เงินมาเท่าไหร่?” เวนดี้เอนตัวลง เส้นผมบางส่วนลูบไล้ไปที่ปลายจมูกของแจสเปอร์ และนำกลิ่นหอมอันละเอียดอ่อนของหญิงสาวมาด้วย

เวนดี้ไม่ได้คิดไปไกลขนาดนั้น เพราะเธอสนใจแค่เบื้องหลังการทำงานของแจสเปอร์เท่านั้น

“เมื่อหักค่าใช้จ่ายทางธุรการแล้ว ก็รวมเป็นเงิน 4,578,888,542.85 ดอลลาร์”

“ผมเริ่มต้นด้วยเงินทุนสามพันล้านและจบลงด้วยเงินประมาณ 4,570,000,000 ในบัญชีของผม พูดได้อย่างสบายใจเลยว่า เซย์เดนแห้งกรอบแน่นอน”

แจสเปอร์ส่งเงิน 600 ล้านไปที่บัญชีของดอว์สัน ก่อนที่จะโอนเงินที่เหลือกลับเข้าบัญชีของเขาเอง

เมื่อนับรายรับของเขาในรอบนี้ เขามีรายได้เกือบ 900 ล้านหลังจากไม่รวม 600 ล้านที่เป็นของดอว์สัน

“คุณพระช่วย!”

ถึงแม้จะไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอดูแจสเปอร์ทำเงิน แต่เวนดี้ก็ยังไม่อยากเชื่อเลยว่าเขาสามารถหาเงินได้ 900 ล้านอย่างง่ายดายภายในสองวัน

“แม้ว่าการสร้างรายได้ด้วยความเร็วขนาดนี้อาจดูน่าดึงดูด แต่ก็มีโอกาสไม่มากนักที่จะทำอะไรแบบนี้ มีหลายปัจจัยที่ต้องใช้ เวลา คน และโอกาส” แจสเปอร์ยิ้ม

“แต่มันดูเท่มาก!”

เวนดี้กะพริบตาแล้วหันไปอวดดอว์สัน “ดูสิคะ พ่อ! แจสได้เอาเงินทั้งหมดที่พวกเขาหลอกลวงไปจากพ่อกลับมาแล้ว!”

ดอว์สันไม่รู้ว่าเขาควรหัวเราะหรือร้องไห้ดี “ใช่ ฉันเข้าใจ แฟนของลูกดีสุด ๆ ไปเลย”

ด้วยความตะลึง แก้มของเวนดี้แดงก่ำ เธอปฏิเสธ “พ่อพูดถึงเรื่องอะไรเนี่ย เราเป็นแค่เพื่อนกัน”

ดอว์สันหัวเราะออกมาดัง ๆ และตัดสินใจที่จะหยุดล้อเลียนลูกสาวที่เขินอายของเขา เขาหันไปหาแจสเปอร์แทน “นาบมีอนาคตที่ดีรออยู่ข้างหน้า ด้วยวิธีการทำเงินแบบนี้ นายจึงไม่จำเป็นต้องเริ่มต้นธุรกิจเลยด้วยซ้ำ นายจะสร้างรายได้มหาศาลจากหุ้นได้”