บทที่ 67

“พวกคุณเป็นใครกัน?”

โลแกน ซิมเมอร์แมน ถามพวกเขาด้วยความสงสัย เขาเป็นคนแรกที่สังเกตเห็นแจสเปอร์และแจ็คยืนอยู่ที่ประตู

“มีอะไรให้เราช่วยไหม?”

เซ็นต์ โคลตัน และ คาเมรอน สก็อต ถามพวกเขาหลังจากสังเกตเห็นการปรากฏตัวของพวกเขาเช่นกัน

แม้ว่าเทอไรโซน จะก่อตั้งขึ้นมามากกว่าหนึ่งปีแล้ว และมีผู้ใช้ซอฟต์แวร์ประมาณ 5 ล้านคนในขณะนี้ แต่แทบจะไม่มีคนมาเยี่ยมเยียนบริษัทเลย

“เรามาที่นี่เพื่อร่วมมือกับคุณ” แจสเปอร์หัวเราะเบา ๆ “ยังไงก็ตาม ก่อนที่จะเริ่มการสนทนานี้ เซิร์ฟเวอร์ของคุณจะพังถ้าไม่หาทางจัดการตอนนี้”

มันเหมือนกับที่เขารู้ ตอนนี้เทอไรโซนยากจนมาก

ทั้งบริษัทใช้ซอฟต์แวร์ที่ ฮัดสัน มัวร์ สร้างขึ้นเมื่อหลายปีก่อน และรายได้ชุดแรกที่พวกเขาได้รับจากตลาดหุ้นจนถึงปัจจุบัน เป็นการยากที่จะหาเงินให้ได้ และยิ่งไปกว่านั้น ทั้ง 5 คนไม่ได้รับเงินเดือนเลยด้วยซ้ำ

ในขณะเดียวกัน เซิร์ฟเวอร์ก็เป็นปัญหาที่ใหญ่ที่สุดเช่นกัน

สิ่งนี้แตกต่างจากอนาคตซึ่งจะมีทรัพยากรเซิร์ฟเวอร์มากมาย ในยุคนี้เซิร์ฟเวอร์ปกติมีราคาหลายแสนดอลลาร์ นอกจากรัฐวิสาหกิจที่มั่งคั่งแล้ว ภาคส่วนเอกชนแทบจะไม่สามารถซื้อได้เลย

เซิฟเวอร์ที่เทอไรโซนใช้งานอยู่นั้นเป็นผลิตภัณฑ์ที่ไม่ได้มาตรฐานที่ เซ็นต์ได้ประกอบขึ้น หลังจากซื้อส่วนประกอบแต่ละชิ้นจากเขตทางตอนเหนือในช่วงเวลาที่สิ้นหวัง

สิ่งนี้แสดงให้เห็นว่าเทอไรโซนนั้นยากจนเพียงใด

เมื่อแจสเปอร์เตือน เซ็นต์ก็หันไปดูเซิร์ฟเวอร์ มันเกือบจะพังเพราะข้อมูลขนาดใหญ่เกินไป เซ็นต์รีบวิ่งไปข้างหน้าพร้อมกับตะโกน

นอกจากแดเนียลซึ่งรับผิดชอบด้านกฎหมายของบริษัทแล้ว ผู้ก่อตั้งทั้ง 5 คนของเทอไรโซน ล้วนมีทักษะด้านการเขียนโปรแกรมระดับแนวหน้า มิฉะนั้น เทอไรโซนจะไม่สามารถสนับสนุนผู้ใช้ซอฟต์แวร์ได้ถึง 5 ล้านคนด้วยเซิร์ฟเวอร์ที่ต่ำกว่ามาตรฐานที่สร้างขึ้นเองได้